ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 1-บทที่ 2

           บทที่ 1

ทางทิศใต้ของดินแดนเทพยุทธ์ เมืองอิ้งสุ่ย

เมืองอิ้งสุ่ยได้ชื่อมาจากการที่แม่น้ำอิ้งชวนไหลผ่านทั้งเมือง ทั้งในเมืองและนอกเมืองมีกิจการเดินเรือรุ่งเรือง

เมื่อมาถึงเมืองอิ้งสุ่ย สิ่งแรกที่มองเห็นก็คือเรือหลายลำแล่นช้าๆ อยู่บนแม่น้ำอิ้งชวน

แม่น้ำอันกว้างใหญ่ไม่ได้มีการแบ่งช่องทางที่ชัดเจน ทว่าเรือที่สัญจรไปมากลับแยกออกเป็นซ้ายขวาสองด้าน ด้านหนึ่งมาอีกด้านหนึ่งไป

แม้ว่าบนแผ่นดินใหญ่จะเพิ่งจะเกิดเหตุโกลาหล แต่เนื่องจากเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้มีแม่น้ำเหิงเหอกั้นกลาง ยังไม่ทันได้รับผลกระทบ เหตุโกลาหลก็ถูกปราบปรามจนสงบลงแล้ว ด้วยเหตุนี้เมืองส่วนมากจึงยังคงรักษาบรรยากาศอันสงบและร่มเย็นแต่เดิมไว้ได้ประหนึ่งว่าเหตุโกลาหลไม่เคยเกิดขึ้นโดยสิ้นเชิง

เหตุผลเดียวที่ทำให้คนรู้สึกว่าบนแผ่นดินใหญ่ไม่สงบอยู่บ้างก็คือ…ราคาสินค้า

ไม่ว่าของกิน ของใช้ ค่าเดินทาง หรือค่าที่พัก ล้วนแต่ถูกความต้องการของพื้นที่ทางเหนือของแม่น้ำเหิงเหอทำให้ราคาข้าวของทั้งหมดในเมืองต่างๆ ทางใต้สูงขึ้น

หลังโม่อีเหรินออกจากเมืองฝูเฉิงไปสมทบกับพวกพี่ชายที่เมืองผิงเจิ้นแล้ว เดิมทีไป่หลี่จิงหงต้องการจะพานางเที่ยวไปในที่ต่างๆ สักหน่อย หากแต่พี่ชายสกุลฉู่จะปล่อยให้น้องสาวของตนเองออกท่องแผ่นดินใหญ่กับบุรุษผู้หนึ่งตามลำพังได้อย่างไร

แม้ว่าดินแดนเทพยุทธ์จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการเว้นระยะห่างระหว่างบุรุษและสตรีนัก บุรุษและสตรีไปไหนมาไหนด้วยกันก็มิใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร แต่พอเป็นโม่อีเหริน อย่างไรก็ไม่ได้

น้องสาวของพวกเขาไร้เดียงสาเกินไป จำต้องได้รับการปกป้อง

ส่วนไป่หลี่จิงหงผู้นั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นบุรุษที่หมายปองในตัวน้องสาวของพวกเขา

แม้ว่าพวกเขาจะห้ามปรามความคิดจิตใจของน้องสาวไม่ได้ ทว่าก่อนที่สถานะของทั้งสองจะถูกกำหนดเป็นที่แน่นอน พวกเขาก็มิถือสาที่จะปกป้องน้องสาวมากขึ้นอีกนิด และทำความลำบากให้ไป่หลี่จิงหงมากขึ้นอีกหน่อย

หลังจากนั้นท่านตากับท่านตาเหยี่ยนก็ตามมาถึง

แม้แต่เฟิ่งเชียนลั่งหัวหน้าสมาคมพ่อค้าเฟิงหลินก็ยังมาร่วมด้วย

ด้วยเหตุนี้การท่องแผ่นดินใหญ่ครานี้จึงเปลี่ยนจากการเดินทางสองคนกลายเป็นหมู่คณะ อีกทั้งยังมีสัตว์วิเศษร่วมด้วยอีกห้าตัว

นี่ทำให้สีหน้าของไป่หลี่จิงหงที่เดิมทีก็เหมือนภูเขาน้ำแข็งมากอยู่แล้วกลายเป็นยิ่งเหมือนภูเขาน้ำแข็งมากขึ้นไปอีก ผู้อื่นยังไม่ทันมองเห็นเขาก็รู้สึกได้แล้วว่าตนเองถูกทำให้หนาวจนตัวแข็ง

หนึ่งเดียวที่ไม่ได้รับผลกระทบโดยสิ้นเชิงน่าจะมีเพียงโม่อีเหรินแล้ว

หลังเดินทางพร้อมกับเที่ยวเล่นจากเมืองผิงเจิ้นลงใต้ได้ร่วมสามเดือน พวกเขาก็มาถึงเมืองใหญ่ทางตอนใต้ของแคว้นมู่แห่งนี้…เมืองอิ้งสุ่ย

คนทั้งคณะยังไม่ทันได้เข้าประตูเมือง สายตาของโม่อีเหรินก็ถูกเรือหลายลำบนแม่น้ำล้อมเมืองดึงดูดเอาไว้

เมืองอิ้งสุ่ยเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนน้ำ! พอคิดถึงจุดนี้ได้ สายตาของนางก็สว่างวาบ