ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 4 บทที่ 5

หากหลี่เมิ่งซีล่วงรู้ความคิดของเหล่าไท่จวินจะต้องกระทืบนางให้แบนแน่นอน และต้องคิดว่า ตอนนี้ข้าเป็นถึงเจ้าของร้านยาอี๋ชุนที่โด่งดังแล้ว ใครกลัวเจ้ากันเล่า!

ฟังคำพูดเหล่าไท่จวินแล้ว หลี่เมิ่งซีอึ้งไป เซียวจวิ้นร้อนใจจะเขียนหนังสือหย่าเช่นนี้ก็เพื่อมิให้นางต้องเข้าไปลำบากในอารามชิงซินหรือ คิดเช่นนี้แล้วนางก็เงยหน้ามองเซียวจวิ้น เห็นเขากำลังมองนางอย่างเป็นกังวล ในใจพลันว้าวุ่น หลบสายตาเขา แล้วก็เลื่อนมองไปยังแขนขวาที่แข็งทื่อข้างนั้น สภาพแบบนั้นจะเขียนหนังสือได้อย่างไร นางผลักบ่าวหญิงสูงวัยสองคนที่กระโจนเข้ามาราวเสือหิวออก แล้วจ้องพวกนางด้วยสายตาเยียบเย็น

บ่าวหญิงสูงวัยสองคนอดถอยไปก้าวหนึ่งไม่ได้ หันไปมองเหล่าไท่จวิน หลี่เมิ่งซีก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว ย่อกายให้เหล่าไท่จวินเล็กน้อย “หลี่เมิ่งซีน้อมรับคำสั่งของเหล่าไท่จวิน จะไปเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”

พูดจบก็ไม่มองทุกคนอีก นางเพียงยืดอกและให้จือซย่าประคองเดินออกไปช้าๆ บ่าวหญิงสูงวัยสองคนตามอยู่ข้างหลัง

“ซีเอ๋อร์…”

ได้ยินเสียงเรียกของเซียวจวิ้น หลี่เมิ่งซีชะงักเท้าครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเดินออกไปอย่างมั่นคง

นายหญิงใหญ่ที่ใบหน้าซีดขาวมองแผ่นหลังของหลี่เมิ่งซี ดวงตาฉายความอำมหิต ทุกคนที่ขัดขวางการขึ้นเป็นประมุขสกุลของจวิ้นเอ๋อร์ล้วนต้องตาย!

อารามชิงซินตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของคฤหาสน์สกุลเซียว มีประตูบานเล็กเชื่อมต่อกับคฤหาสน์สกุลเซียว แม้จะตั้งอยู่นอกคฤหาสน์ แต่ที่ดินยังคงเป็นของคฤหาสน์สกุลเซียว เนื่องจากคนสกุลเซียวเห็นว่าการตั้งอารามในคฤหาสน์ไม่เป็นมงคลจึงสร้างแยกออกมาเป็นเอกเทศ

อารามชิงซินไม่ต้อนรับคนนอก ธูปเทียนในอารามล้วนได้คฤหาสน์สกุลเซียวเป็นผู้สนับสนุน เป็นสถานที่ไหว้พระของคนสกุลเซียวโดยเฉพาะ อารามแห่งนี้เป็นเรือนที่มีประตูสามชั้น ในเรือนตกแต่งด้วยภูเขาหินต้นไม้ และดอกไม้ใบหญ้า ระเบียงทางเดินยาวเชื่อมต่อเรือนทั้งหมด ด้านหน้าเป็นโถงสวดมนต์ ฝั่งตะวันออกและตะวันตกเป็นห้องพัก

ปกติอารามชิงซินดูแลปกครองโดยนักบวชหญิงนามอวิ๋นเชี่ยน แต่ไรมาภรรยาและอนุของสกุลเซียวที่ถูกหย่า หากบ้านเดิมไม่มีอำนาจและไม่รับกลับไปก็ล้วนถูกส่งตัวมาบำเพ็ญเพียรที่นี่ทั้งสิ้น เทียบกับความเอะอะจอแจในคฤหาสน์สกุลเซียวแล้ว ที่นี่กลับดูเงียบสงบและวังเวงเป็นพิเศษ เบื้องหลังตะเกียงและพระพุทธรูปโบราณเหล่านั้นไม่รู้เป็นค่ำคืนที่อ้างว้างและยาวนานเพียงใด

เนื่องจากหลี่เมิ่งซียังมีฐานะเป็นสะใภ้รองอยู่ ทั้งยังมีคำสั่งจากเหล่าไท่จวิน อวิ๋นเชี่ยนจึงไม่กล้าละเลย สละห้องพักฝั่งตะวันออกของตนให้พวกนางสามนายบ่าวพักอาศัย

จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว อวิ๋นเชี่ยนก็ตอบคำถามของหลี่เมิ่งซี แนะนำที่นี่อย่างละเอียด เห็นหลี่เมิ่งซีไม่พูดอะไรมากจึงส่งบ่าวหญิงสูงวัยสองสามคนมาปรนนิบัติ แล้วนางก็ออกไป