ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง บทที่ 4

คนต้อนรับพาฉู่เซวียนอั๋งเดินตรงไปยังห้องโถงด้านข้างที่อยู่ด้านหลัง ไม่ได้พาไปยังสนามทดสอบ ที่นี่คือสถานที่ที่สมาคมใช้ต้อนรับแขกเหรื่อ

ฉู่เซวียนอั๋งอุ้มฉู่อีเหรินเดินเข้าไป ภายในห้องนั้นมีคนสามคนนั่งอยู่ นอกจากฉู่เซวียนฉี ยังมีบุรุษอีกสองคนอายุราวยี่สิบห้าถึงสามสิบปี หนึ่งในนั้นนั่งฝั่งเดียวกับฉู่เซวียนฉี ท่วงท่าสง่างาม อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าดูอ่อนโยนหล่อเหลา สวมชุดสีฟ้า สายตาอบอุ่น คลี่ยิ้มบางๆ รอยยิ้มนั้นมีความเป็นกันเอง ดูสบายอยู่บ้าง ทว่ากลับแฝงอำนาจน่ายำเกรงไว้ ไม่มีใครกล้ามองข้าม

ฉู่อีเหรินมองอย่างแปลกใจพลางวิจารณ์อยู่ในใจ คนผู้นี้ท่าทางเอาแต่ใจตนเองและมีบุคลิกอบอุ่นยิ่งนัก

พอนางมองอีกคนหนึ่ง คนนี้นั่งไกลออกไปอีกหน่อย ถือว่านั่งอยู่ตรงมุมห้อง คล้ายไร้ตัวตน แต่กลับรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ ทำให้ไม่มีใครกล้าละเลย เขาสวมชุดสีเทาเงิน ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายเย็นชาที่ทำให้รู้สึกเหินห่างเป็นพันลี้ ท่าทางการนั่งสบายๆ แสดงให้เห็นถึงนิสัยเฉพาะตัวที่มักกระทำการอย่างบ้าคลั่ง อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าราวแกะสลักได้อย่างสมบูรณ์แบบและประณีต ขับเน้นความเย็นชายิ่งขึ้น ทำให้พอมองแต่ไกลไม่กล้าเข้าหา มองจากใบหน้าที่ขมวดคิ้วเล็กน้อยก็พอมองออกว่าเขาคล้ายจะไม่อยากนั่งต่อไป แต่ยังนั่งนิ่งไม่จากไปไหน เพียงเพราะท่านอารูปงามที่สวมชุดสีฟ้าคนนั้นใช้สายตาขอร้องให้เขาอยู่ต่อ

ฉู่อีเหรินคิดว่าคนผู้นี้เย็นชาอย่างยิ่ง แต่หากเป็นคนที่เขาให้ความสำคัญแล้ว เขาจะยอมละทิ้งความดื้อดึงถือดีของตนเอง ถือว่าเป็นคนที่ใช้ความรู้สึกเป็นใหญ่

ขณะที่ฉู่อีเหรินประเมินท่านอารูปงามสองคน พวกเขาก็มองมาที่พวกนางแวบหนึ่ง โดยเฉพาะท่านอาที่สวมชุดสีเทาเงิน จ้องนางคล้ายขมวดคิ้วอยู่ชั่วครู่ จากนั้นสายตาก็แสดงถึงการใคร่ครวญ

ฉู่อีเหรินไม่รู้จักคนสองคนนี้ก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแต่ซบพี่ชายแล้วก็มองพี่เล็ก

“เจ้าคือพี่ใหญ่ของฉู่เซวียนฉี คุณชายใหญ่สกุลฉู่ นามว่าฉู่เซวียนอั๋ง แล้วเจ้าก็คือน้องสาวที่ฉู่เซวียนฉีรักมาก นามว่าฉู่อีเหรินใช่หรือไม่” ท่านอารูปงามที่สวมชุดสีฟ้ายิ้มแย้มพลางแนะนำตนเอง “ข้าคือเฟิงเหยี่ยน เป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของสมาคมผู้ครองสัตว์วิเศษ เมื่อครู่หลังจากทดสอบเซวียนฉีเสร็จสิ้น ข้ารับเขาเป็นลูกศิษย์แล้ว แต่ฉู่เซวียนฉีหวังว่าจะได้รับความยินยอมและสนับสนุนจากพวกเจ้า”

ฉู่เซวียนอั๋งและฉู่อีเหรินตะลึงมองฉู่เซวียนฉีพร้อมกัน

เพิ่งผ่านการทดสอบ คาดไม่ถึงว่ากราบไหว้อาจารย์เรียบร้อยแล้ว ช่างรวดเร็วเหลือเกิน

“น้องฉี เจ้ากราบไหว้ผู้อาวุโสเฟิงเป็นอาจารย์แล้ว?”

ฉู่เซวียนฉีและฉู่อีเหรินไม่รู้ ทว่าฉู่เซวียนอั๋งกลับรู้ดี เฟิงเหยี่ยนคือผู้อาวุโสในสมาคมผู้ครองสัตว์วิเศษที่อายุน้อยที่สุด เป็นผู้บัญชาสัตว์วิเศษระดับเจ็ด สัตว์เทพที่ครอบครองคือสิงโตมรกตที่มีพลังปกป้องสูงมาก เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงโด่งดังในดินแดนเทพยุทธ์

“ใช่” ฉู่เซวียนฉีพยักหน้า หวังว่าพี่ใหญ่จะไม่คัดค้าน

“ยินดีด้วย” ฉู่เซวียนอั๋งรู้สึกยินดีกับน้องชายจากใจจริง นี่คือโอกาส มีอาจารย์เช่นนี้ต่อไปคงไม่ลำบากนัก พอคิดถึงจุดนี้ฉู่เซวียนอั๋งก็คำนับเฟิงเหยี่ยนด้วยความเคารพ “ผู้อาวุโสเฟิง วันนี้น้องฉีเพิ่งกลายเป็นผู้ครองสัตว์วิเศษ ยังไม่เข้าใจเรื่องราวอีกมากมาย รบกวนท่านเอาใจใส่สั่งสอนเขาด้วย ฉู่เซวียนอั๋งขอขอบคุณท่าน ณ ที่นี้”

“เขาเป็นลูกศิษย์ข้า จนถึงขณะนี้ข้ามีเขาเป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียว ข้าจะต้องตั้งใจสั่งสอนเขาแน่นอน เจ้าไม่ต้องกังวล” เฟิงเหยี่ยนเอ่ยยิ้มๆ