ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 3

“แม้เรื่องจะฉุกละหุกไปสักหน่อย แต่ทันทีที่ข้าได้รับจดหมายก็นึกถึงเจ้าทันที ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกเหมือนฟ้าลิขิต พวกเจ้าสองคนเป็นคู่ที่สวรรค์สรรค์สร้าง ตอนนั้นเจ้าก็ไม่อยู่จึงไม่ทันบอกให้เจ้ารู้ล่วงหน้า ข้าเป็นคนตัดสินใจกำหนดเรื่องทั้งหมด ไม่กี่วันก่อนนางก็มาถึงโดยราบรื่นแล้ว เพียงแต่เพิ่งมาถึงน่าจะยังมีความรู้สึกขัดเขิน หญิงสาวผิวหน้าบาง หลายวันมานี้ข้าไม่ได้พูดถึงเรื่องการแต่งงานต่อหน้านาง อยากจะรอให้นางจิตใจสงบลงสักหน่อยค่อยเลือกวันที่ดีไปถามความคิดเห็นของนาง”

สีหน้าท่าทางของเผยจี้ดูมีความสุขมาก เขาไม่เคยพูดมากเท่านี้มาก่อน

จากนั้นก็เอ่ยต่อ “เรื่องวันเวลาก็ไม่ต้องให้เจ้าเป็นห่วง ความจริงข้าก็คิดไว้พอสมควรแล้ว ไม่สู้เลือกช่วงเวลาหลังจากนี้อีกสามเดือน เป็นช่วงต้นฤดูร้อนพอดี หรีดหริ่งเรไรกำลังส่งเสียงร้อง อากาศอบอุ่นสบาย สรรพสิ่งกำลังเจริญเติบโต เป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับการแต่งงาน…ดียิ่งนัก! ดียิ่งนัก! ตกลงตามนี้ก็แล้วกัน!”

เผยจี้ยิ่งคิดวางแผนเท่าไรก็ยิ่งรู้สึกว่าดี จิตใจจมดิ่งอยู่ในภวังค์ไม่อาจถอนตัวออกมาได้ ทว่าเป็นนานกลับไม่ได้ยินเสียงตอบ คราวนี้จึงรู้สึกได้ถึงการดำรงอยู่ของหลานชาย เขาเหลือบตาขึ้นเอ่ยถาม

“จริงสิ เจ้าเห็นเป็นอย่างไร”

เผยเซียวหยวนยังคงไม่ได้เอ่ยตอบ นิ่งเงียบไม่กล่าววาจาแม้แต่คำเดียว

เผยจี้ลูบเคราพลางหัวเราะหึๆ ยากนักที่จะพูดหยอกล้อหลานชาย “เหตุใดเจ้าจึงไม่พูดจา หรือกลัวข้าจะหัวเราะ บุรุษก็ต้องแต่งงาน การแต่งภรรยาสร้างครอบครัวเป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่งของบุรุษที่ต้องทำเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ พูดมาตามตรง ไม่ต้องเขินอาย”

เผยเซียวหยวนชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง ภายใต้สายตาที่จ้องมองมาด้วยความปีติยินดีของเผยจี้ เขาเปิดปากอย่างยากลำบากเล็กน้อย

“ท่านลุงคิดเพื่อหลานในทุกเรื่อง หลานซาบซึ้งใจยิ่ง เพียงแต่…เพียงแต่เรื่องนี้ออกจะกะทันหันเกินไป…”

เขาคล้ายไม่รู้ควรพูดต่อไปอย่างไร ใบหน้ามีแววลำบากใจ หยุดพูดไปชั่วขณะ

รอยยิ้มบนใบหน้าเผยจี้พลันชะงักค้าง ห้องหนังสือตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเปลวเทียนบนโต๊ะที่พลิ้วส่ายไม่อยู่นิ่ง ทำให้เงาคนบนหน้าต่างพลอยสั่นไหวตาม

จิตใจที่เต็มไปด้วยความเบิกบานของเผยจี้เพราะการมาถึงของหญิงสาวในช่วงหลายวันมานี้ ยามนี้ในที่สุดก็ค่อยๆ เย็นยะเยือกลงจากท่าทีตอบสนองของหลานชาย

เขามองชายหนุ่ม ลังเลอยู่ชั่วขณะก่อนจะเอ่ยถาม “หรือเจ้าไม่พอใจในชาติกำเนิดของนาง?”

แม้สกุลเผยจะไม่สูงส่งเท่าสกุลชุย หลู เจิ้ง แต่ก็เป็นครอบครัวขุนนางตระกูลใหญ่ พูดถึงในสายของเผยจี้ บรรพบุรุษล้วนเป็นขุนนางระดับสูงที่มีชื่อเสียง ตัวเขาเองยิ่งไม่ต้องพูดถึง เขาเคยเป็นอัครเสนาบดี เป็นขุนนางมีชื่อเสียงผู้กอบกู้บ้านเมือง เผยกู้บิดาของเผยเซียวหยวนก็ไม่ธรรมดา เคยเป็นแม่ทัพรักษาการณ์เขตเหอตง ผู้บัญชาการใหญ่กองกำลังเสินหู่ บัญชาการกองกำลังเสินหู่ที่มีทหารสิบหมื่นนาย สร้างความดีความชอบอย่างใหญ่หลวงในการปราบปรามจลาจล มาบัดนี้แม้บ้านสกุลเผยจะถูกขับออกจากราชสำนักโดยสิ้นเชิง แต่อำนาจของพวกเขาก็บอกไม่ได้ว่าจะหายไปทั้งหมด