ทดลองอ่านนิยาย โฉมสะคราญล่มเมือง เล่ม 1 บทที่ 5-บทที่ 6

กุยหวั่นเดินเข้าใกล้รถม้าจึงได้พบว่าชายหนุ่มผู้นั้นอยู่ด้านข้างแล้ว มองดูท่าทางงามสง่าของเขาแล้ว กุยหวั่นก็อุ่นใจ เผชิญหน้ากับความเสแสร้งในวังหลวงเสร็จ ได้มาเห็นชายหนุ่มใบหน้ากระจ่างใสราวน้ำผู้นี้ นางพลันรู้สึกเหมือนคุ้นเคยมาแสนนาน

เมื่อขึ้นนั่งบนรถม้าแล้ว นางก็กวักมือเรียกชายหนุ่มขึ้นรถตาม ทำเช่นนี้เดิมทีไม่เหมาะสม แต่ตอนนี้ดึกแล้วและไม่มีรถม้าคันอื่น จะให้ชายหนุ่มวิ่งตามรถม้ากลับจวนไปก็คงไม่ได้

ทั้งสองเพิ่งจะนั่งลงตรงข้ามกัน รถม้าก็เริ่มเคลื่อนตัว กุยหวั่นถอนหายใจแล้วยื่นมือไปพลิกเปิดม่านรถ อยากจะมองออกไปด้านนอก ทันใดนั้นตรงหน้าก็มีมือเพิ่มมาอีกข้าง ดึงม่านปิดเบาๆ เสียงของชายหนุ่มอ่อนหวานยิ่ง “ด้านนอกลมแรง จะเป็นหวัดได้”

กุยหวั่นมองหน้าอีกฝ่ายอย่างทั้งตกใจและตกตะลึง ฉากที่คุ้นเคยเหลือเกิน ตอนที่เดินทางมา โหลวเช่อดูเหมือนจะพูดแบบนี้เช่นกัน

ชายหนุ่มเห็นปฏิกิริยาของกุยหวั่น ใบหน้าก็ขึ้นสี รีบชักมือกลับทันที ใช่สิ อีกฝ่ายมีฐานะสูงศักดิ์ จะให้เขามาทำรุ่มร่ามได้อย่างไร เมื่อคิดดังนี้ชายหนุ่มจึงแสดงท่าทางจนปัญญาออกมา

กุยหวั่นสังเกตเห็นชายหนุ่มระวังเนื้อระวังตัวขึ้นมาทันใด จึงฉีกยิ้มหวานพลางเอ่ย “ขอบคุณ” มองดูดวงตากระจ่างใสของอีกฝ่าย นางเกิดความคิดหนึ่งขึ้นจึงเอ่ยถาม “เจ้าชื่ออะไร”

ชายหนุ่มตอบคำ “ข้าชื่อก่วนซิวเหวิน”

กุยหวั่นมองเขาแวบหนึ่งแล้วหลับตาลง พิงพนักบนรถม้า ฟังเสียงเพลารถม้า นางครุ่นคิดอยู่นาน จากนั้นก็พูดเสียงเรียบว่า “เจ้าเตรียมตัวพร้อมหรือยัง แวดวงขุนนางอันตรายกว่าสนามรบ ถ้าไม่มีความศรัทธาแรงกล้า คงเดินบนเส้นทางนี้ต่อไปได้ยากมาก เจ้าในตอนนี้ยังแกร่งไม่พอ”

น้ำเสียงนี้แผ่วเบา แต่กลับกระแทกไปที่กลางใจของก่วนซิวเหวิน เขาจับจ้องหญิงสาวที่หลับตาพักตรงหน้า หญิงสาวที่เคยบอกว่าจะฆ่าเขาด้วยจิตใจสงบนิ่ง หญิงสาวที่เปลี่ยนชะตาชีวิตของเขา จู่ๆ ก็รู้สึกงุนงงขึ้นมาทันใด ศรัทธา…เขาควรจะแบกเอาศรัทธาอย่างไรเดินไปบนหนทางแห่งอนาคตนี้กัน

รถม้ายังคงวิ่งต่อไป ทิ้งวังหลวงที่มีหลังคาสีทองกำแพงสีแดงไว้เบื้องหลัง ในตอนนี้ไม่มีผู้ใดรู้ว่าค่ำคืนนี้ได้เปลี่ยนชะตาชีวิตของหลายคนไปแล้ว

ทว่า…เรื่องทั้งหมดเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น