ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 7-บทที่ 8

หอยกาบยักษ์ตัวนี้ตัวใหญ่เกินไป มวลน้ำเล็กๆ เหล่านี้เป็นอุปสรรคยิ่ง

“ไม่มีปัญหา” สามารถช่วยงานท่านแม่ได้ เสี่ยวทุนยินดียิ่ง จึงพ่นของลักษณะเหมือนฟองอากาศออกมาครอบตนเองและท่านแม่ไว้ทันที จากนั้นพอสะบัดหาง พลังขุมหนึ่งก็ดันให้ฟองขยายตัวออกไป

ฟองขยายไปถึงที่ใด ไม่ว่าเป็นกระแสน้ำหรือปลาใหญ่ปลาน้อยก็ล้วนถูกผลักออกไปไกลทั้งสิ้น บนล่างซ้ายขวา ร้อยลี้โดยรอบเหลือเพียงอากาศ เสี่ยวทุนพอใจอย่างมาก

“เสี่ยวทุนสุดยอดไปเลย” โม่อีเหรินเอ่ยชม

เสี่ยวทุนขยับตนเองไปรอท่านแม่อยู่ด้านหนึ่งทันทีด้วยท่าทางดีอกดีใจ

คราวนี้โม่อีเหรินถึงได้ย้ายไปอีกด้าน ชักหิมะแดงออกมาจากตรงบั้นเอว สะบัดข้อมือทีเดียว ตัวกระบี่หิมะแดงก็แทงเข้าไปข้างจุดเริ่มต้นรอยต่อฝาหอยทันที

ต่อจากนั้นประกายกระบี่สายหนึ่งก็กรีดผ่านตามจุดที่ฝาหอยประกบกัน แล้วตัวกระบี่ก็สั่นอีกครั้ง

เป๊าะ!

ฝาหอยมหึมาดีดเปิดในชั่วพริบตา

เปิดง่ายถึงเพียงนี้เชียว ท่านแม่ร้ายกาจเหลือเกิน! เสี่ยวทุนมองดูจนลูกตาเบิกโต

โม่อีเหรินเก็บหิมะแดงกลับมา แล้วถึงเดินไปดูข้างเปลือกหอย

ในเปลือกหอยมองเห็นว่ามีไข่มุกกลมเกลี้ยงสีขาวบริสุทธิ์อยู่ไม่กี่เม็ด ทุกเม็ดล้วนใหญ่เท่าลูกวอลเลย์ของยุคปัจจุบัน หนึ่งในนั้นพิเศษยิ่ง มิใช่สีขาว แต่ปรากฏเป็นสีเทามอๆ ไม่มีความสะดุดตาแม้แต่น้อย

โม่อีเหรินมองเห็นมันได้ในแวบเดียว

เสี่ยวทุนเองก็พุ่งตัวมาเช่นกัน “ท่านแม่ เม็ดนั้น!”

โม่อีเหรินก้มตัวลงใช้สองมือประคองไข่มุกสีมอขึ้นมาแล้วก็หน้าเปลี่ยนสีไปในฉับพลัน

พอไข่มุกสีมอมาอยู่ในมือ พลังปราณทั่วทั้งร่างนางก็ปั่นป่วน พลังปฐมในกายถูกดูดเข้าไปในไข่มุกผ่านมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็วทันที

“ท่านแม่!” เสี่ยวทุนร้อนใจ ทำท่าจะเอาหัวชนไข่มุกเม็ดนั้นให้หลุดจากมือโม่อีเหริน

“เสี่ยวทุน…อย่าขยับ…” โม่อีเหรินฝืนเอ่ยปากบอก

“ท่านแม่…” เสี่ยวทุนน้ำตาคลอหน่วย

“ไม่ต้องกังวล ช่วยเฝ้าพิทักษ์ข้าที ข้าไม่เป็นไร…”

“ได้” เสี่ยวทุนพ่นฟองออกมาอีกฟองทันที ห่อหุ้มท่านแม่พร้อมทั้งหอยกาบยักษ์ไว้ทั้งตัว ส่วนตัวมันเองก็คอยระแวดระวัง ทางหนึ่งก็จับตามองโม่อีเหรินแน่วนิ่งด้วยอารามเป็นกังวล