ทดลองอ่าน ภรรยาเปรียบดังของหวาน บทที่ 1

เมื่อเห็นพวกเขากำลังจะทะเลาะกันแล้ว ฉู่ซินเถียนก็สลัดร่างหลุดออกจากการเหนี่ยวรั้งของทั้งสองคน “ข้ากลับห้องเองได้เจ้าค่ะ ทั้งสองท่านจัดการธุระของตนเองไปเถิด”

นางเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ตอนที่เดินผ่านประตูก็ยังได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เล็กๆ น้อยๆ จากคนอื่นๆ

“เหอะ เสแสร้งเก่งนักนะ”

“ใช่แล้ว ในห้องครัวไม่ได้มีนางเป็นสาวใช้อยู่ผู้เดียวเสียหน่อย เจ้านายต้องตาในฝีมือทำอาหารของนาง นางก็เลยไม่เห็นผู้ใดอยู่ในสายตา แม้แต่กับหัวหน้าพ่อครัว กับหัวหน้าพ่อบ้านตู้ก็ยังคิดดูถูก!”

ภายในห้องครัวก็มีการต่อสู้ชิงดีชิงเด่นกันอยู่ ฉู่ซินเถียนคร้านจะให้ความสนใจแล้ว แต่หากมีผู้ใดกล้าเอาเปรียบนางล่ะก็ นางไม่มีวันยอมอย่างแน่นอน!

ฉู่ซินเถียนกลับไปที่ห้องพักด้วยจิตใจอันว้าวุ่น คาดไม่ถึงว่ายังไม่ทันปิดประตู ก็มีเงาร่างหนึ่งผลุบเข้ามาในห้องอย่างไม่คาดฝันแล้ว

ยามนี้แสงแดดลอดผ่านบานหน้าต่างเข้ามาแล้ว นางมองไปยังหัวหน้าพ่อบ้านตู้ที่เข้ามาในห้องอย่างประหลาดใจ เมื่อเห็นเขาลงกลอนประตูต่อ สีหน้านางก็เปลี่ยนไปทันควัน “หัวหน้าพ่อบ้านตู้มีธุระอะไรหรือ พวกเราออกไปคุยกันข้างนอกเถอะเจ้าค่ะ”

เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาใกล้ นางก็รีบร้อนหลบไปยังฝั่งขวาของประตู ฝืนใช้โต๊ะเก้าอี้ชุดเล็กมาขวางกั้นระหว่างทั้งสองคนเอาไว้ อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย “ออกไปนะ! ไม่อย่างนั้นข้าจะตะโกนเรียกคนแล้ว”

“ไม่ต้องตะโกนไปหรอก สาวใช้แซ่ฉู่ ข้าจะเอ็นดูเจ้าเป็นอย่างดี การเดินทางไปแคว้นหนีตันยังเหลืออีกหนึ่งเดือนกว่า คาดว่าเสนาบดีเฉวียนยังต้องใช้เวลาอยู่ในแคว้นหนีตันอีกอย่างน้อยสองถึงสามเดือน วันเวลายาวนานเพียงนี้ ไม่ต้องพูดถึงหัวหน้าหรือรองหัวหน้าพ่อครัวเลย ยังมีบ่าวรับใช้อีกไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ที่สนใจเจ้าอยู่ แต่ขอเพียงเจ้ากลายเป็นคนของข้า ผู้ใดยังจะกล้าแตะต้องเจ้าอีก ใช่หรือไม่” เขายิ้มจนตาหยี พลางเดินวนอ้อมโต๊ะตัวเล็กกับนาง

ฉู่ซินเถียนไร้วาจาเอื้อนเอ่ย นางพูดได้เพียงว่าชีวิตประจำวันบนเรือช่างแห้งแล้งยิ่ง บรรดาเจ้านายยังมีความรื่นเริงหลากหลายแบบ แต่หลังจากที่บ่าวรับใช้ทำงานเสร็จแล้วยังจะทำสิ่งใดได้อีก บุรุษย่อมมีอารมณ์ทางเพศพลุ่งพล่าน ส่วนสตรีก็ทำตัวให้ง่ายสักหน่อย ทว่านางไม่คิดอยากจะเป็นหนึ่งในนั้นจริงๆ

ฉู่ซินเถียนเดินไปกล่าวไป “หัวหน้าพ่อบ้านตู้มีภรรยากับอนุในจวนอยู่ห้าคนจริงหรือไม่ นี่ยังเป็นแค่สิ่งที่ภายนอกรับรู้ หนนี้ที่ติดตามท่านมาด้วยดูคล้ายกับมีอยู่ผู้เดียว แต่เบื้องหลังนั้น คาดว่าในบรรดาสาวใช้ก็ต้องมีคนของท่านอย่างน้อยสามคน” ความจริงแล้วที่นางคิดอยากพูดคือ ท่านแก่แล้วยังบ้ากาม เช่นนี้ยังไม่เพียงพอให้เพลิดเพลินอีกหรือ!

“แล้วอย่างไรเล่า ข้าเป็นคนช่วยจัดการธุระแทนใต้เท้า ข้างกายมีสตรีคอยปรนนิบัติเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว นอกจากนี้ หากข้าต้องการขอแม่ครัวผู้หนึ่งจากใต้เท้า ใต้เท้าเองก็ไม่มีทางไม่มอบให้ข้าแน่” เขาเริ่มรู้สึกว่าโต๊ะเก้าอี้ชุดเล็กตรงหน้าช่างขวางมือขวางเท้าเสียจริง เขาจึงยืนอยู่เฉยๆ โดยไม่ขยับ “ข้ารู้ว่าเจ้าเก็บเงินเพื่อไถ่ตัวเองอยู่ แต่เจ้าอย่าได้ใสซื่อเกินไปเลย ในปีนั้น ใต้เท้าซื้อเจ้าเข้ามาก็ใช้เงินแค่ห้าตำลึงเท่านั้น แต่นี่ใต้เท้ากลับต้องการให้เจ้าเก็บเงินถึงห้าสิบตำลึงเพื่อจะไถ่ตัวเอง รอเจ้าเก็บเงินได้ครบห้าสิบตำลึงแล้ว เจ้าแน่ใจหรือว่าจะหลุดพ้นจากสถานะบ่าวได้จริงๆ”

เมื่อศัตรูไม่ขยับ นางก็ไม่เดินต่อแล้ว “ใต้เท้ารับปากข้าแล้ว”