ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ บทที่ 9 – บทที่ 10

ทว่าขณะเดินมาถึงเบื้องหน้าเสิ่นหยวนฝีเท้าเขากลับชะงักเล็กน้อย หันหน้ามองมายังนาง

ตอนเขาเปิดม่านรถม้าเมื่อครู่นี้ก็มองเห็นเสิ่นหยวนแล้ว รูปโฉมของเสิ่นหยวนเป็นที่ดึงดูดสายตาในหมู่คนอยู่แต่เดิม ถึงตอนนี้นางจะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีเรียบก็ยังคงงดงามไร้ใดเทียม ทำให้คนเห็นแล้วละสายตาไม่ได้

เสิ่นหยวนเห็นซ่งอวิ๋นชิงเดินมาก็ก้มหน้าเก็บสายตาลง ยามนี้มองเห็นเพียงรองเท้าแพรสีขาวลายก้อนเมฆปรากฏขึ้นในสายตา นางยอบตัวน้อยๆ คารวะ แต่กลับมิได้มีท่าทีจะเอ่ยปากทักทาย

ไม่มีคนบอกนางหรอกว่าซื่อจื่อตรงหน้านี้เป็นผู้ใดกันแน่ นางก็แค่คาดเดาเองว่าเขาคือซ่งอวิ๋นชิง ซื่อจื่อของหย่งชางโหวเท่านั้น

ซ่งอวิ๋นชิงเองก็ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร เห็นนางคารวะ เขาก็พยักหน้าน้อยๆ จากนั้นจึงก้าวเท้าเดินผ่านไป

ครานี้เสิ่นหยวนถึงได้เงยหน้าขึ้นมา

ขณะเดียวกันราชองครักษ์ที่ด้านข้างก็ตรวจสอบสิ่งของทั้งหมดที่เสิ่นหยวนนำมาเสร็จเรียบร้อยและคืนสิ่งของมาแล้ว ขันทีน้อยจึงพาพวกเสิ่นหยวนเข้าวัง

ซ่งอวิ๋นชิงเดินอย่างไม่เร็วไม่ช้าอยู่ข้างหน้าพวกนางไม่ไกล เงาหลังสูงยาวดุจลำไผ่

ครั้นมาถึงตำหนักอวี้ซิ่วที่ประทับของเสียนเฟยขันทีน้อยก็เข้าไปรายงาน เพียงครู่เดียวก็เดินยิ้มออกมาบอกว่า “คุณหนูเสิ่น เชิญท่านตามผู้น้อยเข้าไปขอรับ”

เสียนเฟยนั่งอยู่บนเตียงเตาใหญ่ใกล้หน้าต่าง ที่ขาคลุมผ้าขนแกะผืนหนาไว้ บนฟูกแพรฝั่งตรงข้ามโต๊ะเล็กมีสตรีอ่อนวัยนางหนึ่งนั่งอยู่ รูปโฉมโดดเด่นยิ่ง

ที่ผ่านมาเสิ่นหยวนเคยพบเสียนเฟยเพียงครั้งเดียว จำได้ว่านางเป็นสตรีที่มีโฉมงามเป็นเลิศ แต่ใบหน้าเสียนเฟยในยามนี้กลับซีดเซียวราวกับเป็นลูกท้อที่ใกล้แห้ง ไร้น้ำไร้นวลแล้ว

เสิ่นหยวนก้าวไปคารวะ เสียนเฟยก็ให้นางกำนัลที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างๆ ประคองนางลุกขึ้น ก่อนจะพยักหน้าแย้มยิ้มให้นาง “ไม่ได้พบเจ้ามานาน บัดนี้เจ้าเติบใหญ่เพียงนี้แล้ว”

เสียงของนางเบายิ่ง แผ่วยิ่ง แค่ฟังก็รู้ว่ามีเรี่ยวแรงไม่พอ

เสิ่นหยวนจำได้ว่าชาติก่อนท่านป้าผู้นี้ของตนป่วยตาย ดูจากสภาพของนาง เกรงว่าคงป่วยเข้าขั้นไร้ทางรักษาแล้ว

จะอย่างไรนางก็เป็นป้าแท้ๆ ของข้า เสิ่นหยวนรู้สึกทรมานใจขึ้นมาอยู่บ้าง

เวลานี้เองเสียนเฟยก็กล่าวแนะนำหญิงสาวที่นั่งอยู่บนฟูกแพรให้นางรู้จักด้วยเสียงแผ่วเบา “ท่านนี้คือหลี่กุ้ยเหริน”

เสิ่นหยวนรู้จัก บุตรสาวสายตรงสกุลหลี่ที่ชาติก่อนให้กำเนิดองค์ชายรองและสุดท้ายได้เป็นไทเฮาด้วยฐานะมารดาบังเกิดเกล้าขององค์ชายรองผู้นั้น ตอนแรกมีฐานะเป็นเพียงกุ้ยเหริน และพักอยู่ในตำหนักข้างของตำหนักอวี้ซิ่วของเสียนเฟย

หลี่กุ้ยเหรินที่ดูงดงามอ่อนหวานเป็นที่สุดตรงหน้านี้ก็คือหลี่ไทเฮาผู้มีฝีไม้ลายมือร้ายกาจในภายภาคหน้าอย่างนั้นหรือ