ตอนที่เก๋อชิงหย่วนหนีออกจากเมืองหลวงนั้น เขาพาผู้ติดตามฝีมือดีไปด้วย กลุ่มผู้ติดตามเหล่านี้ล้วนเป็นคนมีความสามารถ เชี่ยวชาญภาษาถิ่นของแต่ละพื้นที่ ผู้ติดตามคนสนิทคนหนึ่งได้สอบสวน ‘โจร’ ทีละคนอย่างละเอียดและกลับมารายงานว่า “นายท่านขอรับ คนพวกนี้มาจากชนเผ่าโม่เอ่อร์ฮาซึ่งเป็นหนึ่งในสามชนเผ่าใหญ่ของเป่ยเจียง พวกเขาไม่พอใจที่ซิวถูหงได้ทั้งคนและทรัพย์สินไปครอบครอง จึงมักส่งคนออกมาชิงปล้นในช่วงนี้ขอรับ” เก๋อชิงหย่วนได้ฟังก็รีบสั่งให้โจรไม่กี่คนนี้นำทางไปยังชนเผ่าโม่เอ่อร์ฮาทันที พวกโจรทั้งหลายพอรู้ว่ายังมีโอกาสรอดชีวิตก็เต็มใจนำทางด้วยความลิงโลด
เก๋อชิงหย่วนเดินตามหลังพวกเขา มุมปากยกยิ้มเล็กน้อยด้วยความพอใจ ดูไปแล้วไม่มีท่าทางของคนที่ร่อนเร่ระหกระเหินหรืออับจนหนทางเลยสักนิด เขาซุ่มซ่อนตัวมาหลายปี บากบั่นวางแผนอย่างรอบคอบและได้วางสายลับไว้ทั้งในเมืองหลวง หนานเจียง และเป่ยเจียง ส่งผลให้เขารู้เรื่องราวของเป่ยเจียงแจ่มแจ้งอย่างยิ่ง ชนเผ่าโม่เอ่อร์ฮาเป็นหนึ่งในสามชนเผ่าใหญ่ของเป่ยเจียง โดยมีซิวถูอวี่บุตรชายคนโตของฉานอวี๋ผู้เฒ่าเป็นผู้นำเผ่า หลังการตายของฉานอวี๋ผู้เฒ่า ซิวถูอวี่พ่ายแพ้ในการต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งฉานอวี๋ผู้นำคนใหม่ของเป่ยเจียงให้กับซิวถูเลี่ยน้องชายของเขา ต้องออกจากกระโจมอ๋องกลับไปปักหลักยังถิ่นฐานของชนเผ่าอย่างน่าสมเพชเวทนา ซิวถูเลี่ยแสดงออกถึง ‘ความผูกพันระหว่างพี่น้อง’ หลังจากขึ้นครองบัลลังก์ก็ไม่เคยลืมพี่ชายคนโตของเขาผู้นี้ จึงได้ส่งกองทัพใหญ่ไปเชิญซิวถูอวี่กลับมายังกระโจมอ๋องเพื่อรื้อฟื้นมิตรภาพระหว่างพวกเขา ซิวถูอวี่ตกอยู่ในสภาวะจำยอม จำต้องพาชนเผ่าของตนละทิ้งถิ่นฐานเดิมเร่ร่อนไปบนทุ่งหญ้าเพื่อหลบหนีการไล่ล่าจากทหารของซิวถูเลี่ย…
ไม่นึกเลยว่าเพียงก้าวเข้าสู่ทุ่งหญ้าก็ได้พบกับของขวัญล้ำค่าที่สวรรค์ประทานให้แก่ข้า! แววตาที่ลุ่มลึกของเก๋อชิงหย่วนเปล่งประกายแปลกประหลาดออกมา คิดดูแล้วหญิงงามของตำหนักเฟิ่งฉูคงได้รับสารที่เขียนด้วยลายมือของข้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่รู้ว่าคืนนี้นางจะนอนหลับอย่างเป็นสุขได้หรือไม่
กองทัพใหญ่ของราชครูเว่ยจะมาถึงเมืองหลวงในอีกสองวันข้างหน้า เจ้าหน้าที่กรมพิธีการก็ได้เริ่มเตรียมงานพิธีการตกรางวัลแก่ทหารอย่างเอิกเกริกแล้ว การยกทัพไปปราบศึกหนานเจียงครั้งนี้สร้างความสะเทือนเลือนลั่นมหาศาล การปิดฉากสงครามด้วยชัยชนะที่งดงามและรวดเร็วนี้เหนือความคาดหมายของคนจำนวนมากที่เคยคัดค้านการบุกทางใต้ยิ่งนัก ทำให้ชื่อเสียงของราชครูเว่ยยิ่งขจรขจายเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ขุนนางผู้ภักดีต่อต้าเว่ยถึงขั้นนอนหลับไม่เป็นสุขทั้งกลางวันกลางคืนกันเลยทีเดียว เพราะกังวลว่าเมื่อราชครูเว่ยกลับมาในครั้งนี้เขาจะฉวยโอกาสช่วงที่กำลังได้เปรียบนี้โค่นล้มฮ่องเต้และสถาปนาตนเองขึ้นแทน
