ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 2

เสียงดังลั่นสะท้อนก้องอยู่ภายในค่ายทหาร เพียงไม่นานทางตะวันออกสิบกว่าหลี่ก็มีเสียงตูมตามครั่นครื้นดังมา

สำเร็จแล้ว?! ฮ่องเต้กับเหยียนตี้มองตากัน ความดีใจและความตื่นเต้นมิอาจระงับอยู่ คนทั้งสองสั่งให้นักกลไกสองคนเฝ้าอยู่ที่เดิม ก่อนพานักกลไกผู้เป็นหัวหน้าห้อตะบึงไปยังทิศทางที่มีเสียงดังด้วยกัน

ห่างไปราวสิบห้าหลี่ หลุมมหึมาหลุมหนึ่งพลันปรากฏขึ้นบนพื้น ภายในรวมถึงรอบหลุมล้วนไหม้เกรียม เศษดินเศษหินปริมาณมากกระจัดกระจายอยู่รอบๆ หลุม

ยามเหยียนตี้กับเหยียนซู่พานักกลไกผู้นั้นรุดมาถึง ตอนยืนอยู่ใกล้หลุมก็ยังรู้สึกได้ถึงพลังงานความร้อนอันน่ากลัวที่มาจากการระเบิด

“เทียบได้กับการโจมตีเต็มกำลังของราชันยุทธ์ขั้นสิบขึ้นไป! บรรพบุรุษทรงคุ้มครอง สวรรค์ทรงโปรดแคว้นเซียงเยวี่ย!” ฮ่องเต้มองดูได้ครู่หนึ่งก็หัวเราะลั่นขึ้นมา

นักกลไกผู้นั้นเหม่อมองหลุมดิน เขาแทบจะไม่กล้าเชื่อสายตาตนเอง แม้แต่เหยียนตี้ก็ยังไม่อาจดึงสติกลับมาได้เป็นครู่ใหญ่

แม้ฝีมือเต็มกำลังของเขาจะมีพลังทำลายล้างมากกว่าปืนใหญ่นี้ แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อาจทำการโจมตีที่รุนแรงเพียงนี้ได้ไกลถึงสิบห้าหลี่แน่ นี่เป็นเรื่องที่มีแต่เทพเซียนถึงสามารถกระทำได้

ศาสตราวุธระดับเทพเช่นนี้ หากเอาไปใช้ในสนามรบยังจะมีผู้ใดต่อกรได้!

เกรงว่ากระทั่งราชันยุทธ์ขั้นสิบแปดอย่างเจียงหรูเลี่ยน หากไม่รู้ตำแหน่งชัดเจนของปืนใหญ่ ก็คงทำได้แค่มองดูแคว้นตัวลี่และสำนักเฟิ่งเสินถูกยิงจนเป็นเถ้าถ่านโดยที่ทำอะไรไม่ได้

เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าเหตุใดบรรพบุรุษถึงไม่กล้าทำศาสตราวุธที่น่ากลัวนี้ออกมาง่ายๆ ปืนใหญ่ชนิดนี้มีอานุภาพรุนแรงเกินไป หากอาวุธนี้หลุดออกไปจะนำผลลัพธ์ใดตามมาด้วยก็ไม่มีใครคาดเดาได้

ทว่าความคิดเหล่านี้เพียงวาบผ่านในใจของเหยียนตี้เท่านั้น บัดนี้ความลับของปืนใหญ่อยู่ในกำมือของสกุลเหยียน นั่นก็ถือเป็นลิขิตว่าพวกเขาต้องรวบรวมแผ่นดินให้อยู่ใต้การปกครองโดยคนผู้เดียวให้ได้!

เหยียนตี้ลงมือกลบร่องรอยหลุมที่เกิดจากปืนใหญ่ ก่อนที่ทั้งสามจะสะกดกลั้นความตื่นเต้นดีใจรุดกลับมาค่ายทหาร จากนั้นก็ทดสอบปืนใหญ่ติดกันอีกสองสามครั้ง เมื่อมั่นใจว่าผลลัพธ์ไม่ผิดพลาดถึงได้หยิบของที่มีพื้นที่วิเศษใหญ่ที่สุดที่เก็บซ่อนอยู่ในท้องพระคลังมาเก็บปืนใหญ่รวมถึงชิ้นส่วนสำรองและแบบร่างเข้าไป แล้วจึงพานักกลไกทั้งสามออกจากค่ายทหารกลับเมืองหลวงไปอย่างลับๆ

ทหารหลวงที่ประจำการอยู่ในที่นี้กลับถึงในค่ายพักก็ล้วนไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาดูเหมือนจะได้ยินเสียงดังสนั่นหลายเสียงดังมาจากในค่ายทหารและทางตะวันออกไกลออกไป ทั้งไม่รู้ว่าเหตุใดแม่ทัพจึงให้พวกเขาถอนทัพไปกะทันหันแล้วก็เคลื่อนกลับมาอีก