ทดลองอ่าน แสนชัง นิรันดร์รัก บทที่ 7-บทที่ 8 – หน้า 8 – Jamsai
Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน แสนชัง นิรันดร์รัก บทที่ 7-บทที่ 8

บทที่ 8

ซีเอ๋อร์เป็นบุตรชายของนาง

มู่ฝูหลันสบตากับบุรุษที่ก้มหน้ามองตนอยู่ข้างเตียงโดยไม่ขยับกาย

เซี่ยฉางเกิงจ้องตากับนาง

ดวงตาว่างเปล่าที่แฝงรอยปวดร้าวซึ่งเกิดจากฝันร้ายอยู่หลายส่วนคู่นั้นของหญิงสาวค่อยๆ กระจ่างใสขึ้นทีละน้อย

สุดท้ายคลับคล้ายจะจดจำได้แล้วว่าตนเองเป็นใคร แต่นางกลับไม่เอื้อนเอ่ยวาจาสักคำ แค่เหยียดกายออกช้าๆ พลิกกายหันหน้าเข้าด้านในแล้วปิดตาลงตามเดิมเหมือนหลับไปอีกครั้ง

เมื่อครู่นี้ตอนที่เข้าห้องมา เขาได้ยินเสียงครางงึมงำของนางจากบนเตียง เสียงนั้นฟังดูแล้วเปี่ยมไปด้วยความทุกข์ระทมชอกช้ำที่สะกดเก็บไว้จนเหมือนกับเสียงสะอื้นไห้

เขาก็เลยเดินเข้าไป เห็นนางตกอยู่ในห้วงฝันร้าย มุ่นคิ้วแน่น เหงื่อโซมหน้า แพขนตาสั่นระริกไม่หยุด สองแขนกอดอกไว้ ตัวงอก่องอขิงแลดูเจ็บปวดทรมานอย่างสุดแสน

แม้รู้ว่านางรังเกียจตนเอง แต่เห็นนางในสภาพนี้แล้ว ชายหนุ่มก็บังเกิดความสงสารขึ้นวูบหนึ่ง เปล่งเสียงเรียกและตบแก้มเบาๆ เพื่อปลุกนางให้ตื่น ไม่คิดว่าก่อนนางลืมตาขึ้นจะเรียกชื่อคนคนหนึ่งอย่างนั้นฉับพลัน

เซี่ยฉางเกิงจ้องมองแผ่นหลังของมู่ฝูหลันซึ่งหันมาทางเขานิ่งเงียบไม่พูดจา สีหน้าค่อยๆ เย็นชาขึ้น

เขาไม่ได้ถามซักไซ้ต่อ เพียงยืดตัวขึ้นหันหลังเดินออกจากห้อง

ชายหนุ่มไปอยู่ที่ห้องหนังสือ จนกลางดึกถึงกลับมา เขาปิดประตูแล้วหยิบผ้าปูที่นอนผืนหนึ่งจากในตู้มาปูบนตั่งที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเตียง

ตั่งตัวนั้นเป็นตั่งนั่งเลยมีขนาดยาวไม่พอ แต่พอจะนอนแก้ขัดได้

เขาเอนกายลง

ตลอดราตรีไร้วาจาใด

 

สองสามวันต่อมาหลิวไทเฮาเรียกตัวมู่ฝูหลันเข้าวังไปอยู่เป็นเพื่อนบ่อยๆ และเมื่อบรรดาเหล่าฮูหยินของขุนนางเมืองหลวงล่วงรู้ข่าวว่ามู่ซื่อธิดาของฉางซาอ๋องผู้ล่วงลับภรรยาของเซี่ยฉางเกิงมาถึงเมืองหลวงก็ทยอยกันมาเยี่ยมเยียนถึงที่จวนไม่ขาดสาย

