ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

“ข้ารับรองเลยว่าพวกขุนนางเฒ่าที่มีลูกสาวยังไม่ได้ออกเรือนไม่ยอมปล่อยให้เขาหลุดมือไปเด็ดขาด ไม่แน่ว่าอีกไม่นานพวกเราอาจได้ไปดื่มสุรามงคลอีกรอบก็ได้”

“คนผู้นั้นแต่งงานก็ประหลาดล่ะ”

“น้อยนะที่จะได้เห็นพี่ชังหมิงพูดเป็นเชิงติใครเช่นนี้ หรือว่าเจ้าไปได้ยินข่าวลือที่ข้าไม่รู้มา?”

เนี่ยชังหมิงคลี่ยิ้มละมุนทันที แล้วเบี่ยงประเด็นอย่างคล่องแคล่ว “จะเป็นไปได้อย่างไรเล่า ว่าแต่เจ้าเถอะ หยวนเจ๋อ วันๆ เอาแต่คอยรวบรวมข่าวเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ ทำแล้วสนุกนักหรือ”

“เมืองหลวงสงบเกินไป ข้าดีแต่อยู่ว่างๆ ทุกวัน จะให้ทำอะไรได้ คอยเก็บข่าวสัพเพเหระระหว่างนั่งดื่มชาก็เพลินอยู่เหมือนกัน ดีกว่าไปเที่ยวหอนางโลมหรือเข้าบ่อนพนันล่ะน่า” แม้ภายนอกจะดูเหมือนสนิทกับเนี่ยชังหมิงราวกับพี่น้อง เคยร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกัน แต่เขาก็ยังอ่านใจอีกฝ่ายไม่ออกอยู่ดี จึงไม่กล้าบ่นความแหลกเหลวของราชสำนักให้ฟัง

ทันใดนั้นบ่าวในจวนก็เดินนำขันทีน้อยคนหนึ่งเข้ามา เนี่ยชังหมิงลุกพรวดขึ้นยืนอีกครั้ง

“หวงกงกง สำนักราชบัณฑิตเกิดปัญหาอะไรขึ้นอีกอย่างนั้นหรือ”

ขันทีน้อยตกใจทีเดียวที่ชายหนุ่มรู้ว่าตนเองทำงานอยู่ที่ใด ก่อนจะรีบพยักหน้าตอบ “ผู้น้อยมาจากสำนักราชบัณฑิตจริงๆ ใต้เท้าถาน…”

“ใต้เท้าถานคนไหน” เนี่ยชังหมิงถามอย่างอกสั่นขวัญแขวน รอยยิ้มหายวับไปจากใบหน้า

ขันทีน้อยก้มหน้าตอบอย่างนอบน้อม “ใต้เท้าถานที่เป็นทั่นฮวาคนใหม่ขอรับ”

เสียง ‘เป๊าะ’ ดังขึ้น หินทับกระดาษในมือเนี่ยชังหมิงหักออกเป็นสองเสี่ยง

ต้วนหยวนเจ๋อกับขันทีน้อยหันไปมองเจ้าตัวพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“พี่ชังหมิง มีสิ่งใดผิดปกติหรือ” ต้วนหยวนเจ๋อเอ่ยถามอย่างตื่นตัว

นางเก็บความลับไว้ไม่อยู่จริงๆ ขุนนางราชสำนักเคยพบเจอผู้คนมานับไม่ถ้วน มีหรือจะดูไม่ออกว่านางเป็นสตรี วิเศษล่ะทีนี้ นางถูกเปิดโปงแล้ว ส่งขันทีมาหาข้าเพื่ออะไร คิดจะลากข้าลงน้ำไปด้วยหรือ ฝันไปเถิด!

สมองของเนี่ยชังหมิงทำงานอย่างรวดเร็ว ความเป็นไปได้ผุดขึ้นมาทุกรูปแบบ เขายังมีเรื่องอยากทำอีกมากมายในอนาคต จะปล่อยให้ตัวเองถูกสตรีไม่ได้ความคนหนึ่งลากไปตายด้วยจนเสียการใหญ่ได้อย่างไร

ชายหนุ่มกัดฟันกรอดอยู่เงียบๆ ระหว่างกำลังคิดหาทางให้ตัวเองไม่เดือดร้อนไปด้วย ขันทีน้อยก็พูดขึ้นมาว่า “ใต้เท้าถานเป็นลมไปในสำนักราชบัณฑิตขอรับ ก่อนจะหมดสติไปได้ขอให้ผู้น้อยมาเชิญเจวี๋ยเหยียไปที่นั่น”

“เป็นลม?” ความคิดแล่นปราด เนี่ยชังหมิงถามอย่างกังขา “กงกงหมายความว่า…เขาป่วยหรือ แล้วเหตุใดถึงไม่ตามหมอหลวงไปตรวจให้เล่า…” จริงสินะ นางเป็นสตรี หมอแค่จับชีพจรก็รู้แล้ว ดังนั้นนางจึงให้มาตามข้า…แต่เหตุใดถึงต้องตามข้าด้วย!