ทดลองอ่าน สาวกี่เพ้าคนนี้เป็นของคุณ บทที่ 5-7

ระหว่างกินข้าวหัวข้อสนทนาของคนทั้งสามก็ตกอยู่ที่งานของจี้ชิงอิ่งไปโดยธรรมชาติ

“งานนี้ของเธอต้องติดตามถึงเมื่อไหร่น่ะ”

จี้ชิงอิ่งส่ายหน้า “ยังไม่แน่ใจเลย ถ้าราบรื่นสามเดือนก็เสร็จ”

เฉินซินอวี่พยักหน้าแล้วเอ่ยถาม “งั้นออเดอร์ของสตูดิโอล่ะ”

จี้ชิงอิ่งมีสตูดิโอของตัวเองคนเดียวห้องหนึ่ง เสื้อผ้าทั้งหมดที่เธอทำล้วนเป็นกี่เพ้าทั้งนั้น และรับเฉพาะการสั่งทำชุดกี่เพ้าระดับไฮเอ็นด์เท่านั้น

“ยุ่งจนล้นมือ” เธอถามต่อว่า “ทำไมจู่ๆ ถึงถามเรื่องนี้ล่ะ”

เฉินซินอวี่ชะงัก คำพูดมาถึงขอบปากแล้วก็ยังคงเก็บกลับไป “ไม่มีอะไร แค่เป็นห่วงเธอเฉยๆ น่ะ”

“…อ้อ”

หลังจากกินอาหารแล้วทั้งสามคนก็เก็บขยะและออกจากบ้านไป

ขณะรอลิฟต์ คนในห้องฝั่งตรงข้ามก็ออกมาพอดี

เฉินซินอวี่ตะโกนเรียกอย่างกระตือรือร้น “หมอฟู่! บังเอิญจังเลยค่ะ”

เธอรู้เรื่องที่ทั้งสองคนอยู่ห้องตรงข้ามกันแล้ว เมื่อคืนยังไถอั่งเปาจากจี้ชิงอิ่งมาซองหนึ่งด้วย

ฟู่เหยียนจื้อพยักหน้า ตอบรับคำหนึ่งด้วยสีหน้าราบเรียบ เขาเหลือบมองจี้ชิงอิ่ง ในมือของเธอกำลังถือถุงอาหารดีลิเวอรี่อยู่

เมื่อจี้ชิงอิ่งก้มหน้ามองลงไปตามสายตาของเขาก็มีความลำบากใจเล็กน้อย เธอเม้มริมฝีปากแล้วเอ่ยถามเสียงเบา

“ดึกขนาดนี้ยังออกไปอีกเหรอคะ”

ฟู่เหยียนจื้อพยักหน้า “อืม ไปโรงพยาบาลครับ”

“หา?” จี้ชิงอิ่งตกตะลึง “มีเรื่องด่วนเหรอคะ”

“เปล่าครับ” ฟู่เหยียนจื้อกล่าวเสียงเรียบ “ไปเอาอะไรหน่อย”

ได้ยินดังนั้นจี้ชิงอิ่งก็ไม่ได้ถามมากอีก

ทั้งสี่คนเข้าไปในลิฟต์ ซย่าหรงเสวี่ยและเฉินซินอวี่พยายามลดการมีตัวตนของตัวเองให้เล็กลง

เมื่อมาถึงที่ชั้นหนึ่งพวกจี้ชิงอิ่งทั้งสามคนก็เดินออกไป

เธอหันหน้ากลับไปมองชายหนุ่มที่ยังคงยืนอยู่ในลิฟต์แล้วกล่าวประโยคหนึ่งว่า “ไปแล้วนะคะ”

ฟู่เหยียนจื้อพยักหน้า

เมื่อประตูลิฟต์ปิดลงเฉินซินอวี่ก็ถอนหายใจ “หมอฟู่เย็นชาเกินไปแล้วจริงๆ”

จี้ชิงอิ่งเลิกคิ้ว “อย่างนั้นเหรอ”

เฉินซินอวี่ “…นี่ยังไม่เย็นชาอีกเหรอ”

จี้ชิงอิ่งทิ้งขยะลงไปในถังขยะ โค้งริมฝีปากยิ้ม “แบบนี้แหละถึงจะดี”

เธอชอบความเย็นชาแบบนี้ของเขา

ซย่าหรงเสวี่ยไม่เข้าใจจึงถามด้วยความสงสัย “ดีตรงไหนกัน”

จี้ชิงอิ่งโค้งริมฝีปากยิ้มละไม “ดีทุกตรงเลย”

การอดทนอดกลั้นของเขากระตุ้นความปรารถนาของเธอ เธออยากให้เขาศีลขาด

เฉินซินอวี่มีสีหน้าหมดคำจะพูด บอกกับซย่าหรงเสวี่ยว่า “ตอนนี้พี่ชิงอิ่งของเธอเป็นนางปีศาจที่จ้องจะกินเนื้อพระถังซำจั๋ง เธอไม่ต้องไปสนใจนาง”

ซย่าหรงเสวี่ย “…”

จี้ชิงอิ่ง “…”