ยามกลางวันมู่ฝูหลันต้องวุ่นวายกับการรับหน้าผู้คนมากหน้าหลายตา ยามราตรีอยู่ห้องเดียวกับเซี่ยฉางเกิง ทว่าคนหนึ่งนอนเตียงคนหนึ่งนอนตั่ง ส่วนเขาก็ออกเช้ากลับค่ำ นับได้ว่าอยู่ร่วมกันได้อย่างปรองดองเป็นการชั่วคราว

อีกไม่กี่วันจะถึงวันที่แปดเดือนสิบสองแล้ว

หลายปีนี้หลิวไทเฮาเริ่มฝักใฝ่ในพุทธะ ไม่เพียงทำบุญกุศลไปทั่วทุกหนแห่ง ยังประกอบพิธีกรรมต่างๆ ในตำหนักที่ประทับ ทุกปีเมื่อถึงวันคล้ายวันประสูติของพระพุทธองค์ในเดือนสี่กับวันที่แปดเดือนสิบสอง จะต้องออกจากวังไปสวดมนต์ไหว้พระที่พระอารามหลวงวัดฮู่กั๋วด้วยตนเอง

วันนี้คือวันที่หลิวไทเฮาจะไปที่นั่น

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำเดียว ความรู้สึกพะอื...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 เฉิงผิงลูบๆ หน้า “เจ้ามองข้าเช่นนี้ทำอะไร” เผยเซียวหยวนก็ไม่ปิดบังอำพราง ย่นหัวคิ้วพลางบอก “เฉิงผิง ไม่ใช่ว่าข้าเรื่องมาก แต่ข้างกาย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจนนางรีบเก็บมือกลับมา...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 98

    By

    บทที่ 98 “เวยเฟิ่งหรือ” อวี๋หลิงเอ๋อร์กล่าวเสียงเบา “เรื่องนี้ข้ารู้ เวยเฟิ่งคือองค์เทพหญิงที่เคยออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับมหาเทพต้งยวน เคยช่...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 สองตาของนางกลอกมา ดวงตาจับนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเขา เผยเซียวหยวนไม่ต้องการจะมองสบตากับนาง เขากำลังจะเบนสายตาไปแล้วค่อยพูดธุระก็พลันสัง...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 63

    By

    บทที่ 63 “พวกคนใจคอคิดคด ผู้อื่นใช้แผนเจ็บตัวยังยอมเจ็บตัวจริง แต่นี่เขากลับจับเสือมือเปล่า ข้าหรือสู้อุตส่าห์วิ่งวุ่นดูแลเขาแทบตาย สุดท้ายเ...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 62

    By

    บทที่ 62 พะ...พาข้าไปที่ใดนะ เจียงจื้ออีนึกสงสัยว่าตนเองหูเฝื่อน แต่ยังไม่ทันได้ถามให้แน่ใจก็ถูกหยวนเช่อดึงวิ่งย้อนกลับไปทางเดียวกับขามา คนท...

บทความยอดนิยม

everY

ทดลองอ่าน เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 Chapter 2.1-2.2 #นิยายวาย

ทดลองอ่าน เรื่อง เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 ผู้เขียน : MINTRAN แปลโดย : ทันบี ผลงานเรื่อง : 배타적 연애 금지구역 ถือเป็นลิขสิทธิ์...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 96

บทที่ 96 ในขณะที่แม่นางฝูกำลังกล่าวอยู่นั้น ลูกแก้วปีศาจบนฝ่ามือของนางก็เปล่งแสงสว่างพร่างพรายจนใจคนเกิดกิเลสตัณหา อยากจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 3

บทที่ 3 “ได้หรือไม่” น้ำเสียงของฮ่องเต้เต็มไปด้วยความคาดหวัง ในดวงตามีแววสนใจเพิ่มขึ้นหลายส่วน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังนึกถ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 4

บทที่ 4 “ถวายพระพรฮองเฮา ถวายพระพรสนมชายาทุกพระองค์พ่ะย่ะค่ะ” เผยไหวกวงเดินเข้ามา พูดทักทาย ทว่าแผ่นหลังนั้นไม่ได้ค้อมลง...

community.jamsai.com