ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 7-บทที่ 8

พลังปฐมภายในกายโม่อีเหรินกำลังจะถูกดูดไปสิ้นในเวลาเพียงไม่นาน ทั้งตัวคนก็เริ่มรู้สึกอ่อนกำลังและวิงเวียนตาลาย นางกัดริมฝีปาก โคจรเคล็ดวิชาฮุ่นตุ้นขึ้นมาดูดซับไอวิเศษที่โลกภายนอกโดยไม่รู้ตัว

ในเวลาเดียวกันแรงดูดของไข่มุกสีมอที่ดูดเอาพลังปฐมของนางไปก็หยุดลงโดยพลัน และคล้ายว่ายังคายไอวิเศษส่งกลับคืนมาทางมือซ้ายของนางนิดๆ อีกด้วย

เริ่มแรกโม่อีเหรินยังไม่รู้สึกตัว เพียงแต่ดูดซับและส่งออกไม่หยุด เคล็ดวิชาฮุ่นตุ้นโคจรเร็วขึ้นเรื่อยๆ ไข่มุกสีมอถึงกับค่อยๆ มีขนาดเล็กลงในระหว่างที่ดูดเข้าคายออกเช่นนี้

กว่าโม่อีเหรินจะรู้สึกตัว ไข่มุกก็เล็กลงไปครึ่งหนึ่งแล้ว ส่วนสองมือนางที่ประคองไข่มุกอยู่ก็เปลี่ยนเป็นข้างหนึ่งส่งพลังปฐมออกไป อีกข้างดูดเอาพลังวิเศษเข้ามา ก่อเกิดเป็นการหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงระหว่างร่างกายนางกับไข่มุกโดยผ่านเคล็ดวิชาฮุ่นตุ้น

ไม่ถึงครู่เดียวไข่มุกสีมอก็หดเล็กลงทุกที จากนั้นก็…หายไป

โม่อีเหรินกับเสี่ยวทุนอึ้งงันไปทันที

ทว่าในจุดตันเถียนของโม่อีเหรินกลับมีก้อนพลังสีเทาเพิ่มมาก้อนหนึ่ง รวมตัวกับพลังปฐมที่เก็บสะสมในจุดตันเถียนของนางจนกลายเป็นก้อนเดียว

โม่อีเหรินนั่งสมาธิโคจรเคล็ดวิชาฮุ่นตุ้นต่อทันใด

ตอนที่หลอมหญ้าโลหิตหงส์ เนื่องจากสัมผัสตระหนักรู้ต่อยาลูกกลอน นางก็ได้เหยียบถึงบันไดขั้นสุดท้ายของเคล็ดวิชาฮุ่นตุ้นระดับแรกแล้ว เทียบได้กับพลังแก่นแท้ของราชันยุทธ์

และขณะที่ทำความเข้าใจการประยุกต์ใช้พื้นที่ว่าง เรียนรู้จนย่นระยะทางเป็น อีกทั้งใช้งานได้อย่างอิสระ นางก็รู้สึกได้ว่าการฝึกบำเพ็ญของนางมาถึงช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแล้ว เพียงไม่นานก็น่าจะเลื่อนขั้นได้

ผลคือผ่านมาเกือบสองเดือนแล้ว แต่นางก็ยังไม่ได้เลื่อนขั้น

ทว่าบัดนี้ในชั่วพริบตาที่ถูกไข่มุกสีมอดูดพลังปฐมไปจนเกือบหมด นางพยายามครองสติไว้อย่างสุดกำลัง และโคจรเคล็ดวิชาฮุ่นตุ้นนี้เอง นางกลับมีความรู้สึกว่ากำลังจะเลื่อนขั้นแล้ว

หากแต่ไม่มีไอวิเศษที่เพียงพอและพลังปฐมที่สะสมได้มากพอ การเลื่อนขั้นก็ไม่มีทางสำเร็จเด็ดขาด

ที่คิดไม่ถึงคือพอนางโคจรเคล็ดวิชาฮุ่นตุ้น ไข่มุกสีมอกลับไม่ใช่แค่ดูดเอาพลังปฐมของนางไป แต่ยังส่งไอวิเศษกลับมาให้นางด้วย ท้ายที่สุดยิ่งกลายเป็นไอวิเศษเข้ามาอยู่ในร่างนาง

การเลื่อนขั้นของนางสำเร็จในเสี้ยวเวลานั้นเอง ที่นั่งสมาธิลงก็เพื่อทำให้พลังปฐมมั่นคง