ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 19-บทที่ 21

ตอนแรกที่ถูกส่งมาเรือนซงเฮ่อนี้นางเป็นสาวใช้ระดับหนึ่ง ต้องปรนนิบัติรับใช้ข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าเจียง แต่ไม่กี่วันมานี้ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงมิได้ให้นางติดตามรับใช้ข้างกาย เพียงแต่ให้นางยกน้ำยกชาเท่านั้น

นี่ล้วนเป็นงานของสาวใช้รุ่นเล็ก ทว่าเป็นคำสั่งของฮูหยินผู้เฒ่าเจียง ใครจะกล้าขัดเล่า แม้แต่กับคุณหนูรองฮูหยินผู้เฒ่าเจียงยังลงโทษโดยไม่พูดพร่ำเลย

ฝูหรงได้แต่ตอบรับ จากนั้นก็เดินไปส่งฮูหยินผู้เฒ่าเจียงออกนอกประตู

ในใจเจียงชิงหว่านรู้ดีว่าฮูหยินผู้เฒ่าเจียงไม่เชื่อใจฝูหรง นั่นก็ไม่แปลก หลายปีมานี้จวนป๋อล้วนอยู่ภายใต้การดูแลของเมิ่งอี๋เหนียง ในบรรดาสาวใช้เหล่านี้คิดว่าต้องมีคนของเมิ่งอี๋เหนียงอยู่แน่นอน ดีไม่ดีจะนำเรื่องที่ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงทำและพูดไปบอกให้นายของตนรู้ทั้งหมด ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงป้องกันไว้สักหน่อยก็เป็นการสมควร

เจียงชิงหว่านจึงหันหน้าน้อยๆ ไปมองหัวหน้าสาวใช้ที่ติดตามตนเอง

เมื่อวานนางได้สอบถามแล้ว รู้ว่าสาวใช้ผู้นี้มีนามว่าลวี่หลัว ปีนี้อายุสิบห้า ดูสุขุมเยือกเย็นรู้ฐานะหน้าที่ ไม่รู้ว่าเป็นคนของเมิ่งอี๋เหนียงหรือไม่ ยังคงต้องจับตามองไปอีกสักระยะ

รถม้าจอดอยู่หน้าประตูใหญ่ ดูโอ่อ่ายิ่ง ด้านหลังยังมีองครักษ์ติดตามอีกหลายคน

ครั้นฮูหยินผู้เฒ่าเจียงกับเจียงชิงหว่านเข้าไปนั่งในรถม้าแล้ว สารถีที่นั่งอยู่บนคานรถด้านนอกก็ออกรถทันที

ภายในรถม้ามีขนาดใหญ่ ปูด้วยฟูกหุ้มแพรหนา ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงกำลังเอนตัวพิงหมอนอิงสีเขียวขี้ม้า กล่าวกับเจียงชิงหว่านว่า “สถานที่ที่พวกเราจะไปเยี่ยมเยียนวันนี้เป็นตระกูลที่มีอำนาจมาก ประเดี๋ยวไปถึงแล้วเจ้าจะต้องมีไหวพริบหน่อย อย่าพูดจาส่งเดช”

ในสายตาฮูหยินผู้เฒ่าเจียง เจียงชิงหว่านในสมัยก่อนเป็นเด็กซุกซนไม่รู้จักมารยาท หลานสาวเช่นนี้นางไม่อยากพาออกมาข้างนอก แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ทั้งๆ ที่ยังเป็นเด็กสาวอายุไม่มากกลับดูสงบนิ่ง ทั้งยังรู้จักการควรการไม่ควร เข้าใจมารยาท นับตั้งแต่ผิวขาวนวลเนียนขึ้นรูปโฉมก็ดูดีขึ้นมาก งามกว่าหลานสาวคนอื่นๆ ของนางมาก พาออกมาด้วยก็ช่วยเสริมศักดิ์ศรีหน้าตา

มิหนำซ้ำจะอย่างไรเจียงชิงหว่านก็เป็นคุณหนูสายตรงเพียงคนเดียวของจวนหย่งชางป๋อ อนาคตจะต้องหมั้นหมายกับตระกูลดีๆ แน่นอน ที่แล้วมาเจียงชิงหว่านอาศัยอยู่แต่ชนบท ไม่เคยได้เปิดหูเปิดตา ตอนนี้จะต้องพานางออกไปพบผู้คนบ่อยๆ ทำให้คนรู้ว่าจวนหย่งชางป๋อมีคุณหนูสายตรงที่โดดเด่นเพียงนี้อยู่ด้วย

เมื่อเย็นวานเจียงชิงหว่านมองเห็นของขวัญล้ำค่าราคาแพงเหล่านั้น ในใจก็นึกอยากรู้แล้วว่าผู้ที่ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงจะไปเยี่ยมเยียนในวันนี้เป็นผู้ใด ยามนี้ยังเห็นอีกฝ่ายกำชับตนเองอย่างจริงจังถึงเพียงนี้อีก จึงมิวายต้องเอ่ยถามสักคำ “ท่านย่า มิทราบว่าผู้ที่พวกเรากำลังไปเยี่ยมเยียนเป็นผู้ใดหรือเจ้าคะ”