ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 1

บทที่ 1

เมฆดำบดบังจันทรา หิมะโปรยมาหนาวเหน็บ

ในช่วงเวลาหนาวเย็นเข้ากระดูกเช่นนี้ ทั้งยังเพิ่งผ่านยามโฉ่ว ทุกครัวเรือนดับไฟกันหมด มีเพียงจวนสกุลเสิ่นที่จุดไฟส่องสว่างทั่วจวน เหตุผลเพราะวันพรุ่งนี้คือพระราชพิธีแต่งตั้งฮองเฮา และคนที่ถูกเลือกเป็นฮองเฮาก็คือบุตรสาวคนเล็กของสกุลเสิ่น

ในระยะเวลาแปดปีสกุลเสิ่นมีผู้ได้ขึ้นเป็นฮองเฮาถึงสามคน

เกียรติยศเช่นนี้สกุลเสิ่นกลับไร้ซึ่งความยินดี ท่ามกลางสายลมหนาวเหน็บที่พัดผ่านกิ่งไม้แห้ง ถึงขั้นแทรกด้วยเสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นเอาไว้

“ข้าไปล่วงเกินเทพมารทางใดกันแน่ จึงต้องลงโทษพวกเราเช่นนี้” เสิ่นฮูหยินมองดูดอกเหมยแดงในกาชงชา จิตใจว้าวุ่น ในเสียงสะอื้นเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

เสิ่นหยวนหงหันหลังให้ฮูหยินของตนเอง เขายืนอยู่ตรงหน้าต่าง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยพูดเสียงเข้มว่า “นี่เป็นเรื่องน่ายินดี อย่าได้คร่ำครวญ!”

“เรื่องน่ายินดีหรือ” เสิ่นฮูหยินยืนขึ้นทันที ยากจะสะกดกลั้นความเจ็บปวดไว้ได้ “บุตรชายสองคนตายในสนามรบ ไม่เหลือซากศพ อาถูสละชีพเพื่อแผ่นดิน อาผูถูกทำลายการแต่งงาน ทั้งยังถูกบังคับแต่งเข้าวัง สุดท้ายเสียเลือดจนตาย ตอนนี้แม้แต่อาหุยก็ต้องส่งเข้าวังไปรับทุกข์เช่นกัน!”

เสิ่นหยวนหงหลับตา มือที่กุมไม้เท้ากระชับแน่นขึ้น

เสิ่นฮูหยินขึ้นเสียง แทบจะตะคอก “อาหุยเป็นบุตรคนสุดท้ายของพวกเราแล้ว!”

“ไม่ต้องพูดอีกแล้ว! วันพรุ่งนี้ยามมงคลห้ามแสดงสีหน้าเศร้าโศกเด็ดขาด!” เสิ่นหยวนหงกุมไม้เท้าในมือแล้วออกแรงกระแทกพื้น

เสิ่นฮูหยินทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ ในใจหวาดหวั่น หลั่งน้ำตาโดยไร้สุ้มเสียง

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เสิ่นหยวนหงก็ยันไม้เท้าผลักประตูเดินออกไป พอออกจากห้องลมหนาวราวมีดกรีดลงบนร่างเขา เสิ่นหยวนหงกลับไม่สนใจอะไร ก้าวยาวๆ ออกไป ยิ่งก้าวยิ่งเร็วยิ่งเดินยิ่งเร็ว…

หิมะตกพื้นลื่น สุดท้ายไม้เท้าในมือของเขาก็ลื่นหลุด ทำให้เขาล้มลงบนพื้นอย่างแรง

บ่าวผู้จงรักภักดีที่ตามหลังมาอยากประคองแต่ก็ไม่กล้า เพียงก้มหน้าลงอย่างเงียบๆ

เสิ่นหยวนหงหอบหายใจ ไม่ได้รีบร้อนลุกขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นปล่อยให้หิมะหนาวเย็นตกลงบนใบหน้า

หากยังมีแรงถือดาบ วันนี้ต่อให้ต้องแบกรับคำด่าทอไปชั่วกาลนานว่าเป็นขุนนางทรยศ คนอกตัญญู หรือเป็นโจรกบฏแล้วอย่างไร ถึงแม้…เขาจะเคยใช้ชีวิตปกป้องผืนเขาลำน้ำแห่งนี้มาก่อนก็ตาม

แต่ว่าเขาแก่ชราแล้ว

อย่าว่าแต่ดาบ แม้แต่ไม้เท้าก็แทบจะถือไม่ไหว

บางที…หากบุตรชายทั้งสองของเขายังมีชีวิตอยู่ วันนี้ต้องปกป้องน้องสาวคนเล็กของพวกเขาได้แน่นอน