ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 1-2

ชุยเสียวเสี่ยวมองดูสายตาแฝงความนัยของเหล่าผู้ร่วมสำนักทั้งสามที่มองมา จึงได้แต่อาศัยความสามารถในการหลอกลวงที่ฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก ฉีกยิ้มผ่าเผย “ได้ยินหรือไม่ นี่ก็คือเสียงท้องไส้ที่กำลังหลุดพ้นจากปกติวิสัย อยู่ห่างจากขั้นขึ้นโถงใหญ่เข้าห้องใน อีกไม่กี่ก้าวแล้ว…”

บุรุษวัยสามสิบกว่าที่นั่งลงกับพื้นอยู่ก่อน เหยียดปากเบ้เยาะหยัน แล้วหันไปมองสุนัขแก่ซึ่งนอนหมอบอยู่ข้างเท้าของชุยเสียวเสี่ยว พูดเสียงกระแทกกระทั้นว่า “ข้ามิได้มีตบะแก่กล้าเช่นเจ้าสำนักนี่! ถ้าทำไม่ได้จริงๆ อีกเดี๋ยวก็จุดไฟจับเจ้าหมาแก่นั่นย่างกินก็แล้วกัน!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ชุยเสียวเสี่ยวผู้เพิ่งได้รับตำแหน่งเจ้าสำนักยันต์คาถาเขาหลิงซานมาหมาดๆ ก็กางเสื้อคลุมปกป้องสุนัขแก่ที่ติดตามนางมาหลายปีพลางถลึงตากลมโตจ้องบุรุษวัยฉกรรจ์ผู้นั้น กล่าวเสียงเคร่งเครียด “ท่านกล้ารึ!”

ฝ่ายสุนัขแก่ชื่อจี๋เสียงโผล่หัวออกมาจากหลังชายเสื้อคลุมโดยไม่ส่งเสียงอะไร เพียงแยกเขี้ยวยิงฟันใส่บุรุษวัยฉกรรจ์อย่างดุร้าย ดวงตาซึ่งซ่อนอยู่ใต้หนังตายับย่นนั้นเต็มไปด้วยจิตสังหารแรงกล้า

หญิงซึ่งนั่งข้างชายฉกรรจ์มองดูผู้ร่วมสำนักกำลังจะเปิดศึกตีกันเอง แต่แล้วกลับถูกป้ายประกาศข้างทางดึงดูดสายตา นางลุกขึ้นไปอ่านดู จากนั้นก็ร้องตื่นเต้นยินดี “โอ้โฮ มีข้าวให้กินแล้ว พวกท่านรีบมาดูนี่สิ!”

คนทั้งกลุ่มเลิกโต้เถียงแล้วพากันไปมุงดู…ที่แท้ก็เป็นประกาศที่ทางอำเภอแปะแจ้งไว้

บนใบประกาศบอกว่ามีวิญญาณปีศาจไอชั่วร้ายออกอาละวาดโรงเลี้ยงไหมในอำเภอ คนเลี้ยงไหมในโรงเพาะเลี้ยงล้มตายไปทีละคน แม้แต่เจ้าหน้าที่ที่ถูกส่งไปเฝ้าเวรกลางคืนก็ล้วนถูกเล่นงานอย่างโหดเหี้ยม ตอนนี้นายอำเภอจึงกำลังเกณฑ์ผู้เก่งกล้าสามารถผิดธรรมดามาเฝ้าคุ้มกันโรงเลี้ยงไหมและช่วยไขคดีปริศนา

หากเป็นคนธรรมดาได้ฟังข่าวการตายด้วยฝีมือภูตผีปีศาจนี้เข้า เพียงได้ยินเสียงลมพัดก็คงเผ่นหนีแล้ว แต่สำหรับผู้สืบทอดสำนักยันต์คาถาเขาหลิงซาน การปราบปีศาจกำจัดมารถือเป็นกิจของพวกเขาโดยตรง

ดูเงินรางวัลในประกาศเยอะไม่เบา หากรับทำงานนี้ก็จะมีกินมีดื่มอยู่ที่นี่ได้เดือนกว่าๆ เลย

ทว่าชุยเสียวเสี่ยวกลับทำสีหน้าฉงนสงสัย รีรอไม่ยอมตอบรับ

ชายฉกรรจ์ผู้คิดจะฆ่าสุนัขแก่อยู่เมื่อครู่มีชื่อว่าจีอู่ชี เวลานี้เขาเยี่ยมหน้ามองชุยเสียวเสี่ยวอย่างแฝงนัย “ชุยเสียวเสี่ยว เจ้า…คงจะมิได้เกรงกลัวจนไม่กล้ารับงานนี้หรอกกระมัง”

ชุยเสียวเสี่ยวไม่ตอบ ดวงตากลมโตดำขาวกระจ่างชัดคู่นั้นเพียงจดจ้องใบประกาศแน่วนิ่ง

หญิงร่างสูงด้านข้างเอ่ยปากกระซิบกระซาบกับจีอู่ชี “ศิษย์พี่ใหญ่ อย่าเสียมารยาทกับศิษย์น้องเจ้าสำนักสิ! ถึงแม้นางจะเข้าสำนักได้ไม่นาน แต่ก่อนอาจารย์จะจากไปก็มอบหมายให้นางเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนักยันต์คาถาเขาหลิงซานนะ! พวกเราล้วนสาบานตนแล้วว่าจะติดตามนาง…”

จีอู่ชีฟังคำพูดของศิษย์น้องรองเจียงหนานมู่แล้วหุบปากอย่างขัดเคือง ไม่กล่าววาจาเหน็บแนมอีก

ทั้งที่ในใจของเขาไม่ยอมรับเลยสักนิด…เห็นๆ อยู่ว่าข้าเป็นศิษย์คนโตที่อาจารย์แสนภาคภูมิ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจู่ๆ ก่อนตายท่านอาจารย์กลับรับชุยเสียวเสี่ยวนางโจรลวงหลอกผู้นี้ให้เป็นศิษย์รับช่วงสืบทอดมอบทั้งตำราที่บันทึกเคล็ดวิชาลับของสำนักและตำแหน่งเจ้าสำนักให้แก่นาง

ดูท่าทางสูงส่งที่นางดีแต่เสแสร้งแกล้งทำนั่นสิ! คงจะถูกใบประกาศทำให้ขวัญหนีดีฝ่อ ไม่กล้ารับทำเลยกระมัง

ใช่แล้ว ชุยเสียวเสี่ยวเพิ่งขึ้นมารับตำแหน่งเจ้าสำนักแทนอาจารย์ ไม่มีพื้นฐานบำเพ็ญพรตอะไรแม้แต่น้อย เป็นแค่คนจรร่อนเร่เที่ยวหลอกลวงไปทั่ว จะไปปราบมารกำจัดปีศาจได้อย่างไร