ทดลองอ่าน วาสนาคนเขลา บทที่สาม-บทที่สี่

ความโมโหจู่โจมหัวใจ ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่จึงพูดเสียงแข็งขึ้นมาบ้าง “แต่เมื่อสกุลเสิ่นของพวกเจ้าทำเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่ารังเกียจลูกรองของข้าที่ประสบอุบัติเหตุจนสมองเสื่อม แต่สกุลหลี่ของพวกเราไม่เคยเอาการหมั้นหมายก่อนหน้านี้มาข่มขู่สกุลเสิ่นของพวกเจ้าว่าต้องแต่งงานให้ได้ เมื่อเป็นเช่นนี้ การหมั้นหมายก่อนหน้านี้ก็ถือว่าไม่เคยมีมาก่อน สกุลเสิ่นของพวกเจ้ามีน้ำใจมีคุณธรรม มีพร้อมทุกอย่าง ลูกรองของข้าไม่มีวาสนามากอย่างนั้น รับไว้ไม่ไหว สกุลหลี่ของพวกเราไม่ขาดเงิน แม้รั่วอวี๋จะไม่ได้แต่งงานไปตลอด แต่แค่สตรีผู้เดียวสกุลหลี่ยังเลี้ยงไหว!”

ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่พูดพลางลุกขึ้นยืน “เทียบถอนหมั้นพรุ่งนี้จะส่งไปถึงคฤหาสน์สกุลเสิ่น สำหรับเรื่องการแต่งงานของสกุลเสิ่นกับคุณหนูสาม ขอให้ฮูหยินเสิ่นเจรจากับโจวอี๋เหนียงเอง คุณชายรองเสิ่นกับคุณหนูสามล้วนเป็นคนมีความคิด โจวอี๋เหนียงก็คิดการรอบคอบ ตัวข้าตัดสินใจแทนพวกเจ้าไม่ได้หรอก!”

พูดจบนางก็นำสาวใช้และบ่าวหญิงอาวุโสออกจากโถงไปด้วยความโมโห

โจวอี๋เหนียงถูกคำพูดของฮูหยินผู้เฒ่าหลี่บีบจนหน้าตึงเป็นพักๆ รู้สึกอับอายไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใด

หลี่เสวียนเอ๋อร์รู้สึกเสียใจเช่นกัน ที่แท้เสิ่นหรูป๋อมีแผนการไว้แล้ว ให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นของคฤหาสน์สกุลเสิ่นเป็นคนมาพูดทาบทาม นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด หากให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นเป็นคนเอ่ยปาก ย่อมถูกต้องตามหลักมากกว่า

น่าเสียดายที่ตนเองใจร้อนและพูดจาใจดำ ถึงขั้นทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ที่อารมณ์เย็นมาตลอดร้อนใจ ทำให้กอบกู้สถานการณ์นี้ได้ยาก

ตอนที่นางหันไปมองเสิ่นหรูป๋อ เห็นเขาเหลือบมองนางอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง แล้วหลุบตาลงอีกครั้ง ไม่รู้ว่าในใจคิดอะไรอยู่

ส่วนฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น ความโมโหในใจยิ่งพุ่งทะลุก้อนเมฆ นางคิดเสมอว่าตนเองสูงกว่าสกุลหลี่หนึ่งขั้น นางมาที่คฤหาสน์นี้ด้วยตนเองถือว่าลดตัวมากแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะถูกพูดจาประชดประชันยกใหญ่ ซ้ำยังถูกถอนหมั้นอีกด้วย หนำซ้ำยังโยนนางให้ไปเจรจาการแต่งงานของบุตรชายกับคนเป็นภรรยารอง!

ตระกูลพ่อค้าอย่างสกุลหลี่ต่อให้ได้รับการอบรมมาไม่ดีอย่างไร แต่ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่อย่างไรก็เป็นถึงบุตรสาวสกุลบัณฑิต เหตุใดมารยาทแค่นี้ก็ยังไม่รู้เรื่อง กักขฬะอย่างมาก!

ในตอนนี้มองไปทางหลี่เสวียนเอ๋อร์ที่มีสีหน้าอึดอัด ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็รู้สึกขัดตาเป็นอย่างยิ่ง

แม้จะมีหน้าตาหมดจดสะสวย แต่กลับฉายความใจแคบ ทำงานไม่ใจกว้างเหมือนคุณหนูรองหลี่ก่อนป่วยเลย อีกทั้งนางยังมามีความสัมพันธ์ลับกับว่าที่พี่เขยรองและแอบตั้งท้อง เห็นได้ว่าไม่ใช่หญิงที่เรียบร้อยดีงามอะไร! ไว้รอให้สกุลเสิ่นได้ยืนมั่นในราชสำนัก จะต้องให้บุตรชายรีบหย่านางจิ้งจอกนี้ทิ้งไปเสียโดยเร็ว!

