ทดลองอ่าน เหมียว เหมียว เหมียว แมวน้อยอลเวง บทที่ 20-21

บทที่ยี่สิบ ชื่อของข้า

ฝึกฝนวรยุทธ์บนเตียงไม่สำเร็จ ทำให้ข้าหงอยเหงาเศร้าซึมอย่างมาก แต่เรื่องนี้ก็ไม่อาจหยุดยั้งความชื่นชอบของข้าที่จะต้องออกไปผึ่งแดดทุกวัน

วันนี้สถานที่ที่ข้าเลือกคือบนชายคากระเบื้องดินเผาสีเขียวแห่งหนึ่ง แสงอาทิตย์กำลังร้อนแรง ผึ่งแดดจนขนทั่วร่างอุ่นสบาย สบายเนื้อสบายตัวยิ่ง

ที่ใต้ชายคามีสาวใช้หลายคนกำลังคุยเล่นกันอยู่ เสียงหัวเราะของพวกนางดังไม่หยุด กระตุ้นความสนใจของข้าขึ้นมา ข้าจึงตั้งหูขึ้นฟังอย่างตั้งใจ

สาวใช้คนที่หนึ่ง “ข้าคิดไม่ถึงว่าท่านเทพจะมีความชื่นชอบในการเล่นสนุกอย่างโหดร้ายทารุณ ได้ยินว่าวันแรกที่ปีศาจแมวเข้าปรนนิบัติบนเตียง เขาก็ใช้แส้หนังมัดตัวไว้!”

สาวใช้คนที่สอง “ต่อให้เขาชอบใช้วิธีการบางอย่างบนเตียง แต่แมวตัวนั้นสามารถปีนขึ้นต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ได้ก็ถือว่าคุ้มแล้ว จะต้องขึ้นเป็นเซียนได้ในก้าวเดียวอย่างแน่นอน!”

สาวใช้คนที่สาม “ท่านเทพไม่ใช่แต่ไรมาก็รักสงบ ไม่ค่อยมีความปรารถนาใดๆ หรือ แต่ก่อนเซียนหงซิ่งเป็นฝ่ายตามรบเร้าเขาอยู่ตั้งหลายปี เขายังไม่เคยหวั่นไหว”

สาวใช้คนที่หนึ่ง “เหอะ พูดถึงเรื่องนี้ไม่แน่ท่านเทพอาจจะชอบแบบดื้อรั้นป่าเถื่อนสักหน่อย ไม่ว่าอย่างไรเวลานี้แมวตัวนั้นก็ได้รับความโปรดปรานอยู่ตัวเดียว ทุกค่ำคืนท่านเทพล้วนไม่อาจแยกจากนาง ได้ยินว่าไม่กี่วันก่อนทำจนเตียงพังลงมา พ่อบ้านเสี่ยวหลินยังต้องเป็นคนไปจัดการ”

สาวใช้คนที่สอง “ถ้าข้าเป็นแมวตัวนั้นก็คงดี…ไม่ต้องมาลำบากบำเพ็ญเพียรนานเพียงนั้นแล้ว”

สาวใช้คนที่หนึ่ง “ร่างเล็กแบบบางอย่างเจ้าจะทนมือทนไม้ท่านเทพได้นานเพียงใด อย่าเพ้อฝันไปเลย!”

สาวใช้คนที่สาม “ความจริงคำถามที่ข้าอยากถามมีเพียงเรื่องเดียว…ท่านเทพคืนหนึ่งทำได้กี่ครั้งกัน…อย่างไรเสียเขาก็เป็นแม่ทัพอันดับหนึ่งของแดนสวรรค์!”

สาวใช้คนที่หนึ่ง “ความจริง…ข้าเคยได้ยินเรื่องภายในมาบ้าง…แต่ไม่สะดวกจะพูด!”

สาวใช้คนที่สองและสาวใช้คนที่สาม “เป็นสหายกันก็อย่าปิดๆ บังๆ!”

ประโยคสุดท้ายนั่นพวกนางร้องเสียงดังออกมาพร้อมกัน จากนั้นก็กลับสู่เสียงกระซิบกระซาบอย่างรวดเร็ว ข้าคิดด้วยความประหลาดใจอยู่เป็นนาน รู้สึกว่าคำว่า ‘สหาย’ ในประโยคนั้นดูเหมือนจะสำคัญมาก แต่เพราะอะไรเป็นสหายกันก็อย่าปิดๆ บังๆ สหายคืออะไร

ข้าไม่เข้าใจ

ฟังต่ออีกพักใหญ่ ข้ารู้สึกไม่มีอะไรสนุก อ้าปากหาว ขณะคิดจะนอนต่อก็มีเสียงหวาวาร้องเรียกมาแต่ไกล “ท่านเหมียวเหมียว! ท่านอยู่ที่ใด ท่านเหมียวเหมียว!”

ครั้งก่อนนางมาจับข้าไปอาบน้ำ ก่อนหน้าครั้งก่อนนางก็มาจับข้าไปอ่านหนังสือ ก่อนหน้าก่อนหน้าโน้น…ไม่ว่าอย่างไรนางมาตามหาข้าไม่มีทางมีเรื่องดี ดังนั้นข้าจึงรีบขดร่างตนเองไว้ หลับตาไม่สนใจนาง