ทดลองอ่านนิยาย โฉมสะคราญล่มเมือง เล่ม 1 บทที่ 7-บทที่ 8

หลินรุ่ยเอินสังเกตเห็นความผิดปกติของกุยหวั่นก็ลังเลไปชั่วครู่ สุดท้ายก็ลดความเร็วม้าลง ทันใดนั้นเหมือนจะได้ยินกุยหวั่นพูดอะไรบางอย่าง แต่เสียงลมดังเกินไป กลบเสียงพูดของนาง หลินรุ่ยเอินจึงโน้มตัวเข้าใกล้ ได้ยินเสียงพูดอ่อนแรงของนางว่า “อย่าลดความเร็วลง…”

ร่างกายอ่อนแอขนาดนี้ เหตุใดจึงมีความมุ่งมั่นมากเพียงนั้น

หลินรุ่ยเอินรู้สึกสงสัย แต่ก็จนใจในความมุ่งมั่นของนาง เขาจึงขยับแขนโอบกอดนางไว้แนบอกแน่นขึ้น ทั้งที่รู้ว่าเสียมารยาท แต่เขายังคงถอดเสื้อคลุมของตนเองออกมาคลุมบนตัวกุยหวั่น ห่อตัวนางเอาไว้ และปิดบังความไม่สบายใจของตนเองเอาไว้ด้วย

ม้าศึกเพิ่มความเร็วราวดาวตก หัวใจของกุยหวั่นรู้สึกสงบลงชั่วขณะเมื่อได้ยินเสียงลมพัด ความเคร่งเครียดมาตลอดนั้นก็ผ่อนคลายลง มีเพียงความกังวลในใจที่ยังไม่ลดลง มือนางจับแขนเสื้อของหลินรุ่ยเอินเอาไว้แน่น ซุกใบหน้าเข้าไปในเสื้อคลุม ก่อนที่สติจะค่อยๆ รางเลือน…

เสียงวุ่นวายระลอกหนึ่งดังเข้าหูทำให้กุยหวั่นตกใจตื่น สมองตื่นตัวในทันที นางรีบเบิกตาขึ้นมองภาพด้านหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ที่นี่เป็นเนินเขาที่ติดกับหุบเขา เนินมีความสูงชัน ตอนนั้นครึ่งเนินเขาจมอยู่ในทะเลเพลิง ไอร้อนลอยปะทะเข้ามาจากที่ไกล บนเนินนั้นกองกำลังรักษาวังกับกองโจรสู้กันนัวเนีย มองจากที่สูงแล้วเป็นกองโจรที่เหนือกว่า กุยหวั่นเข้าใจดีว่ากองโจรเหล่านั้นต้องเป็นนักสู้เดนตายของจวนพระสัสสุระปลอมตัวมาแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีวรยุทธ์สูงส่งและเป็นกลุ่มก้อนกันได้เช่นนี้

ฮองเฮา ข้ามาช้าไปก้าวหนึ่งใช่หรือไม่

กุยหวั่นเศร้าใจ สีหน้าดูผิดหวังยิ่ง

หลินรุ่ยเอินเห็นฉากนี้แล้วก็ตกใจ เร่งเดินทางเร็วบ้างช้าบ้างมาสองชั่วยาม แต่ยังคงมาไม่ทัน เขาคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนเป็นเช่นนี้ ฮองเฮาที่อ่อนโยนผู้นั้นกลับทำเรื่องรุนแรงเช่นนี้ออกมาได้ ช่างคาดไม่ถึงเลยจริงๆ

สตรีต่อหน้าลับหลังแตกต่างกันเช่นนี้ทุกคนเลยหรือ ก็คงเหมือนสตรีในอ้อมแขนของเขาผู้นี้ ทั้งที่มีรูปร่างบอบบางอ่อนแอ แต่กลับแข็งแกร่งกว่าสตรีทั่วไปมากนัก

หลินรุ่ยเอินรัดขาแน่น พูดกับกุยหวั่นที่ตื่นขึ้นมาว่า “ระวังนะ”

ม้าส่งเสียงร้องยาว ยกสองเท้าสูง เพียงพริบตาก็บุกทะลวงเข้าไปในกองไฟ หลินรุ่ยเอินไม่รีบร้อนต่อสู้กับนักสู้เดนตาย แต่กวาดตามองหาฮองเฮาและอิ๋งกุ้ยเฟย เสียงดาบ เสียงคน และเสียงโห่ร้องผ่านเข้ามาในหูของกุยหวั่นราวกับคำสาป กุยหวั่นตื่นตระหนกยิ่งนัก ทั้งที่เตรียมใจมาดีแล้ว แต่ภาพความโหดร้ายตรงหน้าเช่นนี้นางยังคงทนรับไม่ได้ กุยหวั่นพยายามสงบใจลงและมองไปโดยรอบ ในทะเลเพลิงนั้นมองไม่เห็นร่างของอิ๋งกุ้ยเฟยและฮองเฮาเลย ไอร้อนที่ปะทะใบหน้าและความอึดอัดในอกทำให้นางรู้สึกไม่สบายตัวอย่างยิ่ง