ทดลองอ่าน ทาสหญิงพลิกแผ่นดิน บทที่ 7 – บทที่ 8

ทันทีที่ติงจื่อได้ยินประโยคนี้ก็รีบเดินเข้าไปคำนับสุ่ยจิ้ง สุ่ยจิ้งพยักหน้า สีหน้าเมตตา “เจ้ายังคงมีน้ำใจเช่นนี้เสมอ มักทนเห็นคนทุกข์ยากไม่ได้” พูดจบก็เดินไปทางกระท่อมตรงหน้า

ตงฟางรีบตามไปติดๆ “ครั้งนี้ที่ท่านอาจารย์ตามตัวข้ากลับเมืองหลวง มีเรื่องเร่งด่วนอะไรหรือขอรับ”

“ตอนผ่านชานเมืองหลวง เจ้าได้พบเจอเหตุประหลาดอะไรหรือไม่”

“ได้ยินมาว่ามีสัตว์ประหลาดปรากฏกายขอรับ”

สุ่ยจิ้งพยักหน้า “ถูกต้อง เรื่องนี้สร้างความวุ่นวายมานานแล้ว ฝ่าบาททรงสั่งให้สำนักโหราจารย์ทำนายเจตนาฟ้า ตัวข้าไม่ได้ถวายฎีกาต่อฝ่าบาทว่าทรงละเลยต่อราชกิจ บ้านเมืองไม่สงบสุข จึงส่งผลให้สวรรค์ลงทัณฑ์ แต่ข้าออกเดินทางมาหลายปีก็ไม่เคยพบเจอเรื่องประหลาดเช่นนี้มาก่อน”

ตงฟางครุ่นคิด “ท่านอาจารย์คิดว่าเรื่องนี้เกิดจากฝีมือมนุษย์หรือขอรับ”

สุ่ยจิ้งไม่ตอบ เขาผลักประตูเข้าไป ภายในห้องเป็นพวกโต๊ะเก้าอี้ บนกำแพงมีภาพโบราณ ‘ชายชราตกปลากลางหมอกทึบ’ แขวนเอาไว้ ตงฟางกำลังพิเคราะห์ตัวอักษรในภาพนั้น สุ่ยจิ้งก็พูดขึ้นว่า “ช่วงสิ้นปีที่แล้ว ดาวจื่อเวย ยุ่งเหยิง เกรงว่าราชสำนักจะไม่สงบ ดาวหางพาดผ่านไปทางทิศตะวันออก แม่ทัพมุ่งหวังบัลลังก์จักรพรรดิ ดูท่าเจ้าคงเห็นแล้ว”

ตงฟางก้มหน้าลงครุ่นคิดสักพัก “ขอรับ แต่…ไม่ใช่องค์ที่อยู่เยี่ยนโจวพระองค์นั้น”

“หืม?” สุ่ยจิ้งเลิกคิ้วขึ้น

“บัดนี้ศิษย์ติดตามอ๋องห้าขอรับ”

“หา?” สุ่ยจิ้งตกใจ

ตงฟางเห็นอาจารย์ของตนเป็นเช่นนี้ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง เขานั่งลง พูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ข้าเคยหยั่งเชิงอ๋องห้าที่เยี่ยนโจว หลายเดือนมานี้ล้วนพักอยู่ในค่ายทหารของอ๋องห้า ข้ารู้สึกว่า…ทรงเป็นคนไม่เก็บความสามารถของตนเท่านั้น แต่ไม่ได้มีพระทัยทะเยอทะยาน”

สุ่ยจิ้งสังเกตตงฟางอย่างละเอียด นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยขึ้น “เดิมข้าคิดอยากให้เจ้ามาช่วยข้า แต่ในเมื่อเจ้าติดตามอ๋องห้าเข้าสู่ทางโลก…เมื่อเริ่มแล้วก็ต้องทำต่อไปจนจบสินะ”

ตงฟางอยากอธิบาย แต่ก็รู้สึกว่าไม่จำเป็น จึงแค่พยักหน้า “ขอรับ ว่าแต่ท่านอาจารย์พบเจอเรื่องยากอะไรหรือขอรับ”

“ล้วนเป็นแค่งานเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร” สุ่ยจิ้งมองสีหน้าเขา ลูบเคราเอ่ยว่า “ระยะนี้เจ้ามีดาวหงหลวน โคจรมา เกรงว่าจะมีการพบเจออันไม่คาดฝัน แฝงไปด้วยภัยอันตราย ต้องระมัดระวังไว้”

ติงจื่อนั่งอยู่บนธรณีประตู มองดวงอาทิตย์ที่ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า นึกสงสัยว่าดาวหงหลวนคือดาวอะไรหนอ เหตุใดท่านตงฟางได้ยินแล้วจึงหน้าแดง เดิมเขาคิดอยากติดตามตงฟางต่อไป เพราะไม่ว่าอย่างไรอยู่กับคนแก่ก็น่าเบื่อ ไม่สนุกสนาน แต่เขาคิดว่าตนไม่น่าจะขอร้องตงฟางได้สำเร็จ หลังกลัดกลุ้มอยู่สักพักก็เริ่มมองมดย้ายรังบนพื้นด้วยความเบื่อหน่าย