ทดลองอ่านนิยาย โฉมสะคราญล่มเมือง เล่ม 1 บทที่ 7-บทที่ 8

นักสู้เดนตายต่อสู้อย่างน่ากลัว เสี่ยงชีวิตโดยไม่ห่วงความปลอดภัยของตนเอง ล้วนเอาชีวิตเข้าแลกกันทุกคน

ส่วนกองกำลังรักษาวังก็วุ่นวายไปทั่ว แตกไม่เป็นขบวน ในสถานการณ์วุ่นวายนี้ไม่มีใครสนใจใครได้ เลือดสดไหลนอง บาดเจ็บล้มตายกันเป็นกลุ่มใหญ่

หลินรุ่ยเอินมองเห็นสิ่งรอบข้างไม่ชัดเจนแล้ว จึงยากจะประเมินสถานการณ์ได้ ตัดสินใจดึงเชือกบังคับม้าเตรียมจะย้อนกลับ ด้วยเสี่ยงต่อไปอีกไม่ได้แล้ว ตัวเขาเองไม่เป็นไร แต่คนในอ้อมแขนผู้นี้อ่อนแอเพียงนี้

ขณะที่ม้ากำลังจะหมุนตัววิ่งกลับออกไป นักสู้เดนตายคนหนึ่งก็สังเกตเห็นใบหน้าของกุยหวั่นที่โผล่ออกมาจากเสื้อคลุม ด้วยความตกใจจึงตะโกนขึ้นว่า “อิ๋งกุ้ยเฟย นี่อิ๋งกุ้ยเฟยอยู่ที่นี่!” เสียงตะโกนไปไกล เพียงแค่พริบตานักสู้เดนตายก็ล้อมตัวกุยหวั่นกับหลินรุ่ยเอินเข้ามาในทันที

กุยหวั่นได้ยินอีกฝ่ายตะโกนเสียงดัง นางก็ตกตะลึงไปครู่ใหญ่ เหตุใดจึงมองผิดคิดว่านางเป็นอิ๋งกุ้ยเฟยไปได้เล่า เมื่อคิดดูแล้วนักสู้เดนตายเหล่านี้ไม่เคยเห็นอิ๋งกุ้ยเฟยมาก่อน จึงได้เข้าใจว่านางเป็นอิ๋งกุ้ยเฟย แต่ในเวลาเช่นนี้จะเอ่ยปากโต้แย้งก็ไม่มีใครยอมฟัง หัวใจนางบีบรัดแน่น ความเจ็บปวดของร่างกายและความเจ็บปวดในจิตใจพุ่งเข้ามาพร้อมกัน นางยื่นมือไปคว้าจับบางอย่างโดยไม่ได้ตั้งใจ สิ่งที่นางจับถูกคือเสื้อผ้าที่มีไอตัวอบอุ่น พอเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าด้านข้างที่เย็นชาแต่โครงหน้าคมชัดใบหน้าหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา ใจของนางสงบลงไม่น้อยในทันที นางจับเสื้อเขาไว้แน่น หวังว่าจะอาศัยสิ่งนี้ให้ความกล้าและพลังกับตนเอง

หลินรุ่ยเอินเห็นความตื่นกลัวและว้าวุ่นใจของกุยหวั่นก็ขมวดคิ้วแน่น ตอนที่มาเขาไม่ได้พกดาบคู่มือมาด้วยซ้ำ ถึงตอนนี้รู้สึกเสียใจก็สายไปแล้ว มือขวาของเขาดึงไปที่ข้างเอว แสงสีเงินวาบผ่าน มือของเขาถือกระบี่อ่อนเอาไว้ เขาพลิกข้อมือตวัดไป แสงเงินกระจายเป็นวงกว้าง ทุกคนยังไม่ทันรู้ตัว ตรงหน้าตัวม้าก็มีนักสู้เดนตายสี่คนล้มลงตายเสียแล้ว

กุยหวั่นมองดูภาพตรงหน้า แผลที่เกิดจากกระบี่อ่อนนั้นบางมาก แทบไม่มีเลือดไหลออกมา เพียงแค่ทิ้งรอยแดงเอาไว้บนลำคอ แต่คนทั้งสี่ก็ถึงกับล้มตายไปเช่นนั้น

แม่ทัพหนุ่มผู้งามสง่ามีใบหน้าเย็นชา วาดอาวุธในมือจนเกิดแสงเงินวาบผ่าน ทุกที่ที่แสงไปถึงคนเหล่านั้นก็ต้องกระจัดกระจายพ่ายแพ้ บางคนยังไม่ทันเห็นอาวุธในมือของเขาชัดเจนก็ล้มลงเสียแล้ว ในสถานการณ์ที่ยากจะคาดเดา การต่อสู้ที่แคล่วคล่องฉับไว ใบหน้าราวน้ำค้างแข็งและเพลงดาบร้ายกาจดุดันผสานเป็นหนึ่ง ดูน่าประหลาดอย่างมาก ทุกคนในที่นั้นต่างพากันหวาดกลัว