ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 19-บทที่ 21

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงเพิ่งมาถึงเมืองหลวงเมื่อสองวันก่อน จะมีคนรู้จักได้สักกี่คนเชียว หรือว่าเป็นคนที่นางรู้จักในอดีต หากแต่ได้ยินว่าเมื่อก่อนฮูหยินผู้เฒ่าเจียงเป็นเพียงบุตรสาวสายรองของตระกูลขุนนางตำแหน่งเล็กๆ ในเมืองหลวง จะไปรู้จักบุคคลใหญ่โตได้อย่างไร มิหนำซ้ำหลังจากเรื่องกบฏหนิงอ๋องเมื่อหกปีก่อน ตระกูลสูงศักดิ์ทรงอำนาจจำนวนมากก็ล้วนแต่ตกต่ำลงแล้ว…

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงนั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย สีหน้าก็ดูเคร่งขรึมขึ้นมา “เป็นสตรีสกุลชุยของจิ้งหนิงโหว หรือก็คือผู้บัญชาการมณฑลทหาร”

เจียงชิงหว่านพลันใจเต้นตึก หน้าเริ่มเปลี่ยนสีอยู่บ้างแล้ว

บ้านที่ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงจะไปเยี่ยมเยียนคือบ้านของชุยจี้หลิง?

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงยังคงนั่งพูดอยู่ตรงนั้น “น่าขำที่บิดาเจ้าถึงกับเป็นคนโง่ เอาแต่คิดว่าท่านโหวชุยมีภูมิหลังเป็นบัณฑิต ในใจจึงดูถูกและไม่เคยไปเยี่ยมเยียนเขามาก่อน พึงต้องรู้ว่าภูมิหลังเป็นบัณฑิต แต่สุดท้ายสามารถเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารได้ นับว่าเก่งกาจกว่าทหารเหล่านั้นตั้งเท่าไร ได้ยินว่าฮองเฮาองค์ปัจจุบันก็ทรงเป็นน้องสาวร่วมอุทรของท่านโหวชุย ชุยฮองเฮาทรงคลอดองค์ชายพระองค์หนึ่งด้วย แม้ว่าตำแหน่งรัชทายาทจะยังเป็นขององค์ชายใหญ่ที่ประสูติจากอดีตเซวียฮองเฮา แต่ดูจากอำนาจในมือท่านโหวชุยในตอนนี้ ใครจะไปรู้ว่าวันหน้าสถานการณ์จะเป็นเยี่ยงไร สกุลจิ้งหนิงโหวนี้พวกเราจะต้องไปเยี่ยมเยียนให้ได้ ประจวบเหมาะว่าท่านโหวชุยเคยยื่นมือช่วยพวกเราไว้ระหว่างทาง เป็นข้ออ้างให้พวกเราได้พอดี”

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงฉลาดกว่าเจียงเทียนโย่ว หากนางมาเมืองหลวงเร็วกว่านี้ คิดว่าจวนหย่งชางป๋อคงไม่มีทางเป็นเหมือนในปัจจุบัน

หากแต่เรื่องเหล่านี้ล้วนไม่สำคัญ ประเด็นสำคัญคือวันนี้พวกนางจะไปเยี่ยมเยียนสมาชิกสตรีของสกุลชุย

ในใจเจียงชิงหว่านสับสนวุ่นวาย ฝ่ามือก็ชื้นเหงื่อไปหมด

สวรรค์มอบโอกาสให้นางได้กลับมาเกิดใหม่อีกชาติแล้วแท้ๆ ชาตินี้นางเพียงอยากจะใช้ชีวิตในตัวตนนี้ไปอย่างราบเรียบมั่นคงปลอดภัย ส่วนบรรดาผู้คนและเรื่องราวในชาติก่อน โดยเฉพาะชุยจี้หลิงนั้น นางอยากจะหลีกหนี ไม่อยากรับรู้เรื่องใดๆ ของเขา และยิ่งไม่อยากพบเขาอีกต่อไป

ทว่าบัดนี้นางถึงกับจะตามฮูหยินผู้เฒ่าเจียงไปเยี่ยมเยียนสมาชิกสตรีของสกุลชุย

มิใช่จะต้องเจอฮูหยินผู้เฒ่าชุย รวมถึงซุนอิ้งเซวียน?

นึกถึงภาพที่ซุนอิ้งเซวียนคุกเข่าเบื้องหน้าตน บอกว่านางกับชุยจี้หลิงต่างมีใจให้กัน ขอให้ตนช่วยสงเคราะห์ ซ้ำยังบอกว่าในท้องนางมีลูกของชุยจี้หลิงอยู่…

มือทั้งสองของเจียงชิงหว่านพลันกำหมัดแน่น หัวใจในอกเต้นไม่เป็นส่ำ