ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 9-บทที่ 10

“มันเป็นเพียงของขวัญที่จิงหงมอบให้ข้าเท่านั้นเจ้าค่ะ” สิ่งยืนยันฐานะอะไร โม่อีเหรินหาได้ใส่ใจไม่ “ท่านประมุขไป่หลี่ ท่านยังไม่ได้ตอบคำถามเมื่อครู่นี้ของข้าเลย ค่ายกลส่งตัว ตกลงว่ามีหรือไม่เจ้าคะ”

ไป่หลี่จิ้งหย่วนพยักหน้า “มี แม้จะเพียงไปได้แต่กลับไม่ได้ ทว่าบรรพบุรุษสกุลไป่หลี่ได้ทิ้งค่ายกลส่งตัวเช่นนี้เอาไว้จริงๆ”

เดิมทีเป็นความลับที่สกุลไป่หลี่แอบซ่อนไว้และมีเพียงคนจำนวนน้อยที่รู้ ทว่าสำหรับ…ว่าที่สะใภ้ กอปรกับสถานการณ์ในยามนี้ของไป่หลี่จิงหง เขาจึงไม่มีความจำเป็นจะต้องปิดบังแล้ว

“ดังนั้นจิงหงขณะนี้อยู่ที่ดินแดนแรกนภาจริงๆ?” โม่อีเหรินถามยืนยันอีกครั้ง

“ใช่” ไป่หลี่จิ้งหย่วนพยักหน้า ก่อนย้อนถาม “จิงหงถูกพิษ เจ้าน่าจะรู้กระมัง”

“ทราบเจ้าค่ะ ทว่าในตัวจิงหงมียาแก้อยู่ขวดหนึ่ง น่าจะแก้พิษหยาดน้ำตาเทพยุทธ์ได้ เพียงแต่อาจจะต้องใช้เวลาฟื้นตัวนานสักหน่อย” เคราะห์ดีที่ก่อนหน้านี้นางได้มอบยาลูกกลอนให้ไป่หลี่จิงหงไปเป็นกระบุง ทว่าโม่อีเหรินก็คิดอีกเล็กน้อย “ท่านทราบหรือไม่เจ้าคะว่าเหตุใดท่านป้าผู้นั้นจะต้องพาตัวจิงหงไปให้ได้ด้วย”

“ดินแดนแรกนภามีไอวิเศษเข้มข้นกว่า ระดับขั้นการฝึกบำเพ็ญสูงกว่า เหมาะแก่การฝึกบำเพ็ญมากกว่าดินแดนเทพยุทธ์ ขณะเดียวกันผู้ฝึกบำเพ็ญที่นั่นก็มากกว่าเช่นกัน คุณสมบัติอย่างจิงหง อย่าว่าแต่ดินแดนเทพยุทธ์เลย แม้แต่ดินแดนแรกนภาก็ยังมีอยู่น้อยมาก คุณสมบัติดี พลังแก่นแท้แข็งแกร่ง สายเลือดบริสุทธิ์ ไป่หลี่เยียนพาตัวจิงหงไปก็เพราะต้องการให้จิงหงไปช่วงชิงตำแหน่งประมุขสกุลไป่หลี่แห่งดินแดนแรกนภา” ไป่หลี่จิ้งหย่วนแค่นเสียงเย็น “เพื่อทำให้จิงหงมีโอกาสชนะเพิ่มขึ้น นางได้ช่วยหาคู่สมรสเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีให้จิงหงแล้ว”

“…” เป็นท่านป้าที่กระตือรือร้นเสียเหลือเกิน

“เจ้าไม่กังวลหรือ” หลังเขาเอ่ยคำว่า ‘สมรสเชื่อมสัมพันธ์’ ไป่หลี่จิ้งหย่วนค้นพบว่าสีหน้าของนางมิได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

“กังวลว่าจิงหงจะเปลี่ยนใจหรือเจ้าคะ เขาไม่มีทางเปลี่ยนใจหรอก” โม่อีเหรินไม่กังวลเรื่องนี้เลยสักนิด “จิงหงไม่มีทางเป็นชายทรยศแน่นอนเจ้าค่ะ”

“ถ้าเกิดเป็นขึ้นมาเล่า” ใดๆ ในโลกล้วนเป็นอนิจจัง ไป่หลี่จิ้งหย่วนอยากรู้ยิ่งว่าถ้าเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น แม่นางน้อยผู้น่ารักผู้นี้จะมีการตอบสนองเยี่ยงไร

“อืม…” โม่อีเหรินคิด “หากยังไม่ได้แต่งงาน อย่างนั้นก็ชิงตัวเจ้าบ่าว ชิงตัวจิงหงกลับมา หากจิงหงสมัครใจเองหรือว่าแต่งงานไปแล้ว อย่างนั้นข้าก็จะไปอัดจิงหงหนึ่งยก แล้วอัดสตรีของจิงหงหนึ่งยก ต่อด้วยอัดท่านป้าอีกหนึ่งยก”

หากเท่านี้รู้สึกหายแค้นแล้วก็ถือว่าจบกันไป แต่หากยังไม่หายแค้น วิธีเล่นงานคนมีอยู่ถมเถ ข้าคิดวิธีได้ก็แกล้งไปทีละวิธีจนกว่าตนเองจะหายแค้น

สรุปว่าผู้ใดทำให้นางเสียใจ นางก็จะทำให้ผู้นั้นเสียใจยิ่งกว่า ผู้ใดทำให้นางคับข้องใจ นางก็จะทำให้ผู้นั้นคับข้องใจยิ่งกว่า

มิหนำซ้ำโม่อีเหรินไม่ถือสาแม้แต่น้อยที่จะเล่นงานคนที่เกี่ยวข้องไปด้วยกัน

“ถ้าเกิดพลังแก่นแท้ของเจ้าสู้อีกฝ่ายไม่ได้เล่า”

โม่อีเหรินพลันยิ้มหวาน “ข้าเป็นหมอโอสถเจ้าค่ะ มิหนำซ้ำยังเป็นหมอโอสถที่หลอมโอสถได้เก่งมาก”

“อืม แล้วอย่างไร”

“ดังนั้นข้าก็ไม่ถือสาที่จะใช้ยาลูกกลอนเป็นรางวัล ขอให้คนช่วยระบายแค้นและเล่นงานผู้อื่นแทนข้า!” นางยิ้มหวานขึ้นเป็นเท่าตัว

ในเรือนไผ่พลันคล้ายมีลมเย็นพัดมา

“…” ห้าวหาญยิ่งนัก!

บุตรชายของเขารู้หรือไม่ว่าสาวน้อยที่ตนเองพึงใจอันที่จริงมิใช่แมวบ้าน แต่เป็นเสือดาวน้อยที่มีกรงเล็บแหลมคม

“ท่านประมุขไป่หลี่…”

“เรียกข้าว่าลุงก็พอ” ไป่หลี่จิ้งหย่วนกล่าว

“ท่านลุง” โม่อีเหรินเปลี่ยนคำเรียกตามคำแนะนำ “ค่ายกลส่งตัวยังใช้ได้อยู่หรือไม่เจ้าคะ”

“เจ้าอยากไปดินแดนแรกนภาหรือ”

“เจ้าค่ะ”

“หลังค่ายกลส่งตัวถูกเปิดหนึ่งครั้ง ต้องรออีกสิบปีถึงจะเปิดได้อีกครั้ง…” สิบปี นางรอไหวหรือ