ทดลองอ่าน ภรรยาเปรียบดังของหวาน บทที่ 1

“เจ้าคิดว่าใต้เท้าเป็นคนเช่นไรกัน คนดี? คนดีที่ถูกเขาฆ่าตายไปนั้นกลับมีอยู่ไม่น้อย” แววตาหื่นกามของเขายังคงจับจ้องไปที่หน้าอกของฉู่ซินเถียนที่กระเพื่อมขึ้นลงน้อยๆ เพราะอาการหอบหายใจ “แน่นอนว่าในเรือลำนี้ยังมีเจ้านายอยู่อีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือฝูอ๋อง ทว่าข้างกายเขาก็มีโฉมงามที่พระพันปีทรงส่งมาให้ติดตามอีกหลายคนเช่นกัน เขาไม่มีทางเห็นเจ้าอยู่ในสายตาแน่”

“ไม่เห็นอยู่ในสายตาเป็นเรื่องของเขา ไม่รบกวนให้หัวหน้าพ่อบ้านตู้ต้องเปลืองแรงใจแล้วเจ้าค่ะ” นางอดทนที่จะไม่ยกมือขึ้นมาปิดบังหน้าอก

ทว่าหัวหน้าพ่อบ้านตู้กลับมองเสียจนหัวใจคันคะเยอแล้ว เขาเลียริมฝีปากอย่างอดไม่ได้ “ข้ากำลังเตือนเจ้าเชียวนะว่าอย่าได้มีความคิดจะโบยบินเป็นหงส์เลย เดินเรือมาได้ไม่กี่วันก็มีสาวใช้ไม่น้อยคอยหาโอกาสไปเดินวนเวียนอยู่รอบตัวฝูอ๋อง มีหลายคนที่ได้ปรนนิบัติตอนนอน แต่เช้าวันต่อมาก็ถูกโบกมือไล่ออกมาแล้ว ไม่ได้รับประโยชน์ใดเลยสักนิด” กล่าวจบ เขาพลันยื่นมือยาวมาจะจับตัวนาง

ฉู่ซินเถียนกลับเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่า นางกระโดดขึ้นไปบนเตียงอย่างว่องไว พร้อมยื่นมือไปหยิบกรรไกรจากกล่องเข็มกับด้ายที่อยู่ใต้เตียงขึ้นมา ปลายแหลมจ่ออยู่ที่ฝ่ามือตนเอง “หากหัวหน้าพ่อบ้านยังไม่ยอมออกไป ข้าจะแทงมือตนเอง แต่ข้าจะบอกใต้เท้าว่าท่านเป็นคนแทงข้า”

แม้น้ำเสียงของนางจะยังหวานนุ่ม แต่ดวงตาใสกระจ่างคู่นั้นกลับทอประกายเย็นเยียบอย่างที่ไม่เข้ากับอายุ หัวหน้าพ่อบ้านตู้มองออกว่านางจะต้องทำตามที่พูดแน่นอน

“ข้าออกไปก็พอแล้ว เจ้าพักผ่อนดีๆ เถอะ” สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเขียวคล้ำ ตระหนักดีว่าเสนาบดีเฉวียนชื่นชอบฝีมือของฉู่ซินเถียนมากเพียงใด ระยะเวลาเดินเรือยังอีกยาวนาน เขาไม่เชื่อว่าตนเองจะกำราบนางไม่ได้!

ทันทีที่เขาเปิดประตูเดินออกไป นางก็พุ่งเข้าไปปิดประตูลงกลอนทันควัน ก่อนหันหลังแนบกับกำแพงแล้วผ่อนลมหายใจยาวออกมา

ฉู่ซินเถียนไม่ใช่คนที่จะใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายได้ หลังพักผ่อนไปได้ครึ่งชั่วยาม นางก็ต้องกลับไปยุ่งวุ่นวายที่ห้องครัวอย่างเหน็ดเหนื่อยอีกครั้ง

เรื่องก่อนหน้านี้คล้ายไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เสียงกระซิบกระซาบในมุมต่างๆ กลายเป็นเรื่องของฝูอ๋องไปแล้ว คนผู้นี้ยังถือเป็นหัวข้อที่ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์ถึงมากที่สุดนับตั้งแต่พวกเขาขึ้นเรือมา

เขาวิตถารสำส่อน เอ้อระเหยลอยชาย ทะเลาะวิวาทเล่นพนัน ชื่อเสียงเลวร้ายจนเป็นที่ประจักษ์ชัด เป็นคนสำคัญที่นักเล่านิทานทั่วเมืองหลวงนำมาเล่าขานกันมากที่สุด ด้วยเหตุนี้ ขอแค่เป็นผู้ที่มีชีวิตอยู่ในเมืองหลวง ไม่มีผู้ใดเลยที่จะไม่รู้เรื่องชีวิตและความเหลวไหลของเขา

บิดาของเขาฝูอ๋องคนก่อนเป็นพระอนุชาที่จักรพรรดิพระองค์ก่อนรักถนอมมากที่สุด ก่อนที่จักรพรรดิพระองค์ก่อนจะจากไป ฝูอ๋องคนก่อนก็ได้รับความไว้วางใจให้คอยช่วยเหลือจักรพรรดิคนใหม่จนกลายเป็นเซ่อเจิ้งอ๋อง

อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งของจักรพรรดิออกจะน่าดึงดูดจนเกินไป เขาจึงก่อกบฏแย่งชิงบัลลังก์ สุดท้ายก็ถูกสังหาร

เป็นเพราะได้รับบารมีมาจากตอนที่จักรพรรดิพระองค์ก่อนยังมีชีวิตอยู่ เคยมีพระราชโองการที่จะไม่ยกเลิกและริบบรรดาศักดิ์คืน จักรพรรดิที่สืบทอดตำแหน่งต่อมานั้นจึงให้บุตรชายเพียงคนเดียวของเขาเว่ยหลันโจวรับสืบทอดตำแหน่งบรรดาศักดิ์ต่อมา ได้ดื่มด่ำกับชีวิตสูงศักดิ์ของชนชั้นอ๋อง