ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 13-15

ทว่าชุยเสียวเสี่ยวอาจไม่กลัวตายและอดทนยื้อเวลาได้ แต่ฉินหลิงเซียวกลับรั้งรอมิได้แล้ว

เป็นดังที่ชุยเสียวเสี่ยวคิด เขาหาใช่วิญญูชนเปี่ยมล้นคุณธรรมที่จะปรี่เข้าช่วยชีวิตใครไม่ เขาเองก็จำเป็นต้องใช้พิษของลูกแก้วปีศาจมาล้างฤทธิ์มารย้อนกลืนในร่างกายของตนเช่นกัน

ไม่เช่นนั้นหากฤทธิ์มารเข้ามามีอำนาจเหนือเขาเมื่อใด การสู้อุตส่าห์บำเพ็ญเพียรมาเป็นร้อยปีของเขามิต้องพังทลายลงในพริบตาหรอกหรือ

ครั้นนึกถึงสิ่งนี้ฉินหลิงเซียวก็รีบใช้วิชาแพร่เสียงพันหลี่เพื่อออกคำสั่งศิษย์สาวกเหล่านั้น “ไม่ต้องสนใจว่าชุยเสียวเสี่ยวจะพูดอะไร รีบพานางกลับเขาจิ่วเสวียนเจี้ยนโดยเร็วที่สุด!”

เมื่อวานหลิงจื่อซานเพิ่งส่งข่าวมาว่านางเก็บลูกแก้วปีศาจ ‘โทสะ’ มาได้แล้ว ขาดแค่เพียง ‘โลภะ’ ลูกนี้เท่านั้น แต่ ‘โลภะ’ กลับอยู่ในร่างของชุยเสียวเสี่ยวจึงต้องสิ้นเปลืองกำลังอยู่เช่นนี้

ฉินหลิงเซียวตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าในเมื่อชุยเสียวเสี่ยวไม่แยแสการเป็นคู่สามีภรรยากับเขา เช่นนั้นเขาก็จะไม่สนใจชื่อเสียงของนางและไม่จำเป็นต้องมอบเกียรติศักดิ์ศรีใดๆ ให้นางอีกต่อไป

ให้พาตัวนางมาแล้วแช่สระเยียบเยือกเพื่อขับพิษอินออกมาก่อนค่อยว่ากัน

ที่เขาทำเช่นนี้ก็เพื่อช่วยชีวิตนางด้วยเช่นกัน ส่วนนางจะซาบซึ้งหรือไม่นั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ในเวลานี้ศิษย์สำนักกระบี่หลายคนที่ตีนเขาฉีเหล่าล้วนได้ยินเสียงท่านปรมาจารย์ออกคำสั่ง พวกเขาต่างมองหน้าสบตากัน ก่อนจะขยับก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวพลางยื่นมือออกไปทางชุยเสียวเสี่ยวซึ่งฟุบอยู่กับพื้น

ชั่วขณะที่มือของพวกเขากำลังเข้าไปใกล้ ชุยเสียวเสี่ยวก็ได้ผ่านความเจ็บปวดแรกจากการถูกพิษอินโจมตีมาได้แล้ว

เป็นดังที่นางคาดไว้ ร่างกายของนางเริ่มโคจรพลังจากจุดตันเถียนเองโดยไม่รู้ตัวเพื่อต่อต้านพิษอินเมื่อครู่

เมื่อพิษหยุดออกฤทธิ์ชั่วคราว จุดตันเถียนของนางก็รู้สึกถึงพลังอย่างหนึ่งถาโถมเข้ามาอย่างที่ไม่เคยสัมผัส

ชุยเสียวเสี่ยวใช้ประโยชน์จากพลังปราณที่จุดตันเถียนอันไม่อาจระงับยับยั้งนี้ หยิบยันต์วารีที่วาดไว้แล้วออกมา ขณะกางแขนออกก็ท่องคาถาไปด้วย

ระหว่างท่องคาถาครานี้ เสียงเล็กๆ ทว่าสงบนิ่งของนางคล้ายกับดังก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาท เส้นชีพจรทุกส่วนต่างสั่นสะท้านตามจังหวะของถ้อยคำคาถา

ทันใดนั้นท้องฟ้าแดดแผดร้อนเหนือที่รกร้างก็พลันพร่างพรมหยาดฝนโปรยปราย

แม้แต่จีอู่ชีก็ตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก แม้เขาจะเข้าเป็นศิษย์ในสำนักก่อนใคร ทั้งยังได้รับคำชมจากอาจารย์ว่ามีพรสวรรค์ไม่เลว แต่ก็ยังต้องใช้เวลาถึงแปดปีกว่าจะเข้าใจวิถีแห่งวารีและอัคคี

คิดไม่ถึงว่าชุยเสียวเสี่ยวผู้นี้เพิ่งเข้าสำนักมาเพียงเดือนกว่าๆ ก็ก้าวทะยานรุดหน้าถึงขั้นนี้แล้ว…

คราวนี้ชุยเสียวเสี่ยวเรียกฝนได้สำเร็จ และขณะหยาดฝนโปรยปรายลงมาพวกมันก็กลายเป็นกองกำลังพันไพร่พลหมื่นอาชาคอยต้านทานศัตรูให้แก่นาง

ชุยเสียวเสี่ยวกางแขนเรียวเล็กออกอีกครั้ง เพียงโบกสะบัดมือสายฝนนับพันหมื่นก็รวมร่างกันเกิดเป็นนาคาวารี จากนั้นก็พุ่งเข้าโจมตีศิษย์สำนักกระบี่จนกระเด็นไป

นางเช็ดแก้มที่เปียกแฉะของตนพลางกล่าวเสียงเย้ยเยาะถากถาง “สำนักหลักฝ่ายธรรมะอันเลื่องชื่อของพวกท่านเชื้อเชิญแขกเช่นนี้หรอกหรือ”