ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5 บทที่ 2

คิดเช่นนี้ซั่งกวนหงฮุยจึงคลี่ยิ้มน้อยๆ “ได้ น้อง…น้องสาว ตกลงตามที่เจ้าว่าแล้วกัน พรุ่งนี้ข้าจะมาใหม่”

ซั่งกวนหงฮุยพูดจบ หมุนแหวนน้าว บนนิ้วโป้งเล่นโดยไม่รู้ตัว เงียบอยู่นานก่อนจะเดินช้าๆ ไปตรงหน้าเซียวจวิ้น มองเขาด้วยสายตาใสกระจ่างและพูดเนิบช้า “ในเมื่อพี่เซียวมีเรื่องภายในครอบครัวต้องจัดการ วันนี้ข้าคงไม่อยู่นาน แต่พี่เซียวอาจไม่รู้ว่าเมื่อวานเสด็จพ่อทรงออกราชโองการให้ร้านยาอี๋ชุนเรียกตัวน้องชาย อ้อไม่สิ น้องสาวให้เข้าวังถวายการรักษาไทเฮาทันที หลี่ตู้กราบทูลเสด็จพ่อแล้ว อ้างว่าน้องสาวล้มป่วยอยู่ทางใต้ ไม่อาจเข้าวังโดยทันทีได้ การหลอกลวงเบื้องสูงเป็นความผิดมหันต์ มีโทษถึงประหารชีวิตทั้งตระกูล หากพี่เซียวไม่อยากให้น้องสาวถูกเสด็จพ่อลงโทษถึงตาย ตอนนี้ก็อย่าเพิ่งป่าวประกาศฐานะของน้องสาวออกไป แล้วข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง”

ฟังคำพูดนี้แล้ว เซียวจวิ้นก็ตัวสั่นสะท้าน หันไปมองหลี่เมิ่งซี เห็นนางพยักหน้ายืนยัน เขาจึงผงกศีรษะรับคำ

ซั่งกวนหงฮุยเห็นดังนั้นก็เอ่ยว่า “ดี พี่เซียว วันนี้ขอลาไปก่อน พรุ่งนี้ข้าจะมาใหม่!”

เห็นเซียวจวิ้นโค้งกายคำนับ ซั่งกวนหงฮุยก้าวเดินออกไป ตอนใกล้จะถึงประตูพลันนึกถึงสีหน้าไม่เป็นมิตรของเซียวจวิ้น ในใจอดบังเกิดความกังวลไม่ได้…เป็นห่วงหลี่เมิ่งซี

ซั่งกวนหงฮุยลังเลครู่หนึ่งและหมุนตัวกลับมา เกือบจะชนเข้ากับหลี่เมิ่งซีและจือชิวที่ตามออกมาส่ง เขารีบถอยหลบไปด้านข้างครึ่งก้าว ประคองตัวไว้ พลางกระแอมไอและพูดว่า “จำได้ว่าสองปีก่อนตอนพบน้องสาวครั้งแรก น้องสาวเคยถามข้าว่าวันหน้าหากใต้หล้านี้ไม่มีที่ให้น้องสาวอยู่ ข้าจะยินดียิ้มเย้ยยุทธจักร ท่องเที่ยวไปตามขุนเขาลำเนาไพรกับเจ้าหรือไม่… ตอนนั้นข้ายังไม่ทันได้ตอบ น้องสาวก็จากไปเสียก่อน วันนี้ข้าจะบอกเจ้าว่า หากมีวันนั้นจริง ข้ายินดีไปกับเจ้า…”

จือชิวฟังแล้วหน้าซีด นางอยากจะปลดรัชทายาทที่กลัวใต้หล้าจะไม่วุ่นวายผู้นี้ออกจากตำแหน่งเหลือเกิน น่าเสียดายที่นางไม่ใช่ฮ่องเต้! จือชิวลอบเสียใจภายหลัง ไฉนตอนนั้นนางไม่ไปเดินขบวนเรียกร้องบนท้องถนนให้ปลดรัชทายาทด้วยนะ รัชทายาทผู้นี้สมควรถูกนำไปสังเวยสวรรค์จริงๆ!

ให้ตาย นี่มิใช่การท้าทายอย่างโจ่งแจ้งหรือ! รัชทายาทจะทำอะไรกันแน่ แค่นี้ยังยุ่งไม่พออีกหรือไร หลี่เมิ่งซีฟังแล้วสีหน้าตื่นตะลึง นั่นเป็นเพียงคำพูดยามเมามายเท่านั้น สองปีมานี้นางก็ลืมไปตั้งนานแล้ว คิดไม่ถึงว่ารัชทายาทจะยกเอาคำพูดนี้มาพูดต่อหน้าเซียวจวิ้นอีกครั้ง

หลี่เมิ่งซีเหลือบมองเซียวจวิ้นอย่างร้อนตัว เห็นหน้าผากเขามีเส้นเอ็นปูดขึ้นมา นานแล้วที่ไม่เห็นเขามีสีหน้าโกรธเกรี้ยวเช่นนี้ หัวใจของนางอดเต้นรัวไม่ได้ อยากให้คนที่เอ่ยคำพูดบ้าๆ นั่นออกมาไม่ใช่นางจริงๆ