ทดลองอ่าน บอสคะ หนูจะไม่ทน! บทนำ

‘ผมใจร้ายตรงไหนก็เขาลาออกเอง ผมแค่อนุมัติให้ เขาน่าจะดีใจด้วยซ้ำที่ผมอนุมัติ’

‘น้องมะลิตั้งใจทำงาน นิสัยน่ารัก ใครๆ ก็เอ็นดูน้องทั้งนั้น เด็กแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ บอสน่าจะรั้งไว้มากกว่ายอมอนุมัติง่ายๆ นะคะ’

‘ผมคัดแต่เพชรนะธิดา ไม่ได้โกยกรวดโกยหินเข้าทีม ถ้าเขาไม่อยากทำงาน ผมจะได้หาคนเก่งๆ มาแทน’

มาลินีน้ำตาร่วงเผาะอาบสองแก้ม หัวใจดวงน้อยสั่นสะท้านยามถูกเขาเชือดเฉือน

‘น้องมะลิทำงานหนักมากนะคะ มาเช้ากลับดึก ทำตามที่บอสสั่งทุกอย่าง ก็เพราะ…’ ธิดายังไม่ทันพูดจบก็เม้มปากก่อนจะตัดบท ‘เอาเป็นว่าถ้าบอสเซ็นอนุมัติ ธิดาจะลาออก’

เจตต์นิ่งงันคล้ายกับคาดไม่ถึงว่าเลขาฯ ที่ทำงานด้วยกันมาเป็นสิบปีจะตั้งเงื่อนไขแบบนี้

‘รู้ตัวไหมธิดาว่าไม่ควรขู่ผม’ เขาขบกรามแน่น เดินตึงตังไปมาก่อนสั่งเสียงเข้ม

‘เรียกเด็กนั่นเข้ามา!’

ธิดาออกมาแจ้งประกาศิตจากเบื้องบน มาลินีก้มหน้างุด เดินเจี๋ยมเจี้ยมเข้าไปในห้องเย็นอย่างเชื่องช้าราวกับเดินเข้าสู่ลานประหาร ร่างกายของเธอร้อนระอุ เหงื่อกาฬแตกซ่านเหมือนซ้อมลงนรก

เขายืนหันหลังอยู่ริมกระจกหน้าต่าง ส่วนเธอยืนเยื้องอยู่ทางด้านหลังของเขา นี่เป็นช่วงเวลาเงียบงันที่ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไร ครู่หนึ่งเขาก็หันกลับมาโยนซองจดหมายลาออกของเธอลงถังขยะ ก่อนประกาศิตเสียงเข้ม

‘ผมไม่อนุมัติ!’

มาลินีเงยหน้าพรึ่บทั้งน้ำตานองหน้า

‘ร้องไห้ทำไม เสียใจที่ไม่ได้ลาออกเหรอ’

หญิงสาวยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตา ก่อนโผเข้าสวมกอดเขาไว้ทั้งตัว

‘มะลิดีใจต่างหากที่บอสไม่อนุมัติ’

เธอร้องไห้โฮเหมือนเด็กๆ เขายกมือขึ้นค้างกลางอากาศคล้ายทำตัวไม่ถูกว่าจะกอดปลอบหรือผลักเธอออกดี ครู่หนึ่งเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงติดรำคาญ

‘เสื้อผมเปียกหมดแล้ว’

มาลินีไม่อยากเงยหน้าจากแผงอกกว้างตึงเปรี๊ยะเลย ตัวเขาหอมกรุ่น มีกลิ่นบุหรี่ผสมกลิ่นน้ำหอมผู้ชายชวนใจสั่นเป็นบ้า แม้ลุคของบอสจะมีความเชยอยู่ในตัว แต่ขณะเดียวกันก็มีเซ็กซ์แอพพีลสูงมาก อยู่ใกล้เขาทีไรเธอเป็นต้องคอยคิดถึงแต่ฉากรักแสนวาบหวาม

ทว่าบอสของเธอไม่เหมือนคนปกติ เขาไม่เคยปลอบใคร ถนัดแต่กินหัวชาวบ้าน ขืนเธอไม่ปล่อยมือตอนนี้คงโดนกินหัวเป็นรายต่อไป มาลินียอมคลายอ้อมแขนออกแล้วยกมือไหว้ ก่อนจะรีบสาวเท้าออกจากห้อง พร้อมตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะยึดขาเก้าอี้ไว้ให้แน่น

ใครหน้าไหนก็อย่าหวังเลื่อยขาเก้าอี้เธอ…ไม่งั้นได้มีตายกันไปข้าง!

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 20 พ.ย. 62