ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 7

เมื่อสักครู่เด็กเหล่านั้นเห็นมือปราบแบกดาบกับอาจารย์ใหญ่ซานผู้น่าเกรงขามเข้ามาต่างก็ตกใจจนตัวสั่นเทากันหมดแล้ว ในตอนนี้เมื่อได้ยินว่าพวกตนถูกปล่อยให้กลับบ้านได้ต่างก็สลายตัวกันไปคนละทิศละทางทันที

มีแค่เฉินเสี่ยวซานที่ยังคงอยู่ที่เดิมโดยไม่ยอมไปไหน เขามองเสี่ยวหยวนเป่าด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยประกายน้ำพร้อมกับเอ่ย “ท่านอาเล็ก ท่านจะไม่ตายใช่หรือไม่”

“ไม่หรอก อีกไม่กี่วันข้าก็ได้กลับบ้านแล้ว”

เดิมทีหลินฟางโจวก็กำลังจิตใจสับสนว้าวุ่นอย่างมาก ยิ่งได้ยินเสี่ยวหยวนเป่าตอบคำถามไปเช่นนี้นางก็เกิดโมโหขึ้นมาจนอยากจะตีเขาอีก แต่พอเงื้อมือขึ้นก็เห็นใบหน้าครึ่งซีกที่บวมอยู่ของเขา สุดท้ายนางจึงได้แต่อดกลั้นเอาไว้

เสี่ยวหยวนเป่าจึงถูกหวังต้าเตาพาตัวไปเช่นนี้ และถูกคุมตัวอยู่ในที่ว่าการเป็นการชั่วคราว หลินฟางโจวนำของใช้บางส่วนและอาหารไปส่งให้ หวังต้าเตาพูดปลอบใจนาง “ต้าหลางไม่ต้องร้อนใจไป คดีนี้จะตัดสินเช่นไร ประเด็นสำคัญที่สุดก็คือต้องดูอาการบาดเจ็บของอู่จ้าวหลินเพื่อพิจารณาด้วย เจ้าไปดูอู่จ้าวหลินหน่อยดีกว่า หากสามารถไกล่เกลี่ยกันได้ย่อมจะดีที่สุด”

หลินฟางโจวถือของไปเยี่ยมอู่จ้าวหลิน นางไม่เคยคิดมาก่อนว่ายังไม่ทันได้ก้าวข้ามประตูตนเองก็จะถูกคนไล่ออกมาเช่นนี้ ยามนี้นางจึงทำได้เพียงยืนอยู่ด้านนอกกำแพงและตั้งใจฟังความเคลื่อนไหวที่อยู่ข้างใน ภายในนั้นมีเสียงร้องไห้ดังวุ่นวายเป็นอย่างยิ่ง ทำราวกับกำลังจัดงานศพอย่างไรอย่างนั้น

หลินฟางโจวเกิดความกังวลขึ้นมาภายในใจ ด้วยกลัวว่าอู่จ้าวหลินผู้นี้จะถึงแก่ความตายจริงๆ แล้วเสี่ยวหยวนเป่าต้องชดใช้ด้วยชีวิตให้กับเขา

พอนึกถึงเสี่ยวหยวนเป่า นางก็แอบโมโหอยู่บ้าง โมโหที่เขาจงใจก่อเรื่องเช่นนี้ ขณะเดียวกันนางก็รู้สึกผิดที่ไปตบหน้าเขา ทั้งยังรู้สึกแปลกใจยิ่งนัก ยามปกติเขาเป็นเด็กดีเชื่อฟังมาแต่ไหนแต่ไร เหตุใดวันนี้เขาจึงดูเปลี่ยนไปมาก…กลายเป็นคนใจกล้าที่สู้จนสุดใจ

เมื่อคิดไปคิดมาก็ไม่อาจหาคำตอบได้ หลินฟางโจวจึงได้แต่ถือของขวัญกลับไปยังที่ว่าการ ไปขอความเมตตาจากนายอำเภอเถอะ บางทีเสี่ยวหยวนเป่าอาจจะมีทางรอดบ้าง!

เวลาเดียวกันนั้นหวังต้าเตาก็ได้พาเสี่ยวหยวนเป่าเข้าไปในห้องขัง หลังจากกวาดตามองไปทั่วไม่พบเห็นใครแล้วเขาจึงหันมาพูดกับเสี่ยวหยวนเป่าเสียงเบา “เจ้าเด็กคนนี้นี่นับว่าเป็นเด็กใจกล้าคนหนึ่ง”

เห็นเสี่ยวหยวนเป่าไม่พูดจา หวังต้าเตาจึงถามอีกครั้ง “เพราะอะไรที่ทำให้เจ้าไปต่อยตีกับอู่จ้าวหลิน”

“เพราะเขาพูดจาว่าร้ายอาจารย์ใหญ่”

“พูดความจริงมา”