ทดลองอ่าน เกิดใหม่เพื่อคืนฐานะเดิม บทที่ 7

บทที่เจ็ด

อีกด้านหนึ่ง เมื่อคนสกุลชุยชนะศึกใต้ต้นไหวกลับมาถึงบ้าน หลิวซื่อก็เพิ่งตระหนักได้ว่าตนไปโวยวายมาหนนี้คงทำให้ฉยงเหนียงยากจะหาคู่ครองที่ดีได้ ใจคนเป็นแม่จึงห่อเหี่ยวอยู่บ้าง

ผิดกับเด็กหนุ่มคึกคะนองชุยฉวนเป่าที่รู้สึกยังไม่หนำใจ จึงคิดว่าหากวันหน้าเจอเจ้าจางวั่งนั่นในตรอกก็จะซัดไม่ยั้ง

ส่วนชุยจงนั้นตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ไม่คิดจะรั้งอยู่ที่ตำบลฝูหรงให้เป็นขี้ปากผู้อื่นอีก เพียงรอไปสำรวจที่เชิงเขาหวงซานสักเที่ยวก็จะย้ายกันไปทั้งครอบครัว

ดังนั้นวันรุ่งขึ้นชุยจงจึงหยุดหาบขนมขาย แล้วจ้างรถเทียมลาหนึ่งคันพาหลิวซื่อกับฉยงเหนียงไปที่ภูเขาหวงซานด้วยกันเลย

ขณะนี้งานก่อสร้างวัดเนี่ยนฝ่าบนภูเขาหวงซานเพิ่งจะแล้วเสร็จ เส้นทางขึ้นเขายังอยู่ระหว่างปูหินรองพื้น ทว่าบ้านเรือนชาวนาที่อยู่สองฟากของถนนหลวงใกล้ซุ้มประตูทางขึ้นเขาล้วนถูกพ่อค้าที่เล็งเห็นโอกาสแสวงกำไรยึดครองไปพอสมควรแล้ว ทั้งปรับเปลี่ยนให้เป็นร้านค้าอีกด้วย พวกเขาไม่ได้จะใช้งานเองหรอก หากแต่จะรอขายเปลี่ยนมือเพื่อทำกำไรอีกทอดหนึ่ง

มิอาจไม่บอกว่าการค้านี้กำไรดียิ่ง ราคาของบ้านเรือนที่ดัดแปลงโฉมใหม่แล้วนี้ล้วนพุ่งขึ้นสามเท่าตัวในทันที

หลิวซื่อมองพลางขมวดคิ้วอยู่ตลอด รู้สึกว่าบ้านเรือนอันทรุดโทรมเหล่านี้เพียงปรับเปลี่ยนประตูด้านหน้าก็โก่งราคาอย่างหน้าเลือดแล้ว ตามความคิดของนาง บ้านที่คานหลักผุแล้วเยี่ยงนั้นหากมิใช่เพราะอยู่ใกล้วัดหลวง ถึงมอบให้โดยไม่คิดเงินนางก็ไม่เอาหรอก!

ผิดกับฉยงเหนียงที่เห็นแล้วสะท้อนใจอยู่บ้าง ชาติก่อนตอนที่นางแวะเวียนมาเยือนภูเขาหวงซาน ที่นี่เจริญเฟื่องฟูมากแล้ว ร้านของว่างกับร้านอาหารเจเลื่องชื่อในเมืองหลวงล้วนมาเปิดสาขาอยู่ที่นี่ นึกไม่ถึงว่าก่อนรุ่งเรืองจะมีสภาพเยี่ยงนี้

หลังจากสำรวจดูหลายเที่ยว ในที่สุดนางก็ถูกใจสถานที่แห่งหนึ่ง ร้านนี้ไม่ได้อยู่บนถนนหลวง ทว่าอยู่ริมทางสายเล็กข้างถนนหลวงและอยู่บนเนินที่ไม่ค่อยชันนัก ในสายตาของเหล่าพ่อค้าเห็นว่าที่ตั้งร้านนี้ค่อนข้างห่างไกล ซ้ำอยู่บนเนินก็ยิ่งทำให้ผู้คนยั้งฝีเท้า เป็นตัวเลือกชั้นรองในหมู่ชั้นรองโดยแท้ ไม่เหมาะจะใช้งานแต่อย่างใด

แต่ฉยงเหนียงรู้ว่าแถบนี้อิงภูเขา น้ำฝนมีปริมาณมาก ในสิบวันจะมีอย่างน้อยห้าหกวันถูกระลอกฝนโจมตี ร้านอื่นล้วนขมขื่นกับน้ำท่วม มีเพียงร้านนี้ที่สภาพพื้นที่สูงจึงหายห่วงเรื่องน้ำทะลักเข้าร้าน ทำให้มีลูกค้าไม่ขาดสาย ประกอบกับบนเนินราบเรียบมีพื้นที่กว้างขวาง ยังสามารถสร้างคอกม้ากับศาลาพักร้อนได้อีก ต่อให้มีรถม้าสิบกว่าคันก็ยังจอดได้เหลือเฟือ

เพียงแต่ในชาติก่อนร้านอาหารเจที่เปิดกิจการตรงนี้รสชาติไม่ดี ทำให้ชื่อเสียงที่บอกกันปากต่อปากย่ำแย่ การค้าซบเซา สุดท้ายจึงปล่อยขายต่อให้ร้านอาหารอีกร้านในราคาสูง

ในเมื่อรู้ว่าตรงนี้สภาพแวดล้อมดีเยี่ยมที่สุด ฉยงเหนียงจึงสำรวจทั้งด้านหน้าและหลังอย่างละเอียดรอบหนึ่ง

ประตูใหญ่ของที่นี่ใช้ก้อนหินสีเทาอมเขียวที่แตกร้าวหลายก้อนประกอบเข้าด้วยกันเป็นธรณีประตู แม้ดูซอมซ่อไปบ้าง ทว่าเปรียบกับประตูใหญ่ทั่วๆ ไปของร้านรอบข้างแล้วก็ยังเผยราศีที่ไม่ธรรมดาอยู่หลายส่วน เมื่อก้าวเข้าประตูใหญ่ไป พื้นดินล้วนถูกถมเรียบแน่นดียิ่ง ด้านบนโรยด้วยทรายละเอียดหนึ่งชั้น เหยียบแล้วเกิดเสียงสวบสาบ เพียงแต่นอกจากแถบประตูใหญ่ บริเวณอื่นล้วนยังไม่ทันได้ซ่อมแซมจึงแลดูทรุดโทรม