ทดลองอ่านนิยาย พบพานชายาในแปลงสมุนไพร บทที่ 7 – บทที่ 9

“ข้าคิดๆ ดูแล้วว่าจะไปดูสถานศึกษาเสียหน่อย และไปเยี่ยมเยียนคนที่ทำงานอยู่ที่นั่นด้วย จะได้รู้ว่าต้องเตรียมการสอนอย่างไรและรับช่วงต่อกันได้ไม่สับสน ตอนแรกข้าคิดจะไปถามท่านที่บ้าน แต่ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอกันที่นี่”

“เช่นนั้นเราก็ไปด้วยกันเถอะ ข้ากำลังจะไปที่สถานศึกษาอยู่พอดี พรุ่งนี้ท่านจะได้เริ่มงานสอนได้”

“เอาสิ ไปด้วยกันเลย”

ทั้งคู่ต่างทิ้งเคอโหย่วจินเอาไว้ที่เก่าและเดินเคียงกันไปในทิศทางของที่ตั้งสถานศึกษา

“คุณหนู ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่” บ่าวของบ้านสกุลเคอถามถึงใบหน้าแดงก่ำของหัวหมู ไม่ใช่สิ เคอโหย่วจินอย่างร้อนใจ

แต่เคอโหย่วจินกลับชี้นิ้วตามหลังพวกของเผยจื่ออวี๋ไปพลางถาม “อาติ้ง นางบอกว่าคุณชายหวงจะไปสถานศึกษาอย่างนั้นหรือ”

“คุณหนูอย่าลืมสิขอรับ ท่านเพิ่งรับปากแม่นางเผยว่าจะไม่ว่าร้ายคนแล้วนะขอรับ..”

“หุบปาก! สถานศึกษาที่คุณชายหวงจะไปนั่นใช่ที่พวกเด็กจนๆ เรียนกันอยู่หรือไม่” เคอโหย่วจินแผดเสียงใส่

“ใช่ขอรับ”

นัยน์ตาของเคอโหย่วจินเปล่งประกายชั่วร้าย นางมีแผนแล้ว…

“แรกเริ่มมนุษย์นั้น จิตใจใสสะอาด หากกาลผันคืนผ่าน สันดานย่อมแปรเปลี่ยน…”

ใกล้กับศาลเจ้าแม่กวนอิมอันเป็นที่สักการะของผู้คนในหมู่บ้าน มีเสียงท่องอาขยานดังแจ้วๆ มาจากสถานศึกษาที่ดูสะอาดสะอ้านและเงียบสงบแห่งหนึ่ง

“มิอบรมบุตรธิดา คือความผิดของบิดา…” พวกเด็กๆ ท่องคำไปพร้อมๆ กับชายหนุ่ม

ทันใดนั้นก็มีเสียงอุทานอย่างชื่นชมดังมาอีกคราหนึ่ง “ดูสิๆ…”

หวงฝู่จี้นิ่วหน้าและปรายตามองไปยังกลุ่มที่มาของเสียงเหล่านั้น เพื่อเป็นการบอกว่าพวกนางกำลังรบกวนการสอนอยู่ ให้เงียบเสียงกันลงหน่อยเพื่อไม่ให้กระทบต่อการเล่าเรียนของเด็กๆ

ลำพังเขาไม่มองยังพอว่า แต่พอกวาดตามองไปเท่านั้น เหล่าหญิงสาวก็ส่งเสียงกันอย่างเพ้อคลั่งมากขึ้นกว่าเก่า

“คุณชายหวงมองข้า เขามองข้า!”

“ใครว่า เขามองข้าต่างหาก”

“ข้าต่างหากล่ะ เป็นข้า…”

เสียงทะเลาะเบาะแว้งที่ดังขึ้นทางด้านหลังนั้นมีเคอโหย่วจินเป็นแกนนำ เพราะนางตวาดเสียงดังกว่าใครๆ ทำให้หวงฝู่จี้นึกอยากจะจับพวกสตรีที่มารบกวนการสอนของเขาโยนออกไปให้พ้นๆ

วันนี้เผยจื่ออวี๋นำสินค้าไปส่งที่ร้านยาหลายแห่งในตัวอำเภอ และขากลับต้องผ่านสถานศึกษา แต่เดิมนั้นหญิงสาวไม่คิดจะเข้าไปรบกวนการสอนของหวงฝู่จี้ แต่เพราะชายหนุ่มรับช่วงสอนมาได้หลายวันแล้ว ไม่รู้ว่าสอนได้เป็นอย่างไรบ้าง นางจึงอยากลองแวะเข้าไปดูสักเล็กน้อยให้หายคาใจ

“เตาโต้ว เดี๋ยวเจ้าอ้อมไปที่สถานศึกษาหน่อย คุณชายหวงรับช่วงสอนแทนอาจารย์หลี่มาได้หลายวันแล้ว ไม่รู้ว่าปรับตัวได้หรือไม่ อย่างไรพวกเราก็แวะเข้าไปดูเสียหน่อย”