ทดลองอ่าน Itoshii hito… สุดที่รักของหัวใจ บทที่ 2

…ซากุระจัง…ซากุระจังกับเขานี่นะ? สุดจะเข้ากันดีเสียเหลือเกิน

เขาควักผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋าเสื้อมาเช็ดน้ำโค้กที่หกเปื้อนก่อนจะตอบเบาๆ แบบเกรงบารมี

“เรียกผมว่ามาร์คก็ได้ครับ คนอื่นเขาก็เรียกกันแบบนี้”

“อ้าว มีชื่อมาร์คอีกชื่อเหรอ” เธอถามอย่างแปลกใจ เขาพยักหน้ารับ

“ใช่ครับ ซากุระอิ ฮายาโตะ มาร์ค”

“อืม มาร์คเหรอ…” ดวงตาสวยฉายรอยครุ่นคิด มือก็แกะกระดาษห่อชีสเบอร์เกอร์ไปด้วย “คนอื่นเรียกกันเยอะแล้ว ไม่เอาดีกว่า…”

คำบอกนั้นทำเขาสะดุ้ง เฝ้าภาวนาไม่ให้เธอคิดแผลงๆ เรียกเขาด้วยชื่อ ‘ซากุระจัง’

“เรียกฮายาโตะแล้วกันนะ ได้ใช่มั้ย”

แล้วคำภาวนาก็เป็นผล เขารีบพยักหน้ารับก่อนที่เธอจะเปลี่ยนใจ “ได้ครับ ฮายาโตะก็ได้”

…ดีกว่าซากุระจังเป็นไหนๆ

“ว่าแต่คุณล่ะครับ จะให้ผมเรียกคุณว่าอะไร”

“ฮิเมะซามะ”

เขามองเธอตาค้าง ชาคริยามองท่าทางพิลึกๆ ของซามูไรตาฟ้าแล้วหัวเราะเสียงดังลั่น

“ล้อเล่น โห ทำเป็นตกใจใหญ่หลวง”

“ไม่ใช่…” เขาอุบอิบตอบ “จะให้เรียกเป็นเจ้าหญิงก็ได้”

…เจ้าหญิงซูยุในเรื่องอิกคิวซังน่ะนะ

เขาได้แต่นึกต่อในใจ ไม่กล้าพูดออกไป ก็บอกแล้วว่ากลัว

“แหม ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ ฉันชื่อชาคริยา เรียก ‘ชา’ สั้นๆ ก็พอ”

“ครับ…คุณชา”

“ดีๆ กินต่อเถอะ เย็นหมดแล้ว เดี๋ยวมันฝรั่งเหี่ยว ไม่อร่อยนะ”

เธอเร่งเมื่อเห็นเขาดูเหมือนจะจมอยู่กับความคิดของตัวเองโดยลืมที่จะกินต่อเหมือนอย่างเธอ