ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 3 – บทที่ 4

เซียวเซียวเหนื่อยมาทั้งวันจึงไม่มีแรงจะไปเบียดเสียดกับคนอื่นๆ ในรถไฟฟ้าใต้ดินแล้ว อีกทั้งตอนนี้รถก็ไม่ติด เธอจึงเดินสบายๆ ไปที่ริมถนนตั้งใจจะเรียกแท็กซี่กลับบ้าน

ถนนตงอวี๋ถือว่าเป็นถนนกลางเมือง แต่เป็นเมืองเก่าที่ปรับปรุงขึ้นมา ถนนจึงค่อนข้างแคบและยังเดินรถได้ทางเดียว แท็กซี่ไม่ค่อยอยากจะเข้ามาสักเท่าไร เซียวเซียวยืนรอรถตรงปากทางอยู่นานก็ยังไม่เห็นรถว่าง จึงก้มลงนวดน่องที่ปวดเมื่อย ก่อนจะจำใจเดินไปยังสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน

ขณะนั้นเองรถเก๋งสีเงินคันหนึ่งก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวมาข้างๆ พลางลดกระจกลง “เรียกรถไม่ได้เหรอ”

เมื่อเซียวเซียวมองเห็นคนในรถอย่างชัดเจนก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที ไม่มีบริการส่งลูกค้าแล้วยังขับรถมาโชว์อีก คุณหมอจั่นคนนี้ช่างไม่เป็นมิตรเอาซะเลย “ใช่แล้ว ต้องการรับลูกค้าอูเบอร์พ่วงไปทางเดียวกันไหมคะ”

เดิมทีจั่นหลิงจวินตั้งใจจะส่งเธอที่ปากทางสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนี้ จึงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วปลดล็อกประตู “ขึ้นรถ”

นี่รับลูกค้าไปด้วยกันด้วยเหรอ…

เซียวเซียวได้แต่ร้องอยู่ในใจ ความงามทำให้คนอายุยืนขึ้น หากอยู่กับคนที่หล่อเหลาอีกครู่ก็น่าจะทำให้มีชีวิตยืนยาวไปอีกสองวินาที ดังนั้นเธอจึงไม่ลังเลที่จะขึ้นรถ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดแอพพลิเคชั่นเรียกรถขึ้นมา “ฉันเรียกรถแล้ว คุณรีบกดรับเร็ว”

“ไม่ต้องหรอก” จั่นหลิงจวินเหยียบคันเร่งเลี้ยวไปยังถนนใหญ่พร้อมกับเอ่ย “นี่เป็นการทดลองใช้บริการ”

“การทดลองใช้บริการ?” เซียวเซียวตามความคิดจั่นหลิงจวินไม่ทัน

“ถือโอกาสในการชำระเงินครั้งแรก มอบบริการสุดพิเศษให้ลูกค้าได้ทดลอง เป้าหมายคือหลอกล่อให้ลูกค้าจ่ายเงินมากขึ้น” จั่นหลิงจวินอธิบายด้วยท่าทางและคำพูดที่เป็นทางการดูน่าเชื่อถือ

“ฮ่าๆ” เซียวเซียวไม่อาจกลั้นเสียงหัวเราะไว้ได้ เดิมทีเธอเข้าใจว่าจั่นหลิงจวินเป็นคนที่เคร่งขรึม แต่ไม่คิดว่าเขาจะมีอารมณ์ขันอย่างนี้ “ก็ดีค่ะ ถ้าบริการดี รอฉันได้โบนัสก็จะเติมเงินให้เป็นระดับวีไอพี”

จั่นหลิงจวินไม่ได้ตอบรับอะไร ลูกค้าวีไอพีของซังอวี๋ไม่ใช่ว่าแค่เติมเงินเป็นบัตรรายปีก็จะได้หรอกนะ