ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 9-บทที่ 10

สาวน้อยผู้นี้ต่อให้ลักษณะภายนอกดูไร้พิษสงเพียงไร ก็ไม่อาจดูถูกได้

“คุณหนูโม่ เชิญนั่ง” เพราะมีฐานะเป็นเจ้าบ้าน ไป่หลี่จิ้งหย่วนจึงเอ่ยปากก่อน

“ขอบคุณเจ้าค่ะ” โม่อีเหรินนั่งลงด้วยท่าทางภูมิฐาน

“เดิมทีควรให้จิงหงพาเจ้ามา บัดนี้กลับกลายเป็นเยี่ยงนี้เสียแล้ว ข้าเองก็หมดปัญญาจะต้อนรับเจ้าด้วยตนเอง มีจุดใดให้การรับรองไม่ถี่ถ้วน ขอเจ้าอย่าได้ตำหนิกัน” พบหน้าครั้งแรกย่อมจำเป็นต้องแสดงมารยาทและความเกรงใจ กล่าววาจาตามมารยาทมากสักหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ

ทว่าโม่อีเหรินกลับส่ายหน้า “หากจะตำหนิเพราะเรื่องพรรค์นี้ ข้าก็คงไม่มาแล้ว”

“…” แม่นางน้อยตรงไปตรงมาโดยแท้ มิหนำซ้ำยังไม่เกรงอกเกรงใจโดยแท้ ทว่าก็แปลกที่จิงหงรู้สึกว่านิสัยใจคอเช่นนี้ เขากลับชื่นชมมากกว่า

“ท่านประมุขไป่หลี่ บัดนี้เป็นเวลาไม่ปกติ พวกเราอย่ามาเสียเวลากล่าววาจาเกรงอกเกรงใจกันเลย คุยธุระกันตรงๆ เลยดีหรือไม่เจ้าคะ” โม่อีเหรินกล่าวด้วยท่าทางจริงจังยิ่ง

“ดี” ไป่หลี่จิ้งหย่วนในดวงตาปรากฏรอยยิ้มอย่างอดไม่อยู่

“จิงหงไปดินแดนแรกนภาแล้วหรือเจ้าคะ”

ไป่หลี่จิ้งหย่วนหุบยิ้ม “น่าจะใช่”

“เกาะหุนมีค่ายกลส่งตัวที่เชื่อมต่อกับดินแดนแรกนภาหรือ”

ไป่หลี่จิ้งหย่วนเงียบไปชั่วครู่ “พวกสี่เหยาเป็นคนบอกเจ้า?”

“เจ้าค่ะ” โม่อีเหรินพยักหน้า

“จิงหงได้มอบสิ่งใดให้เจ้าหรือไม่” ไป่หลี่จิ้งหย่วนถามอีก

โม่อีเหรินงันไปเล็กน้อย แล้วถึงดึงจี้ห้อยคอเส้นหนึ่งที่ห้อยติดตัวไว้ออกมาจากในคอเสื้อ

“ท่านหมายถึงสิ่งนี้หรือ”

“จี้กิเลน บุตรชายของข้าจับจองเจ้าไว้แล้ว” ไป่หลี่จิ้งหย่วนเห็นแล้ว บนใบหน้าก็มีรอยยิ้มบางๆ

“ข้าเองก็จับจองเขาไว้แล้วเช่นกัน เขามิได้ขาดทุนเสียหน่อย” โม่อีเหรินพึมพำ

คราวนี้ไป่หลี่จิ้งหย่วนทนไม่ไหว หัวเราะออกมาแล้ว

“เจ้าทำให้จิงหงจนใจเป็นประจำใช่หรือไม่” บุตรชายภูเขาน้ำแข็งผู้นั้น อยากจะทำให้เขาแสดงอารมณ์ออกมาสักหน่อยยังเป็นเรื่องยากลำบากยิ่ง หากแต่นาง…

ไป่หลี่จิ้งหย่วนมีลางสังหรณ์ว่าบุตรชายของตนจะต้องจนใจต่อการตอบสนองของนางเป็นประจำเป็นแน่แท้ แต่ก็ทำใจโมโหและแก้นิสัยนางไม่ลง ทำได้เพียงปล่อยให้นางกระทำตามใจ

“ไม่ใช่อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ” โม่อีเหรินปฏิเสธอย่างขึงขัง

ไป่หลี่จิ้งหย่วนหัวเราะอีกครั้ง

“จี้นี้ประมุขเกาะทุกรุ่นจะมีคนละหนึ่งคู่ กิเลนตัวผู้หนึ่งกิเลนตัวเมียหนึ่ง หยดเลือดหัวใจของตนใส่เข้าไป เมื่อได้พบสตรีที่รักก็จะมอบจี้กิเลนตัวเมียให้อีกฝ่าย นี่คือของแทนใจ และเป็นสิ่งยืนยันฐานะสำหรับการก้าวมาเหยียบเกาะหุนของสตรีผู้นั้น” ไป่หลี่จิ้งหย่วนกล่าว ในใจนึกค่อนแคะเงียบๆ ว่าเขาไม่รู้เลยว่าบุตรชายของเขาจะรวดเร็วปานนี้ ของแทนใจปกติจะมอบเป็นส่วนหนึ่งของพิธีขณะแต่งงาน ผลคือบุตรชายเขาชิงมอบไปล่วงหน้านานแล้ว

นี่คือคิดจะผูกมัดคนเอาไว้แต่เนิ่นๆ ใช่หรือไม่

หรือยังกลัวว่าโม่อีเหรินจะหนีไป?!

แม้ไป่หลี่จิงหงจะเป็นบุตรชายของเขา แต่การจะให้คิดภาพว่าอีกฝ่ายมีอาการกังวลและประหม่า…ไป่หลี่จิ้งหย่วนคิดภาพไม่ออกจริงๆ