เพียงชั่วครู่ ทุกคนเกิดความคิดในใจไปต่างกัน หลังจากฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นกำชับกับโจวอี๋เหนียงเสียงแข็งว่างานแต่งอีกสิบวันข้างหน้าให้จัดตามเดิม รายละเอียดให้ไปปรึกษากับพ่อบ้านคฤหาสน์สกุลเสิ่นได้ เสร็จแล้วก็จากไปด้วยความโมโหโกรธา

จากนั้นเทียบถอนหมั้นของสกุลหลี่ไม่รอให้ถึงฟ้ามืดก็ถูกส่งไปที่คฤหาสน์สกุลเสิ่นแล้ว

ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นยังโมโหไม่หาย เลิกคิ้วขึ้นแล้วพูดกับเสิ่นหรูป๋อว่า “ถอนหมั้นก็ดี หญิงโอหังสกุลหลี่แต่งเข้ามาหนึ่งคนก็ทนรับไม่ไหวแล้ว”

เสิ่นหรูป๋อได้ยินเช่นนั้นกลับพูดตอบอย่างหนักแน่น “รั่วอวี๋อีกไม่กี่วันต้องกลับคฤหาสน์แน่นอน หวังว่าท่านแม่จะสั่งคนว่าอีกสิบวันหลังจากแต่งเสวียนเอ๋อร์เข้าบ้านแล้ว ต้องเตรียมงานพิธีอีกครั้ง รับรั่วอวี๋กลับมาในคฤหาสน์ด้วย”

ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นเลิกคิ้วอย่างตกใจ “เจ้าไม่เห็นหรือ เทียบถอนหมั้นของสกุลหลี่ส่งมาแล้ว จะมีการแต่งหลี่รั่วอวี๋นั่นเข้าบ้านได้อย่างไร อีกอย่างนางก็สมองเสื่อมไปแล้ว เจ้าจะแต่งกับนางไปทำไม!”

เสิ่นหรูป๋อไม่ตอบ เพียงแค่พูดสั้นๆ ว่า “ท่านแม่ไม่จำเป็นต้องถามมาก ทำตามคำสั่งของข้าก็พอ ถ้าไม่แต่งกับรั่วอวี๋…ลูกคงนอนหลับไม่สบาย กินอาหารก็ไร้รสชาติแน่นอน หวังว่าท่านแม่จะตัดสินใจทำตามความคิดนี้ของลูกด้วย!”

เดิมทีเขาไม่คิดจะไว้หน้าสกุลหลี่ แต่หลี่เสวียนเอ๋อร์อดทนรอไม่ไหว ทำลายแผนการของเขาจนหมด ทว่าไม่เป็นไร ตอนนี้ร้านค้าสกุลหลี่อยู่ในการควบคุมของเขาแล้ว ด้วยแผนการหลายเดือนที่ผ่านมานี้ ร้านค้าของสกุลหลี่ถูกกวาดเงินไปจนหมดแล้ว ในบัญชีเหลือเพียงหนี้เงินกู้มหาศาลเท่านั้น ขอเพียงเขาขยับเพียงนิด หน้าประตูคฤหาสน์สกุลหลี่ก็จะถูกอุดไปด้วยเจ้าหนี้จนแน่นขนัด

ถึงตอนนั้น เขาจะทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่มาคุกเข่าถึงคฤหาสน์สกุลเสิ่น ยกหลี่รั่วอวี๋มาให้เอง!

พูดถึงตรงนี้ คนที่สมควรตายที่สุดก็คือฉู่จิ้งเฟิงผู้นั้น บังอาจมาทำให้แผนทั้งหมดของเขาวุ่นวาย เดิมทีคิดว่าหลี่รั่วอวี๋ล่วงเกินเจ้าคนผู้นั้น แต่ดูจากสภาพการณ์วันนั้นแล้ว ฉู่จิ้งเฟิงเห็นได้ชัดว่ายังหลงใหลในความงามของหลี่รั่วอวี๋อยู่ เรื่องนี้ทำให้เขาจำต้องไปขอร้องให้เว่ยกงกงออกหน้า ใช้ภาพผังการต่อเรือประจำสกุลหลี่มาเป็นเหยื่อล่อให้คนแซ่ฉู่นั่นติดกับจะได้ปล่อยตัวหลี่รั่วอวี๋

เมื่อคิดว่ายังต้องรออีกหลายวันจึงจะได้ร่างที่โหยหามาทุกวันทุกคืนมาอยู่ในอ้อมกอดเสพสุขได้ตามใจหวัง เสิ่นหรูป๋อก็รู้สึกว่าใต้ท้องน้อยมีไอร้อนที่ยากจะอธิบายได้เกิดขึ้นเป็นระลอก