ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 7 ตอนที่ 3

หลิ่วอู่เต๋อเลี้ยงเขามาแต่เด็กจนเติบใหญ่ ส่งเขาให้เรียนรู้หนังสือ ทั้งยังให้ฝึกวรยุทธ์ เขาเห็นหลิ่วอู่เต๋อเป็นเสมือนพ่อบังเกิดเกล้า ไม่เคยสงสัยมาก่อนว่าอีกฝ่ายจะทำร้ายเขา แต่ตอนนี้พบว่าถูกคนที่ไว้ใจที่สุดทรยศเช่นนี้ หร่วนอวี้ก็รู้สึกราวกับหัวใจถูกแทงเป็นหมื่นหน เจ็บจนแทบจะด้านชา จ้องตรงไปที่หงซิ่วซึ่งเป็นสาวใช้ที่คอยติดตามเขาตั้งแต่ตอนที่เข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วคนนี้แล้ว หร่วนอวี้ก็พลันเกิดความรู้สึกเหมือนไม่รู้จักนางขึ้นมา

“ตระกูลหลีส่งมอบธูปไหว้พระตามกำหนด ฝ่าบาทจึงพระราชทานรางวัลเป็นพิเศษ ทว่านายท่านกลับเสียหายอย่างหนัก กระทั่งไม่อาจต่อสู้กับตระกูลหลีได้แล้ว คิดว่าอิงอ๋องคงหมดสิ้นอำนาจแล้วเช่นกัน นายท่านจึงสั่งให้บ่าวมาขโมยของเหล่านี้เจ้าค่ะ” เผชิญกับความน่าเกรงขามของหร่วนอวี้แล้ว หงซิ่วมีหรือจะกล้าปิดบัง “นายท่านคิดจะให้นายน้อยรองหลิงเทาถือสิ่งเหล่านี้ไว้ รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมจึงค่อยยื่นไปพร้อมกับฎีกา เพื่อจะได้สร้างความชอบจากการทำลายอิงอ๋อง หาทางให้ได้รับความโปรดปรานจากองค์รัชทายาทเจ้าค่ะ”

หลิงเทา?

หร่วนอวี้นึกขึ้นได้ทันใด หลิงเทาที่เคยติดร่างแหเรื่องอัครเสนาบดีมู่จนไม่ได้กลับต้าเยี่ยมาหลายปีนั้น จู่ๆ เมื่อสามวันก่อนก็มาปรากฏตัวที่คฤหาสน์ตระกูลหลิ่ว หร่วนอวี้พลันรู้สึกเคร่งเครียด หลิ่วอู่เต๋อคิดจะฉวยโอกาสนี้พลิกอาวุธ เตรียมจะใช้เขาหร่วนอวี้เพื่อหาความชอบแล้ว!

เมื่อความคิดนี้แล่นผ่าน เขาจึงถามออกมาว่า “พ่อบุญธรรมทำร้ายข้าเช่นนี้ คิดอยากให้อาเฟิ่งเป็นม่ายอย่างนั้นหรือ”

เขากับหลิ่วเฟิ่งแม้จะแต่งงานไม่สำเร็จ แต่การหมั้นหมายนั้นยังคงอยู่

“เรื่องนี้บ่าวไม่รู้จริงๆ!” หงซิ่วโขกหัวไม่หยุด “นายท่านเพียงให้บ่าวมาขโมยจดหมายเหล่านี้เท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นไม่ได้พูดอันใดเลยเจ้าค่ะ เรื่องที่จะมอบให้นายน้อยรองเพื่อสร้างความชอบก็เป็นเรื่องที่บ่าวได้ยินหลิ่วผิงพูดมา”

หลิ่วผิงเป็นบ่าวประจำกายหลิ่วอู่เต๋อ สนิทกับหงซิ่วมาตั้งแต่เด็ก โดยทั้งสองได้แอบหมั้นหมายกันอย่างลับๆ แล้ว

พูดจบแล้วก็รู้สึกเหมือนมีกลิ่นอายสังหารพุ่งเข้ามา หงซิ่วเกิดความหวาดกลัวอย่างไร้ขอบเขตขึ้นในจิตใจ นางโขกหัวราวไก่จิกข้าวสาร “บ่าวรู้เพียงเท่านี้ เรื่องที่ควรพูดก็พูดไปแล้ว ขอใต้เท้าเห็นแก่…”

พูดยังไม่ทันจบฝ่ามือของหร่วนอวี้ก็ซัดลงมา สมองของทั้งสองพลันแตกกระจาย หงซิ่วกับลวี่อีล้มลงบนพื้นทั้งคู่

หร่วนอวี้ยืนอยู่หน้าคฤหาสน์ตระกูลหลิ่ว เขามองดูประตูแดงบานใหญ่และโคมแดงใบใหญ่ที่แขวนอยู่ตรงประตูทั้งปีซึ่งได้ประทับอยู่ในใจเขามาตั้งแต่เด็กแล้ว หัวใจของหร่วนอวี้พลันรู้สึกเจ็บปวด

ทั้งที่เลี้ยงดูเขามาหลายปี เหตุใดพ่อบุญธรรมจึง…เหตุใดจึงทำกับเขาเช่นนี้ได้!

เพราะเรื่องของมู่หวั่นชิว ที่ผ่านมาเขาจึงรู้สึกผิดต่อหลิ่วเฟิ่งอยู่บ้าง กระนั้นเขาก็ได้สาบานในใจไว้แล้วว่าวันหน้าหากสามารถแต่งงานกับมู่หวั่นชิวได้จริง ไม่ว่าตนเองจะโปรดปรานนางเพียงใด เขาก็จะไม่ให้นางทำลายศักดิ์ศรีของหลิ่วเฟิ่งได้เป็นอันขาด

ตำแหน่งภรรยาเอกของเขาจะเป็นของหลิ่วเฟิ่งตลอดไป!