แม้จะห่างออกมาระยะหนึ่งแล้ว เคลยังคงมองเห็นเด็กหญิงคนนั้นเบิกตาโตและดึงขากางเกงพี่ชาย เด็กหนุ่มคนนั้นย่อตัวลงบ้าง
นั่นเป็นเนื้อแห้ง นางรู้
ผู้ชายคนนี้แบ่งเสบียงอาหารของตัวเองให้พี่น้องคู่นั้น
จากนั้นสองพี่น้องก็หายไปจากสายตา
ม้าที่ลากรถลากไม่อาจควบทะยานเหมือนก่อนหน้านี้ได้ แต่ก็ไม่ช้าสักเท่าไร ในหัวนางเต็มไปด้วยภาพของสองพี่น้องเมื่อครู่นี้
เห็นได้ชัดว่าเนินดินนั้นคือสุสาน นางนั่งอยู่บนม้าและเห็นชัดเจนว่าข้างเนินดินนั้นยังมีเนินดินเก่าอีกห้าเนิน ข้างบนมีหญ้าสีเขียวขึ้นเต็ม ไม้กางเขนก็ไม่ใหม่นัก น่าจะก่อขึ้นตั้งแต่ปีที่แล้ว
เขามุ่งหน้าต่อไปเรื่อยๆ ส่วนนางกลับคิดถึงพี่น้องสองคนนั้น สงสัยว่าเด็กคนนั้นเพิ่งจะฝังผู้ใหญ่คนสุดท้ายในหมู่บ้านไปหรือเปล่า
แม้เขาจะมอบเนื้อตากแห้งให้พวกเขา นางก็อดคิดไม่ได้ว่าเด็กหนุ่มกับเด็กหญิงคนนั้นจะใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านแห่งนั้นต่อไปได้อย่างไร พอลมเย็นพัดมา นางได้สติจึงพบว่าเขาควบม้าพ้นทุ่งนาราบเรียบแล้ว กำลังเข้าเขตป่า
ในป่ามืดสลัวเริ่มมีหมอกสีขาวปรากฏ ยิ่งมุ่งไปข้างหน้าหมอกก็ยิ่งหนา ยื่นมือออกไปแทบไม่เห็นนิ้วทั้งห้า นางสงสัยว่าเขาแยกแยะทิศทางได้อย่างไรในภาวะที่มองไม่เห็นเส้นทางข้างหน้าเลย แต่ที่ทำให้นางประหลาดใจคือเขาไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น ไม่ได้หยิบอุปกรณ์ใดๆ ออกมา ไม่ได้ลงจากม้าไปทิ้งสัญลักษณ์ไว้ เขาเพียงแต่ขี่ม้าฝ่าหมอกหนาที่ปกติทำหน้าที่คอยคุ้มครองนาง ราวกับหมอกพวกนี้ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขา
จวบจนเขาหยุดที่หน้ากระท่อมหลังเล็กของนางในป่าและพลิกตัวลงจากม้า จากนั้นก็ยื่นมือมาโอบเอวนางแล้วอุ้มนางลงมา ในที่สุดนางก็ห้ามความสงสัยไว้ไม่อยู่ ขมวดคิ้วแหงนหน้าจ้องผู้ชายตรงหน้าและเอ่ยถาม
“ท่านทำได้อย่างไรกันแน่”
“ทำอะไร” เขาก้มหน้าหลุบตามองนาง มือใหญ่ยังคงวางอยู่บนเอวบาง
“ฝ่าหมอกนั่นเข้ามาที่นี่” นางไม่ได้ถอยหลัง สองมือยังคงวางบนไหล่ของเขาเพราะขาขวายังอ่อนแรงอยู่เล็กน้อย
เขาไม่ได้ตอบ แต่ย้อนถามว่า “ห้องใต้ดินของเจ้าอยู่ที่ใด”
ก่อนหน้านี้ตอนเขามาไม่เห็นสถานที่ใดที่ดูเหมือนทางเข้าห้องใต้ดินเลย
นางจ้องเขาและหันหลังเดินนำไปยังกระท่อมหลังเล็ก เขาตามอยู่ข้างหลัง นางเดินเข้าประตูและตรงดิ่งไปที่ชั้นหนังสือ ก่อนจะดึงหนังสือหนาหนักเล่มหนึ่งออกมา
ชั้นหนังสือค่อยๆ เลื่อนออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นเส้นทางข้างหลัง เส้นทางนั้นทอดยาวลงไปข้างล่าง นางจุดตะเกียงน้ำมันและถือตะเกียงเดินนำลงไป
ชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังตามลงมา นางวางตะเกียงลง
พอชายหนุ่มเห็นห้องใต้ดิน ใบหน้าก็ฉายความประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด
ห้องนี้มีขนาดใหญ่กว่ากระท่อมเสียอีก ภายในเย็นมาก รักษาอุณหภูมิให้ต่ำไว้ ผนังบางส่วนมีน้ำแข็งเกาะอยู่ด้วยซ้ำ
