เขามองนางสำรวจห้องนี้ด้วยท่าทางอย่างราชินี
นางพยักหน้าและหันมาประกาศว่า “ที่นี่ดีมาก แสงแดดเพียงพอ อากาศถ่ายเท ข้าจะทำความสะอาดที่นี่ ท่านมีผ้าปูที่นอนกับเสื้อผ้าสะอาดอีกหรือไม่ หากมีก็ให้คนนำขึ้นมา หากไม่มีก็รีบไปซักให้สะอาด เสื้อผ้าและผ้าปูที่นอนของคนป่วยต้องพยายามซักทุกวัน ซักเสร็จแล้วยังต้องต้มให้เดือด ข้าต้องการสมุนไพร สารสกัด และน้ำมันหอมระเหยในบ้านข้า ข้าเชื่อว่าท่านรู้ว่าของเหล่านั้นอยู่ที่ใด”
เขารู้ แต่ยังคงเอ่ยปากถาม
“สารสกัดอะไร”
“ขวดแก้วที่บรรจุของเหลวพวกนั้นไง ข้าต้องการใบเสจ หญ้าลาเวนเดอร์ โรสแมรี่ และดอกคาโมไมล์…” ครั้นเห็นเขาขมวดคิ้ว นางก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเขาฟังไม่รู้เรื่องว่านางพูดอะไร นางจึงเปลี่ยนเป็นพูดว่า “ช่างเถอะ ท่านเอามาให้หมดเลยแล้วกัน ระวังอย่าทำแตกล่ะ”
เขาหันหลังจากไป แต่กลับได้ยินเสียงนางร้องเรียก
“นายท่าน”
เขาหยุดและหันกลับมา
ผู้หญิงเผด็จการคนนั้นมองเขาและย้ำอีกครั้งว่า “ข้าไม่ใช่แม่มด ไม่รู้เวทมนตร์ ท่านเข้าใจใช่หรือไม่”
เขาเห็นแววกังวลในดวงตานาง จึงตอบไปว่า “ข้ารู้”
ชายผู้นั้นจากไปแล้ว
ฟังเสียงเขาก้าวลงบันไดและค่อยๆ ห่างออกไป นางยังคงประหม่าเล็กน้อย คล้ายจะรู้สึกวิงเวียน สงสัยว่าตัวเองวู่วามจนหาเรื่องยุ่งยากเข้ามาในชีวิตหรือเปล่า แต่ตอนที่นางสูดหายใจลึกๆ สงบสติอารมณ์นั้นเอง นางก็ได้ยินเสียงเขาดังก้องมาจากในลาน
นางแอบชะโงกหน้ามองผ่านหน้าต่างลงไป เขายืนอยู่ในลานและพูดกับข้ารับใช้หลายคนที่ถูกเรียกออกมา
นางได้ยินเป็นบางคำ เช่น…ไม่ใช่แม่มด หัวหน้าผู้ดูแล ต้องเชื่อฟังคำสั่งนาง
ดีมาก เขากำลังชี้แจงเรื่องของนาง นางรู้สึกโล่งอก
ไม่นานข้ารับใช้ชายคนหนึ่งก็จูงม้าออกมา เขาพลิกตัวขึ้นม้าและควบจากไป
หลังจากนั้นนางก็เห็นข้ารับใช้หญิงสองคนยกหม้อใส่น้ำเดินออกมาจากประตูบานหนึ่ง หม้อใบนั้นมีควันสีขาวลอยอวล น้ำเดือดที่นางต้องการนั่นเอง
นางคิดว่าทั้งสองจะยกน้ำขึ้นมาข้างบนจึงกวาดพื้นต่อ
คิดไม่ถึงว่าพอนางกวาดหญ้าที่ถูกกองอยู่ตรงนี้นานเท่าไรแล้วไม่รู้ออกไปจนสะอาด รออยู่นานกลับไม่เห็นใครขึ้นมา นางชะโงกหน้ามองออกไปก็พบว่าน้ำเดือดหม้อนั้นถูกวางอยู่หน้าประตูหอคอย ข้ารับใช้หญิงสองคนนั้นหายตัวไปแล้ว
นางค้อนปะหลับปะเหลือก รู้ว่าทุกคนยังคงหวาดกลัวนาง จึงต้องลงไปข้างล่างด้วยตัวเอง แต่น้ำหม้อนั้นหนักเกินไป แถมยังมีควันลอยกรุ่น นางไม่สามารถยกมันขึ้นบันไดโดยไม่ทำหกได้ นางสูดหายใจลึกและเดินออกไปนอกประตู
หลายคนที่เดิมทีทำความสะอาดลานอยู่ พอเห็นนางเดินออกมาก็หนีหายไปหมด
