ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 7-บทที่ 8

หยาดน้ำตาเทพยุทธ์ แค่หยดเดียวก็เพียงพอจะทำลายพลังวัตรชั่วชีวิตของคนหนึ่งคนได้ ไม่ว่าคนผู้นั้นมีพลังยุทธ์สูงส่งเพียงไรก็ไม่มีประโยชน์

มิหนำซ้ำผู้ถูกพิษนอกจากจะต้องเผชิญกับการเสื่อมถอยของพลังวัตรแล้ว ยังจะมีอาการเจ็บปวดตามกระดูกและเส้นเอ็นทั่วทั้งร่างขณะที่ถูกพิษด้วย

ความรู้สึกพรรค์นั้น ไป่หลี่จิ้งหย่วนกระจ่างแจ้งดีที่สุด!

เขาเหินกายขึ้นหน้าไปในทันใด รับบุตรชายที่หน้าซีดและมุมปากมีเลือดไหลทะลักออกมาไม่ขาดสายเอาไว้ได้พอดิบพอดี

‘จิงหง!’ ไป่หลี่จิ้งหย่วนคิดไม่ถึงว่าบุตรชายของตนจะใช้วิธีเด็ดขาดเพียงนี้มาจัดการกับเรื่องราว

ไป่หลี่เยียนเองก็ตกใจแล้วเช่นกัน หากแต่นางได้สติในทันที ออกคำสั่งว่า ‘พาคุณชายกลับไป!’

‘ไป่หลี่เยียน!’ ไป่หลี่จิ้งหย่วนตวาดด้วยความพิโรธ

‘ยาแก้อยู่ที่ดินแดนแรกนภา หากท่านไม่อยากให้หงเอ๋อร์มีอันเป็นไป ก็ส่งเขาให้ข้า’ ไป่หลี่เยียนพูดอย่างไม่ลนลาน

แม้ตอนนี้จะไม่มี แต่ไปถึงดินแดนแรกนภาแล้ว นางย่อมจะคิดหาทางเอายาแก้มาให้ได้แน่นอน

หงเอ๋อร์เป็นความหวังของนาง นางย่อมไม่มีทางปล่อยให้เขาสูญเสียพลังวัตรไปเยี่ยงนี้ มิเช่นนั้นความเหนื่อยยากลำบากใจตลอดหลายปีมานี้ของนางก็ต้องสูญเปล่าแล้ว

‘บุตรชายของข้า ใครก็ห้ามบีบบังคับ!’ พอไป่หลี่จิ้งหย่วนโกรธ กลิ่นอายทั้งตัวคนก็เปลี่ยนไป พายุสายหนึ่งพัดหอบขึ้นอย่างบ้าคลั่งรอบตัวเขา บีบให้คนทั้งหมดต้องล่าถอย

ส่วนไป่หลี่เยียนกับยอดฝีมือทั้งสี่ก็กระอักเลือดออกมาพร้อมกันในชั่วพริบตา

พลังยุทธ์ของไป่หลี่จิ้งหย่วนเลื่อนสูงขึ้นหนึ่งขั้นในชั่วพริบตา พลังปราณทั้งร่างเลื่อนขึ้นมาเหนือกว่าราชันยุทธ์ ไป่หลี่เยียนเห็นแล้วก็หน้าเปลี่ยนสี

‘ไป่หลี่จิ้งหย่วน ท่าน ท่านถึงกับ…’ ฝึกวิชาลับของสกุลไป่หลี่ อีกทั้งยังฝึกสำเร็จแล้ว!

‘เกาะหุนทั้งหมดฟังคำสั่ง ใครบุกรุกเกาะ ฆ่าไม่ละเว้น!’

‘ขอรับ!’

องครักษ์เกาะหุนออกมาหลังเสียง ล้อมไป่หลี่เยียนและคนทั้งสี่ไว้ในทันที การต่อสู้ตะลุมบอนเริ่มขึ้นอีกครั้ง

‘สี่เหยา พาประมุขน้อยไปแช่ตัวในสระน้ำลับบัดเดี๋ยวนี้’ ไป่หลี่จิ้งหย่วนเรียกคนทั้งสี่มา ก่อนส่งตัวไป่หลี่จิงหงให้พวกเขา จากนั้นก็มอบป้ายหยกสื่อสารให้ไป๋เหยา ‘หากถึงยามสุดวิสัย ข้าจะเปิดการทำงานค่ายกลพิทักษ์เกาะ พวกเจ้าสี่คนจะต้องมีสักคนที่ออกจากเกาะหุนไปก่อนค่ายกลจะเปิดทำงานสมบูรณ์ นำเรื่องที่เกิดขึ้นไปบอกโม่อีเหริน นี่เป็น…ความต้องการของจิงหง’

‘ขอรับท่านประมุข’ เฮยเหยากับชิงเหยาประคองตัวประมุขน้อย

‘จำไว้ ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไร ภารกิจที่สำคัญที่สุดของพวกเจ้าสี่คนมีเพียงอย่างเดียว ก็คือคุ้มครองจิงหง เชื่อฟังเพียงคำสั่งของเขา คนอื่นๆ ไม่ว่าเป็นผู้ใด พวกเจ้าล้วนไม่ต้องสนใจ’

‘ทราบแล้วขอรับ!’ ทั้งสี่คนเอ่ยประสานเสียงกัน

พวกเขาสี่คนดำรงอยู่เพื่อไป่หลี่จิงหงแต่เพียงผู้เดียว

‘รีบไป!’

‘ขอรับ!’

จากนั้นคนทั้งสี่ก็พาไป่หลี่จิงหงเร่งรุดไปยังเขตลี้ลับของเกาะหุนทันที

ทางด้านไป่หลี่จิ้งหย่วนหันหลังกลับ มองเห็นองครักษ์เกาะหุนล้มเจ็บไปกว่าครึ่งแล้ว ส่วนสี่คนที่ถูกไป่หลี่จิงหงทำให้หายตัวไปก็มีสองคนรุดกลับมาแล้ว

ยอดฝีมือระดับยอดราชันยุทธ์หกคน ทำให้องครักษ์เกาะหุนต่างรู้สึกกดดัน ทว่าใบหน้าองครักษ์แต่ละคนล้วนปราศจากอารมณ์ ไม่มีผู้ใดล่าถอย

ไป่หลี่จิ้งหย่วนออกฝ่ามือทันที ฝ่ามือหนึ่งซัดยอดฝีมือคนหนึ่งจนถอยร่น ครั้นซัดติดต่อกันสี่ฝ่ามือก็ทำให้สี่คนที่ถูกเขาเล่นงานจนบาดเจ็บอยู่แต่เดิมยิ่งบาดเจ็บหนักขึ้นอีก

คนทั้งสี่กระอักเลือดออกมาต่อหน้าต่อตา ทำให้สองคนที่เพิ่งรุดกลับมาถึงต่างก็หน้าเปลี่ยนสี!

ฝ่ามือถัดมามุ่งเป้าไปที่ไป่หลี่เยียน…

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 8 ก.พ. 65 เวลา 12.00 น.