ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 13-15

ทว่าชุยเสียวเสี่ยวกลับรู้สึกว่าฟังดูมีเหตุผลอยู่บ้าง อดพยักหน้าคล้อยตามไม่ได้

ม้าพันธุ์ดีควรคู่อานชั้นดีฉันใด ป้ายจารึกที่ดีก็ควรคู่กับลายอักษรดีๆ ฉันนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัตว์เทพเช่นมังกรเลย มันจะยินยอมให้กระดูกของตนกลายมาเป็นป้ายสรรเสริญเชิดชูมนุษย์ปุถุชนธรรมดาได้อย่างไร

ถึงแม้บุรุษหนุ่มขี้เมาผู้นี้จะเมามายขาดสติ แต่คำพูดของเขาก็ตรงไปตรงมาและนับว่ากินใจคนยิ่งนัก

ในเมื่อเขาชอบทุบทำลาย เช่นนั้นก็ทุบทำลายไปเถิด

นางไม่อยากรบกวนความสุขของผู้อื่น สู้ออกจากที่ตรงนี้โดยเร็วไวและตามหาว่าเขาฉีเหล่าอยู่ทางทิศใดจะดีกว่า

ครั้นแล้วนางจึงประสานหมัดขึ้นอีกครั้ง สอบถามว่า “ขอบังอาจถามคุณชายสักหน่อย เขาฉีเหล่าต้องเดินไปทางใดหรือ”

บุรุษหนุ่มผู้นั้นไล่สายตาขึ้นลงมองพิจารณาชุยเสียวเสี่ยว ก่อนจะกล่าวช้าๆ “ที่นี่…ก็คือเขาฉีเหล่าอย่างไรเล่า”

ชุยเสียวเสี่ยวอึ้งตะลึงงัน เหม่อมองดูต้นไม้ใบหญ้าเขียวขจีที่ปกคลุมเต็มเขานี้อีกครั้ง

ไม่ควรถามคนเมาเลยจริงๆ ที่นี่จะเป็นเขาฉีเหล่าที่ฝุ่นดินเหลืองตลบไปทั่วได้อย่างไรกัน

ทันใดนั้นจู่ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งยกโขยงกันมายังเชิงเขา คนพวกนั้นต่างขี่กระบี่มุ่งหน้ามา ดูท่าพลังตบะจะไม่ธรรมดาเลยสักคน

ชุยเสียวเสี่ยวมีสายตาล้ำเลิศยิ่ง เพียงแวบเดียวก็ดูออกว่าผู้ที่เป็นหัวหน้าในกลุ่มนั้นสวมชุดคลุมยาวแผ่ไอเซียนออกมาเนืองๆ ดูแล้วน่าจะเป็นศิษย์สำนักกระบี่เก้าชั้นฟ้า ส่วนคนอื่นๆ ที่ตามหลังมานั้นไม่รู้ว่าสำนักกระบี่เก้าชั้นฟ้าไปรวบรวมคนมาช่วยจากที่ใด

น่าตายนัก ลูกสมุนพวกนี้ประหนึ่งวิญญาณตามหลอกหลอนไล่ไม่ไป อุตส่าห์ไล่ตามมาถึงนี่เลยรึ!

เวลานี้เองบุรุษหนุ่มซึ่งอยู่ใกล้ๆ นางผู้นั้นพลันดึงกระบี่เก่าๆ ไร้ด้ามหุ้มเล่มหนึ่งออกมาจากข้างเอว ตรงส่วนโคนที่ควรเป็นด้ามจับนั้นคือโลหะโล้นโล่ง เขาใช้ผ้าขาดๆ ผืนหนึ่งพันส่วนด้ามไว้หลายรอบ ก่อนตั้งท่าราวกับจะต่อสู้ศึกชี้ชะตากับพวกที่มุ่งหน้ามายังเชิงเขา

ชุยเสียวเสี่ยวรู้สึกว่าเรื่องนี้มิได้เกี่ยวข้องอะไรกับบุรุษด้านข้างจึงเอ่ยปากไปว่า “คุณชาย คนพวกนั้นตั้งใจจะมาจับข้า ไม่เกี่ยวอันใดกับท่าน หากท่านไม่อยากมีเรื่องก็เชิญไปเถิด”

ทว่าบุรุษหนุ่มผู้นี้กลับมองนางอย่างจริงจัง ย้อนถามกลับว่า “อ้อ เหตุใดพวกเขาถึงตามล่าเจ้าเล่า”

ชุยเสียวเสี่ยวขมวดคิ้วพลางก้มมองคลื่นมนุษย์คลาคล่ำเบื้องล่าง นึกสงสัยว่าสำนักกระบี่เก้าชั้นฟ้าถึงกับขนกันมาหมดรังเลยหรือ

ฉินหลิงเซียวเป็นตาเฒ่าเปล่าเปลี่ยวหาคนแต่งภรรยามิได้หรืออย่างไร ถึงต้องตามจับกันอย่างเอาเป็นเอาตายเช่นนี้ด้วย!

ครั้นแล้วนางก็แค่นเสียงฮึดฮัด “มีคนคิดว่าข้าควรจะแต่งงานกับเขา เลยไล่ตามข้าไปทุกที่อย่างหน้าไม่อาย…ท่านรีบไปเถิด หากยังไม่ไปประเดี๋ยวจะไปมิได้อีกแล้ว”

บุรุษหนุ่มมองพิจารณาชุยเสียวเสี่ยวคราหนึ่ง คล้ายกับครุ่นคิดสิ่งใดในใจ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ แม่นางมีหน้าตาท่าทางดีอยู่หลายส่วนจริงๆ ไม่แปลกที่จะดึงดูดพวกเติงถูจื่อมาเช่นนี้…สุราวันนี้เป็นสุราดี ผู้ที่ได้พบหน้ายังเป็นคนงามอีกด้วย ในเมื่อมีเรื่องดีเช่นนี้ข้าจะมองข้ามสุราเลิศรสนารีงดงาม ทิ้งให้เจ้าเผชิญอันตรายเพียงลำพังได้อย่างไร”

ชุยเสียวเสี่ยวรู้สึกว่าคำพูดนี้แฝงน้ำเสียงแทะโลมอยู่บ้าง นางตวัดสายตาจ้องหน้าบุรุษด้านข้างอย่างเย็นชา