ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 5

ทว่า…

เสิ่นหยวนสะอื้น ทุกครั้งยามหลี่ซิวเหยายิ้มให้นาง แม้จะแค่มุมปากโค้งน้อยๆ ก็ล้วนสามารถทำให้นางรู้สึกถึงความอบอุ่นราวกับดวงตะวันในวสันตฤดู

คนเช่นนี้นางจะทิ้งเขาไปได้อย่างไรเล่า

เสิ่นหยวนยื่นสองแขนไปกอดคอหลี่ซิวเหยาไว้ แนบหน้ากับแผ่นอกเขา น้ำตาไหลลงมาตามพวงแก้มงามดั่งหยกขาว “ข้าคิดถึงท่านนัก”

หลี่ซิวเหยาตัวแข็งทื่อ สายตาเข้มขึ้น

‘ท่าน’ ที่เสิ่นหยวนพูดนี้หมายถึงคนผู้นั้นในใจนางหรือว่าหมายถึงเขากันแน่?

หลี่ซิวเหยาอยากจะเอ่ยปากถาม แต่ก็กังวลว่าถ้าเปิดโปงเรื่องนี้ออกมาแล้ว ด้วยนิสัยของเสิ่นหยวน เกรงว่าต่อไปในใจนางจะมีปราการป้องกันเขา

แต่ถ้าไม่ถามเขาก็รู้สึกว่าในใจตนเองราวกับมีหนามทิ่มแทงอยู่ตลอดเวลา

ตราบใดที่ไม่บ่งหนามออก ในใจก็จะเจ็บปวด แต่ยามบ่งมันออก คิดว่าในใจเขาก็น่าจะเจ็บมากเช่นกัน มิสู้ทำเหมือนเมื่อก่อน แสร้งไม่รู้เรื่องที่ในใจเสิ่นหยวนมีผู้อื่นอยู่ อย่างไรก็ดีกว่าทำให้นางรู้แล้วกลับไปปฏิบัติต่อเขาอย่างห่างเหินมีพิธีรีตองเหมือนที่แล้วมา

หลี่ซิวเหยาคิดว่าเขายังมีเวลาทั้งชีวิต เขาต้องทำให้เสิ่นหยวนลืมคนผู้นั้นในใจนางได้ในสักวัน

เมื่อตัดสินใจเช่นนี้เขาจึงไม่ได้ถามสิ่งใดอีกแม้แต่คำเดียว เพียงยื่นสองแขนโอบรัดร่างเสิ่นหยวนไว้แน่น

เสิ่นหยวนนอนซบในอ้อมกอดอันอบอุ่นของหลี่ซิวเหยา รู้สึกเพียงในใจสุขสงบมิมีใดเกิน

ทว่านางยังคงนึกว่าตนเองกำลังฝันอยู่

จะอย่างไรเรื่องที่ซานซีก็ไม่มีทางคลี่คลายได้ภายในเวลาอันสั้น หรือต่อให้หลี่ซิวเหยากลับมาแล้วจริงๆ เขาก็ไม่มีทางแอบกลับมาตอนกลางคืนอย่างเงียบเชียบ ไม่ให้ผู้ใดเข้ามารายงานเช่นนี้

อีกประการหนึ่งเมื่อครู่นางก็ฝันถึงหลี่ซิวเหยาจริงๆ

เสิ่นหยวนไม่ได้ฝันถึงหลี่ซิวเหยาแค่คืนนี้ อันที่จริงนับตั้งแต่เขาจากไปนางก็ฝันถึงเขาแทบทุกคืน

เพียงแต่ความฝันคราวนี้กลับเหมือนจริงยิ่ง ในโสตนางคล้ายสามารถได้ยินเสียงหัวใจที่มั่นคงมีพลังของหลี่ซิวเหยาได้

ด้วยความดีใจเสิ่นหยวนจึงอดใจไม่ไหว เงยหน้าขึ้นจูบคางหลี่ซิวเหยาไปทีหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเบา “ท่านพี่ ข้ากำลังฝันเห็นท่านอีกแล้ว ยามนี้ท่านก็กำลังฝันถึงข้าเหมือนกันใช่หรือไม่”

มิเช่นนั้นความฝันนี้จะเหมือนจริงถึงเพียงนี้ได้อย่างไร คิดว่าต้องเป็นเพราะพวกนางฝันถึงกันและกัน และกำลังได้พบกันในความฝันเป็นแน่

ได้ยินดังนี้หลี่ซิวเหยาก็สะท้านใจ ก้มหน้ามองเสิ่นหยวนก็เห็นนางกำลังมองเขาด้วยดวงตาสุกใสที่คล้ายว่ามีหมู่ดาวตกลงไปในนั้นก็มิปาน

มิหนำซ้ำเสิ่นหยวนยังพูดว่ากำลังฝันเห็นเขาอีกแล้ว…