ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 9-บทที่ 10

“เหตุใดคุณหนูโม่ถึงมาที่นี่” น้ำเสียงไม่สนิทชิดเชื้อ แต่ก็ไม่ไร้มารยาท

“ประมุขน้อยสั่งให้ข้าพาคุณหนูมา” ไป๋เหยาตอบ

สี่อวี่เงียบไป ประมุขน้อยไม่อยู่แล้ว พานางมา…จะมีประโยชน์อะไร

ยามนี้เองในเรือนไผ่กลับมีเสียงหนึ่งดังออกมา

“ไป๋เหยา เชิญคุณหนูโม่เข้ามา”

“ขอรับ ท่านประมุข” ไป๋เหยาผลักประตูเปิด แล้วเชิญโม่อีเหรินเข้าไป

“สี่อวี่ พวกเจ้าไปจัดการงานบนเกาะ ให้ชื่อเหยาเฝ้าประตูไว้ก็พอแล้ว” ไป่หลี่จิ้งหย่วนสั่ง

“ขอรับท่านประมุข” สี่อวี่จากไปตามคำสั่ง

“ท่านพี่ พวกท่านรอข้าตรงนี้นะเจ้าคะ” โม่อีเหรินเองก็กล่าว

“ระวังตัวด้วย” สองพี่น้องพยักหน้า เฝ้าประตูกับชื่อเหยา เพียงแต่ตำแหน่งที่ยืนกระเถิบไปเล็กน้อย ไม่ให้คนเห็นแวบแรกนึกว่าเป็นคนเฝ้าประตู

ครั้นโม่อีเหรินเข้าเรือนมา สิ่งที่มองเห็นคือโต๊ะเก้าอี้และของประดับตกแต่งอันเรียบง่าย ไม่มีการประดับประดาที่เกินจำเป็น หลังตามไป๋เหยาเข้ามาในห้องส่วนในถึงได้มองเห็นบุรุษผมขาว เครื่องหน้าละม้ายคล้ายไป่หลี่จิงหง แต่หน้าตากลับดูมีอายุราวห้าหกสิบปีที่เอนตัวพิงหัวเตียงอยู่

พลังชีวิตถดถอย ระดับขั้นยุทธ์ก็เสื่อมถอย ใบหน้าปรากฏลักษณะชราภาพ มีเพียงแววตาที่เย็นชาหนักแน่น ยากจะสั่นคลอน

นี่คือบิดาของไป่หลี่จิงหง บุรุษผู้แข็งกร้าวเป็นเอกเทศและไม่เกรงกลัวฟ้าดินที่อบรมสั่งสอนไป่หลี่จิงหงจนกลายเป็นมีนิสัยเหมือนภูเขาน้ำแข็งและมีพลังแก่นแท้ยากจะประเมิน

เพื่อบุตรชายเพียงคนเดียว เขาไม่เสียดายที่จะเอาชีวิตเข้าสู้ ถึงตนเองจะกลายมามีสภาพเยี่ยงปัจจุบัน ก็มิได้นึกเสียใจภายหลัง

พร้อมกับที่โม่อีเหรินมองไป่หลี่จิ้งหย่วน ไป่หลี่จิ้งหย่วนเองก็มองนางเช่นกัน

สาวน้อยตรงหน้าดูมีอายุราวสิบห้าสิบหก มีเรือนผมสีดำขลับยาวกรอมข้อเท้า ถักเป็นเปียยาวสองแถว แววตาสุกใส ขาวดำแยกชัด ผิวพรรณขาวผ่อง เครื่องหน้าประณีตบรรจง ในสีหน้าอันงดงามนุ่มนวลแฝงด้วยความน่ารักใสซื่อบริสุทธิ์จริงใจ แม้ว่าอายุจะทำให้นางยังดูมีบุคลิกฉอเลาะของเด็กสาวที่ยังโตไม่เต็มวัย แต่รูปลักษณ์ภายนอกเช่นนี้ก็เพียงพอจะทำให้คนตกตะลึงในความงามแล้ว

และแววตาสุกใสไร้ความกลัวของนางก็ได้แสดงออกมารางๆ แล้วว่าในอุปนิสัยนางมีด้านที่แข็งกร้าวอยู่ ทว่าบุคลิกลักษณะที่นางแสดงออกมากลับเป็นความสงวนท่าที ความสุขุมหนักแน่น ความบริสุทธิ์เรียบง่าย และความปราศจากภัยคุกคาม ไม่มีทางทำให้คนระแวดระวังนางตั้งแต่แรกเห็น กลับจะตัดสินว่านางเป็นสาวน้อยที่อยู่ด้วยได้ง่าย พูดด้วยได้ง่าย และหลอกได้ง่ายเนื่องจากลักษณะภายนอกที่ดูน่ารักนุ่มนิ่มของนาง

ทว่าพิจารณาจากคำพูดเล็กๆ น้อยๆ ที่ไป่หลี่จิงหงเคยบอกเขา ไป่หลี่จิ้งหย่วนไม่กล้าดูถูกสาวน้อยที่ดูไร้พิษสงผู้นี้เป็นอันขาด

พอคิดถึงว่านางมีท่านตาผู้มีนามอุโฆษอยู่ผู้หนึ่ง อายุยังน้อยก็สามารถหลอมยาแก้พิษที่ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสามสุดยอดพิษไร้ทางแก้แห่งดินแดนเทพยุทธ์ออกมาได้ อีกทั้งนึกถึงเรื่องที่นางทำออกมาในเวลาเพียงหนึ่งเดือนระหว่างออกท่องดินแดนเทพยุทธ์…