ทดลองอ่าน รัตติกาลซ่อนกล บทที่ 6

เรือนปีกตะวันตกเสียหายไปมากกว่าครึ่ง เรือนที่อยู่ข้างเคียงก็พลอยได้รับผลกระทบไปด้วยมากบ้างน้อยบ้าง เพื่อไม่ให้บกพร่องในการต้อนรับขับสู้พวกผิงอวี้ มู่เฉิงปินจึงให้เปิดเรือนเล็กๆ แห่งหนึ่งตรงมุมตะวันออกเฉียงเหนือของวัง ให้พวกเขาเข้าไปพักที่นั่นเป็นการชั่วคราว

เรื่องนี้เกิดขึ้นกะทันหัน เรือนพักแห่งนั้นย่อมไม่อาจเทียบได้กับเรือนปีกตะวันตกก่อนหน้านี้ แต่ก็ยังนับว่ากว้างขวางและเงียบสงบดี

พอเข้าไปในลานเรือนแห่งนั้นแล้ว ผิงอวี้ก็สำรวจตำแหน่งเรือนพักรอบๆ แล้วพูดกับมู่เฉิงปิน “จ้งเหิง เรื่องที่เกิดคืนนี้เห็นได้ชัดว่าพุ่งเป้าไปที่บุตรีขุนนางต้องโทษ ถ้าจะไปไต่สวนคนที่ลานเรือนด้านหน้าก็คงต้องจัดสรรกำลังคนไว้คอยคุ้มกันนางที่นี่ด้วย มิสู้ใช้ลานเรือนแห่งนี้เป็นสถานที่ไต่สวนเสียเลยไม่ดีกว่าหรือ จะได้ระวังไม่ให้เกิดเหตุพลิกผันขึ้นอีก”

บางทีมู่เฉิงปินคงอยากจะล้างตัวให้พ้นข้อสงสัยด้วย พอได้ยินเช่นนั้นจึงรีบตอบกลับทันทีว่าเห็นด้วย ไม่แม้แต่จะขมวดคิ้วด้วยซ้ำ แล้วสั่งการองครักษ์ที่อยู่ข้างๆ ให้ไปนำตัวคนรับใช้ทั้งหมดของจวนมาที่นี่

ระหว่างที่ทั้งสองคนนั้นพูดคุยกัน ฟู่หลันหยาก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ใดดี จำต้องยืนหลบมุมตรงใต้ชายคากับแม่นมหลิน รอให้ผิงอวี้จัดแจง

ผ่านเหตุร้ายในป่ามา ฟู่หลันหยาหกล้มได้รับบาดเจ็บจนข้อเท้าแพลง รู้สึกเหนื่อยล้าสุดขีด ที่ยังฝืนยืนอยู่ได้ก็ล้วนอาศัยแรงใจอันกล้าแกร่งเท่านั้น

เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไปจากความเจ็บ นางจึงเริ่มหาทางคลี่คลายเงื่อนงำของเหตุการณ์ในคืนนี้

ตอนที่เกิดเหตุไฟไหม้ นางกับแม่นมหลินนอนหลับอยู่ในห้อง องครักษ์เสื้อแพรที่เหลือล้วนกำลังแยกย้ายกันพักผ่อนในห้องของตนเอง ด้านนอกมีองครักษ์เสื้อแพรสองคนคือหลี่หมินกับเฉินเอ่อร์เซิงอยู่

หรือสามารถพูดได้ว่าลานที่พักแห่งนี้ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา ถ้าชาวอี๋คิดจะเล็ดลอดเข้ามาลักพาตัวนางก็จำต้องผ่านด่านคุ้มกันที่แน่นหนานี้ให้ได้เสียก่อน

เพื่อจะบีบให้นางออกมาจากห้องพัก การวางเพลิงย่อมถือเป็นวิธีการที่ได้ผลมากที่สุด ทั้งยังสร้างความสับสนอลหม่านขึ้นในวังมู่อ๋องได้อีกด้วย ทำให้การระวังป้องกันขององครักษ์เสื้อแพรหละหลวม นับว่าเป็นวิธีการที่ใช้เมื่อใดก็ได้ผล

แต่วังมู่อ๋องก็ไม่เหมือนกับบ้านเรือนของชาวบ้านทั่วไป ถ้าจะวางเพลิง อันดับแรกจะต้องคุ้นเคยกับผังเรือนที่พักต่างๆ ในวังเสียก่อน นอกจากนี้ยังต้องฉวยโอกาสได้ถูกเวลา ทุกขั้นตอนต้องวางแผนให้ประจวบเหมาะพอดี

จากข้อนี้จึงเห็นได้ว่านอกจากชาวอี๋ที่มาลักพาตัวนางในคืนนี้แล้ว จะต้องมีคนในวังมู่อ๋องเป็นหนอนบ่อนไส้ด้วยแน่

แต่ไม่รู้ว่าผิงอวี้วางแผนจะใช้วิธีการใดหาตัวหนอนบ่อนไส้ที่แฝงตัวอยู่ในวังมู่อ๋องออกมา และเหตุใดคนผู้นั้นต้องวางแผนเล่นงานนางด้วย

ฟู่หลันหยาครุ่นคิดจนเหม่อลอย โดยไม่ทันรู้ตัวว่ามีคนกำลังจับจ้องนางอยู่

แม่นมหลินกลับเป็นคนที่จับสังเกตได้นานแล้วเพราะคอยระแวดระวังการเคลื่อนไหวทางด้านผิงอวี้อยู่ คนผู้นั้นที่จับจ้องมาเป็นคุณชายหนุ่มผู้หนึ่ง สวมชุดยาวสีเขียวคาดเข็มขัดหยก กำลังยืนอยู่ข้างกายมู่เฉิงปิน เรือนร่างสูงใหญ่บดบังแสงตะเกียงบนทางเดินไปกว่าครึ่ง