ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 2

“เซียวหยวน เจ้ารู้จักเยี่ยจงหลีในรัชสมัยของอดีตฮ่องเต้หรือไม่” ในที่สุดเผยจี้ก็เปิดปากแล้ว

เยี่ยจงหลีเป็นจิตรกรในราชสำนักของอดีตฮ่องเต้เมื่อหลายสิบปีก่อน ว่ากันว่าเขามีชาติกำเนิดต่ำต้อย ตอนเด็กมีพู่กันด้ามหนึ่ง กระบี่ยาวเล่มหนึ่ง ท่องเที่ยวไปทั่วทุกหนแห่ง ต่อมาเขาเข้าใจถึงศิลปะการวาดภาพจากวิถีกระบี่และมีชื่อเสียงไปทั่วใต้หล้า ภูเขา แม่น้ำ บุคคล ความเชื่อ ไม่มีภาพใดไม่ยอดเยี่ยมเลิศล้ำ อดีตฮ่องเต้ได้ยินชื่อเสียงของเขาจึงเรียกตัวเข้าวังมอบตำแหน่งขุนนางและให้ตามเสด็จ ในเวลานั้นไม่มีใครในเมืองหลวงไม่รู้จักชื่อของเขา วัดวาและอารามของเต๋าหลายแห่งมองว่าการเชิญเขามาวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังให้เป็นเกียรติอย่างสูง สถานที่ที่มีภาพเทพเซียนพระพุทธองค์บนจิตรกรรมฝาผนังที่เขาวาดให้ก็มีชื่อเสียงเช่นกัน ชาวบ้านชิงกันเข้าออกมาจุดธูปเทียนสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างรุ่งเรืองเฟื่องฟู

และผลงานที่โด่งดังที่สุดชิ้นหนึ่งของเขาคือการรับพระบัญชาให้วาดภาพเทพบนสรวงสวรรค์และทัศนียภาพของเมืองหลวงยาวต่อเนื่องกันที่ตำหนักหย่งอันในวังวั่นซุ่ยเมื่อสามสิบปีก่อน ว่ากันว่าเพื่อจิตรกรรมฝาผนังภาพนี้เขาได้เดินทางไปยังที่ต่างๆ รอบเมืองหลวงจนทั่วก่อน รอจนเขามีภาพที่สมบูรณ์ในใจแล้วก็ปิดประตูวาดภาพ ลืมกินลืมนอน ไม่แบ่งกลางวันกลางคืน และวาดเสร็จในเวลาหนึ่งเดือน

แต่ก็น่าจะเป็นเพราะการวาดภาพนี้สิ้นเปลืองกำลังกายใจมากเกินไป หลังจากเสร็จสิ้นนิ้วมือกระทั่งพู่กันก็ถือไม่อยู่ ร่วงหล่นลงกับพื้น คนก็กระอักโลหิตในที่นั้น วันปีใหม่ของปีถัดมาอดีตฮ่องเต้ได้จัดงานเลี้ยงในตำหนักหย่งอันที่เพิ่งสร้างเสร็จเพื่อต้อนรับชนต่างเผ่าต่างแคว้นจากทั่วทุกแห่งที่มาเข้าเฝ้า เมื่อภาพวาดผลงานชิ้นเอกบนผนังตำหนักทั้งสามด้านปรากฏออกมาต่อหน้า ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นแม้แต่เหล่าขุนนางที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงมาเป็นเวลานานไม่มีใครไม่ตื่นตะลึง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชนต่างเผ่าต่างแคว้น

จากความทรงจำของคนในวังหลวงที่โชคดีได้เห็นเหตุการณ์ในวันนั้น จิตรกรรมฝาผนังนั่นสูงกว่าสามจั้ง ยาวกว่าสิบจั้ง เต็มผนังด้านตะวันออก ตะวันตก และเหนือของตำหนัก จากพื้นขึ้นสูงเสียดฟ้า มองดูแล้วไม่ใช่จะสร้างได้ด้วยมือของคนธรรมดาทั่วไป รูปภาพแบ่งเป็นสวรรค์และแดนมนุษย์สองส่วน สวรรค์มีเทพเจ้าเจ็ดสิบสององค์ ต่างอยู่ในที่ของตน แต่ละองค์ห้อมล้อมไปด้วยบ่าวรับใช้ชายหญิงและเทพเซียนบริวารที่รูปร่างหน้าตาแตกต่างกันหลายร้อยองค์ รวมถึงนกกระเรียน ดอกบัว และมวลหมู่เมฆลอยเป็นเกลียว เหล่าทวยเทพมีรูปร่างหน้าตากระฉับกระเฉงปราดเปรียวดุจมีชีวิต เสื้อผ้าที่ทอจากขนนกปลิวไสว ท่าทางคล้ายกำลังก้มมองแดนมนุษย์ เหยียบเมฆจะลงมา ส่วนล่างของภาพเป็นทัศนียภาพของเมืองหลวงยาวจากตะวันตกไปตะวันออก แสดงให้เห็นถึงทิวเขาที่ทอดยาวสูงตระหง่านสง่างาม สายน้ำที่คดเคี้ยว ประตูเมืองที่สูงโดดเด่น วังหลวงและอุทยานโอ่อ่างดงาม ถนนการค้าที่รุ่งเรืองคึกคัก ผู้คนบนท้องถนนที่เดินไปมาขวักไขว่ตามลำดับ บนล่างสองส่วน แดนสวรรค์และแดนมนุษย์รวมเป็นหนึ่ง ดุจม้วนภาพจากสวรรค์ ค่อยๆ ปรากฏออกมาสู่สายตาทุกคน

ถ้าไม่ใช่สมบัติล้ำค่าของสวรรค์และราชวงศ์ จะมีพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่น่าเกรงขามที่สามารถสั่นคลอนใจผู้คนดุจประกายแสงที่พุ่งกระทบดาวเชียนหนิวและดาวเป่ยโต้ว ได้อย่างไร ความรู้สึกหวั่นไหวสั่นสะเทือนที่กดทับลงมาเหนือศีรษะทำให้ทุกคนในที่นั้นอดที่จะคุกเข่าลงกราบกรานไม่ได้ ส่งเสียงแซ่ซ้องทรงพระเจริญต่ออดีตฮ่องเต้ เหล่าชนต่างเผ่า ฟานอ๋อง และทูตทุกคนยิ่งนัยน์ตาพร่าลายตื่นตาตื่นใจ อุทานด้วยความตื่นตะลึงกับความเข้มแข็งเกรียงไกรและความโอ่อ่าสง่างามของแว่นแคว้น ต่างหมอบร่างลงกับพื้นเป็นนานไม่ลุกขึ้น