ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 2

ฉินโยวโยวนึกขึ้นได้ว่ามีหนหนึ่งนางเอาอย่างพวกสตรีในหมู่บ้านฝึกทำถุงเหอเปา แล้วนำมาให้อาจารย์ อาจารย์ก็ยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกถึงใบหู ถุงเหอเปาใบนั้นเขาตัดใจใช้ไม่ลงจึงวางเก็บไว้ในกล่องผ้าแพรบนโต๊ะหนังสืออย่างทะนุถนอม ทั้งยังเคยนำไปอวดกับท่านลุงท่านอาที่มีสายสัมพันธ์ไม่เลวอีกหลายคน

อืม…ถุงเหอเปาใบเดียวยังทำให้อาจารย์ดีใจจนหน้าบานได้ หากนางตัดเสื้อผ้าให้สามีปีศาจก็น่าจะทำให้เขาดีใจจนนอนฝันดีทั้งคืน!

ฉินโยวโยวพยักหน้ากล่าวทันที “เช่นนั้นหลังพวกเรากลับไปแล้วก็ไปเลือกผ้าในคลังเก็บของมาทำกันเถอะ ว่าแต่เขาชอบสีและผ้าแบบใดหรือ”

ถามถึงตรงนี้ ฉินโยวโยวก็รู้สึกว่าตนเองดูไม่ค่อยใส่ใจสามีปีศาจเท่าที่ควรจริงๆ สามีปีศาจรู้ว่านางชอบกินอะไร ชอบสีอะไร ชอบอาภรณ์แบบใด ถึงขั้นยามที่พักอยู่ด้วยกัน บางครั้งเขายังหวีและเกล้าผมให้นางด้วยตนเอง กระทั่งทรงผมก็ยังเป็นทรงที่นางชอบทำในยามปกติ

นางกลับมีความเข้าใจต่อสามีปีศาจจำกัดอย่างยิ่ง และยิ่งไม่เคยสังเกตถึงความชอบของเขามาก่อน นางเป็นภรรยาที่ดูล้มเหลวอยู่บ้างจริงๆ

ตู้เหวยเหนียงเห็นฉินโยวโยวฟังคำของนางเข้าหูแล้วก็ตอบรับด้วยความยินดี “ความโปรดปรานของท่านอ๋อง หม่อมฉันทราบดีที่สุด จะต้องเลือกสิ่งที่ท่านอ๋องโปรดที่สุดมาให้พระชายาได้แน่นอน หึๆ! อันที่จริงหากท่านอ๋องทรงทราบว่าพระชายาจะทรงตัดฉลองพระองค์ถวาย ไม่ว่าสีและแบบเช่นไร ท่านอ๋องต้องโปรดแน่นอนเพคะ”

“อย่าเพิ่งบอกเขา ทำเสร็จแล้วค่อยให้เขาดีใจ” ฉินโยวโยวกำชับ

“ไม่มีปัญหาเพคะ!” ถ้าเป็นเรื่องอื่น นางจะไม่ช่วยปิดบังท่านอ๋องแน่นอน แต่เรื่องทำของให้ระหว่างสามีภรรยาหนุ่มสาวนี้ นางเข้าใจ

ในห้องข้างบรรยากาศอบอุ่นกลมเกลียว แต่ในเวลาเดียวกันนี้ ภายในค่ายประจำการกองทหารหลวงแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างจากเมืองหลวงไปหลายสิบหลี่ อารมณ์ของเหยียนตี้กับฮ่องเต้กลับตื่นเต้นอย่างยิ่ง

พวกเขาออกจากเมืองหลวงมาถึงที่นี่อย่างเงียบเชียบตั้งแต่เช้า ข้างกายไม่ได้พาผู้ติดตามใดๆ มาด้วย แม้แต่แม่ทัพนายกองในค่ายก็ไม่ได้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า

นี่เป็นหนึ่งในค่ายประจำการนอกเมืองหลวงจากสิบสองค่าย มีเพียงเหยียนตี้ เหยียนซู่ และนักกลไกที่เกิดจากสายตรงของสกุลเหยียนอีกเพียงสามคนที่รู้ว่าพวกเขากำลังเตรียมอาวุธที่ร้ายกาจที่สุดและเป็นความลับที่สุดของแคว้นเซียงเยวี่ยอยู่ในสถานที่นี้…ปืนใหญ่ของบรรพบุรุษ

เจียงหรูเลี่ยนสองศิษย์อาจารย์ยังซุ่มซ่อนตัวอยู่บริเวณเมืองจื่อเยี่ย หากพวกเขาเกิดล่วงรู้การมีอยู่ของปืนใหญ่บรรพบุรุษก่อนเวลา จะต้องคิดหาสารพัดวิธีมาทำลายมันแน่นอน สองคนนี้มีตบะสูงส่งล้ำลึก เคลื่อนไหวว่องไวยากจะป้องกัน พี่น้องสกุลเหยียนไม่อาจไม่ระวังไว้ก่อน

ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของค่ายทหาร ลึกลงไปใต้ดินในคลังเก็บของอันว่างเปล่า ก็คือสถานที่ที่นักกลไกทั้งสามอดหลับอดนอนเพื่อประกอบปืนใหญ่