แต่สำหรับชิวหมิงเยี่ยนนั้นเขากลับรู้สึกว่าท่านราชครูเว่ยผู้เฉลียวฉลาดสมควรทำเช่นนี้ พอนึกถึงว่าทันทีที่ท่านราชครูกลับมาถึงเมืองหลวงและสามารถผลักเรือตามน้ำได้อย่างชอบธรรมสมเหตุสมผลทีไร ใบหน้าที่ราบเรียบไร้ความรู้สึกอยู่เป็นนิจของใต้เท้าชิวก็อดเผยแววยินดีปรีดาไม่ได้ทุกทีไป
แม้แต่บรรดาหญิงสาวทั้งหลายที่ไม่ค่อยรู้เรื่องราวของโลกภายนอกซึ่งกำลังนั่งเล่นไพ่กันอยู่ก็ยังถกกันถึงเรื่องพิธีการตกรางวัลแก่ทหาร พวกนางพูดคุยกันว่าในวันนั้นที่บ้านของตนได้เช่าหน้าต่างของร้านที่ใกล้ถนนร้านใดไว้บ้าง จะได้มองเห็นความองอาจสง่างามของเหล่าทหารหาญผู้กลับมาพร้อมกับชัยชนะได้ถนัดถนี่โดยไม่ต้องไปเบียดเสียดกับฝูงชน และตนควรสวมใส่ชุดกระโปรงแบบใดที่พอยืนตรงหน้าต่างแล้วจะได้ดูโดดเด่นที่สุด…
เนี่ยชิงหลินเล่นไพ่ปั๋วฮวามาสักพักหนึ่งแล้วก็ออกจะเบื่อเหนื่อยอยู่สักหน่อย ครั้นบรรดาหญิงสาวสูงศักดิ์ทั้งหลายเห็นว่าองค์หญิงหมดสนุกแล้วก็พากันลุกขึ้นขอตัวกลับกันไปอย่างรู้กาลเทศะ พอองค์หญิงส่งสหายตัวน้อยกลุ่มหนึ่งออกไปแล้วจึงเดินกลับไปยังห้องชั้นในของตำหนักเฟิ่งฉู
ไม่รู้เพราะเหตุใด พอคิดว่าคนผู้นั้นจะกลับมาในอีกสองวัน ในใจของนางกลับสับสนว้าวุ่นอยู่บ้าง ยิ่งไปกว่านั้นกระดาษข้อความที่แฝงไว้ด้วยเจตนาร้ายซึ่งส่งมาถึงมือโดยไม่ทันตั้งตัวนั่นก็ยิ่งทำให้จิตใจนางยากที่จะปลอดโปร่งขึ้นไปอีก
หลังจากชำระกายเสร็จนางก็ทาขี้ผึ้งหอมเพื่อชโลมผิวให้ชุ่มชื้น สางผมยาวสลวยแล้วปล่อยให้คลอเคลียไปตามไหล่ จากนั้นก็สั่งให้ซั่นหมัวมัวเผาไม้กฤษณาในเตาเครื่องหอมเพื่อช่วยให้จิตใจสงบผ่อนคลาย ก่อนจะสะลึมสะลือเอนกายลงบนเตียง
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ความง่วงงุนเริ่มคืบคลานเข้ามา กลิ่นกายบุรุษที่แตกต่างไปจากกลิ่นไม้กฤษณาก็ลอยเข้ามาในจมูกของนาง…
เนี่ยชิงหลินสะดุ้งวาบพลันตื่นตัวขึ้นมาทันที กระดาษข้อความที่ได้อ่านเมื่อวานนี้ผุดขึ้นมาในหัว ใช่หรือไม่ว่า…
เมื่อมือใหญ่ข้างหนึ่งมาสัมผัสที่ตัว เนี่ยชิงหลินก็รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี เล็บยาวที่ไว้เมื่อเร็วๆ นี้มีประโยชน์มากเลยทีเดียว นางข่วนเข้าไปที่ใบหน้าของผู้บุกรุกอย่างแรง พร้อมตะโกนเสียงดังลั่น “ซั่นหมัวมัว ช่วยด้วย!”
ซั่นหมัวมัวที่กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องข้างได้ยินเสียงผิดปกติจากห้องชั้นในก็พุ่งตัวเข้ามาทันที
