ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 13-บทที่ 14

“เช่นนั้นต่อไปก็จะไม่ได้เจอพี่ใหญ่อีกแล้วสิ ไม่เอานะ ข้าไม่เอา!”

หลินผู้พ่อเองก็ต้องข่มความหมองเศร้าเช่นกัน พวกเขาก็แค่ส่งภาพวาดไปเหมือนเช่นครอบครัวอื่น คิดแค่ว่าส่งๆ ไปให้จบเรื่อง เพราะเชื้อพระวงศ์จะมาสนใจชาวบ้านสามัญชนเช่นพวกเขาได้อย่างไร

จือจือเดาผลลัพธ์ได้แต่แรกแล้ว นางไม่เพียงแต่จะเลิกร้องไห้ ยังปลอบโยนน้องชายว่า “อย่าร้องไปเลย สักวันพี่ก็ต้องออกเรือน อีกทั้งนี่ยังแต่งเข้าไปอยู่ในตำหนักองค์หญิง ไม่ขาดแคลนอะไรทั้งสิ้น”

หลินหยวนยังไม่ยอมเลิกร้อง นางลูบแก้มเขาเบาๆ “เสี่ยวหยวน เจ้าต้องตั้งใจเรียนหนังสือแล้วดูแลท่านพ่อให้ดี อย่าลืม…อย่าลืมเขียนจดหมายหาพี่ หากย้ายบ้านก็ต้องบอกพี่ด้วยล่ะ”

อย่างน้อยๆ เมื่อกลายเป็นผี นางยังสามารถไปหาครอบครัวได้

“พี่ใหญ่ ถ้าข้าเขียนจดหมายหา ท่าน…ท่านอ่านออกหรือ” เด็กชายสะอื้นฮัก

“…” จือจือชะงักไป “พี่จะวานคนอื่นอ่านให้ฟัง”

บิดาถอนหายใจเฮือก ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป

เขาไปสืบมาแล้ว แม่สื่อที่เจรจาหาคู่ครองให้จือจือใช่ว่ารับเงินไปแล้วไม่ยอมทำงาน พวกนางพยายามหาแล้วจริงๆ แต่ไม่ว่าย่างเท้าเข้าไปเจรจาในบ้านใด ตกเย็นบ้านนั้นจะต้องเกิดเหตุทำนองไก่หรือสุนัขที่เลี้ยงไว้ตายตลอด พวกนางจึงมองว่าเป็นลางร้าย ประกอบกับก่อนหน้านี้จือจือนอนไม่ได้สติถึงสามเดือน นอกจากจะไม่หิวตายยังรอดมาใช้ชีวิตได้อย่างแข็งแรง เพียงแค่นี้ก็ลี้ลับเกินไปแล้ว

บิดานึกไม่ถึงจริงๆ ว่าบุตรสาวตนเองจะเข้าตาองค์หญิง

เขาทอดถอนใจอีกครั้ง

กองสมรสประกาศรายชื่อ แล้วยังส่งสินสอดกับชุดเจ้าสาวมาให้ คนที่มาเหมือนเป็นคนจากวังหลวง เวลามองหลินผู้พ่อ ความดูแคลนจะฉายในดวงตา

“บนกระดาษเขียนฤกษ์มงคลไว้ เมื่อถึงเวลาจะมีคนมารับ อย่าพลาดฤกษ์เป็นอันขาดเชียวล่ะ”

สกุลหลินมองว่าเป็นโชคร้าย แต่ในสายตาคนอื่น นี่เท่ากับไก่บ้านจะกลายเป็นนางหงส์ชัดๆ

“พี่ใหญ่ พี่เซี่ยงมีของให้ท่าน”

จือจือชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรับของที่หลินหยวนส่งให้ เป็นภาพวาดใบหนึ่ง

นางไล่น้องชายออกไป แล้วค่อยๆ คลี่ภาพวาดให้แผ่ลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง

พอเห็นภาพเท่านั้น นางก็มีอันตะลึงงัน

เพราะว่านั่นเป็นรูปของนาง

แสงโคมพรายพร่างไปทั้งเมือง สะท้อนใบไม้เป็นเลื่อมวาวสีเงิน โคมไฟสีแดงเรียงรายคดเคี้ยวยาวเหยียดราวกับมังกรไฟ เด็กสาวในภาพแต่งกายด้วยอาภรณ์ฉูดฉาดยิ่งกว่าเปลวเพลิง มือหนึ่งถือโคมกระจกสีวาดรูปหญิงงาม อีกมือยื่นออกไปข้างหน้า คล้ายกำลังรอใครมาจับมือตน

บนภาพยังมีข้อความกำกับ จือจืออ่านออกแค่สองตัวเท่านั้น เพราะนั่นเป็นชื่อของนางเอง