ทดลองอ่าน ผู้ดูแลสอนรัก ชุด คุณชายสกุลเนี่ย

ดวงตาของนางราวกับไม่เคยกะพริบ ยังคงเบิกกว้างกลมโต

“ข้ากลับไปไม่ได้แล้ว ข้าถูกขายให้กับตระกูลหูสามหู แล้ว กลับบ้านไม่ได้อีกแล้ว”

“หูสามหูอะไร นั่นอ่านว่า ‘เนี่ย’ ชื่อของเจ้าฟังดูแล้วก็ไม่เหมือนคนไม่รู้หนังสือนี่!” เขากล่าวอย่างไม่สบอารมณ์

นางเผยรอยยิ้มออกมา “ข้าเคยเรียนหนังสือนะ ท่านพ่อข้าสอน เขาเป็นซิ่วไฉ แต่ข้าเรียนไม่เก่งมาตลอด ชุนเสวี่ยเรียนเก่งมาก นางชอบเรียนหนังสือ”

“ชุนเสวี่ย?”

“นางคือน้องสาวข้า ข้ายังมีพี่สาวพี่เสียนซูอีกคน นางเย็บปักถักร้อยเก่ง เงินที่คุณชายใหญ่ให้สามารถซื้อหนังสือให้ชุนเสวี่ยได้ และยังซื้อผ้าที่พี่เสียนซูชอบได้อีกด้วย”

เขามองนางเป็นเวลานานก่อนจะเอ่ย “แล้วเจ้าล่ะ”

“ข้า? ข้าก็มาทำงานให้คุณชายแปด” นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เขายื่นนิ้วมือจิ้มเบาๆ ที่แก้มเย็นๆ ของนาง “แล้วร้องไห้ด้วยเหตุใดกัน”

“ข้าร้องไห้หรือ” นางโกรธเล็กน้อย ออกแรงปาดน้ำตา “ข้านึกว่าไม่กะพริบตา แล้วน้ำตาจะไม่ไหลเสียอีก”

นางรู้สึกโศกเศร้าเรื่องชาติกำเนิดตนเองหรือ

นางก็สมควรเศร้า เพราะถูกครอบครัวทอดทิ้ง เหมือนกับ…

“คุณชายแปด ข้าปวดหัวจนน้ำตาไหลตลอด ข้าปวดมากๆ ถ้าข้าปวดหัวจนตาย คุณชายแปดอย่าให้คุณชายใหญ่เอาเงินกลับคืนได้หรือไม่” เสียงของนางอ่อนเบา เทียบกับก่อนหน้านี้แล้วมีอารมณ์แต่ไร้เรี่ยวแรง

เขาหวั่นใจ เพราะรู้สาเหตุการปวดหัวของนาง เขาลูบท้ายทอยของนางด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เลือดเกาะเป็นก้อนแข็งแล้ว แต่ไม่รู้ว่าบาดเจ็บภายในหรือไม่