ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 3

บทที่ 3

ย่ำหิมะเป็นยอดอาชาพันลี้ฝีเท้าจัดตัวหนึ่ง ติดตามเยี่ยเจาออกรบตั้งแต่เยาว์วัย ฟันฝ่ามรสุมมากมายมาด้วยกันจึงมีความผูกพันกันลึกซึ้ง

ยามนี้มันกำลังดีดขาหน้าขึ้นตะกุยอากาศ พ่นลมหายใจฟืดฟาดใส่หน้าซย่าอวี้จิ่นสองครั้งด้วยท่าทียโส จากนั้นก็เอาจมูกถูไถฝ่ามือเยี่ยเจาอย่างออดอ้อนว่าง่าย แสดงท่าทางนายบ่าวรักใคร่กันอย่างเห็นได้ชัด

เยี่ยเจาลูบแผงคอม้าเรียบลื่นแล้วป้อนน้ำตาลก้อนเล็กใส่ปากมันก้อนหนึ่ง มองซย่าอวี้จิ่นทำสีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

เขาบัดเดี๋ยวขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน บัดเดี๋ยวกลัดกลุ้มหน้าเศร้า บัดเดี๋ยวโมโหหน้าบึ้ง บัดเดี๋ยวขัดเคืองหน้างอ บัดเดี๋ยวหดหู่หน้าม่อย แพขนตายาวบนใบหน้าสวยหลุบลง ซ่อนนัยน์ตาคู่งามที่หลุกหลิกกลอกกลิ้งไปมาและลอบมองนางเป็นระยะ คล้ายกำลังคิดแผนการร้ายใดอยู่ ดูแล้วน่าสนุกเป็นอย่างยิ่ง

เขาเหมือนกับตัวเตียวม่วง* ที่ภูเขานั่วอันถ่าตัวนั้นซึ่งถูกนางไล่ต้อนเข้าทางตันและพยายามหาวิธีหนีฝ่าวงล้อม แล้วก็เหมือนกับม้าป่าพยศในทุ่งหญ้าฮูเอ่อร์เฮ่า

ไม่ว่าจะเป็นการล่าสัตว์หรือฝึกสัตว์ให้เชื่องล้วนสร้างความหฤหรรษ์และชวนให้คันหัวใจยิบๆ ยากจะทานทน น่าเสียดายที่คนตรงหน้ามิใช่ทั้งเตียวม่วงและม้าป่า หากแต่เป็นสามีนาง ดังนั้นนางจะใช้อุบายใดก็ไม่ได้ทั้งสิ้น

เยี่ยเจามองดูอีกครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้นอย่างเสียดาย

“ไปเถอะ”

ซย่าอวี้จิ่นส่ายหน้า เป็นตายอย่างไรก็ไม่ยอม เยี่ยเจาจึงถาม

“เหตุใดไม่ไป”

ซย่าอวี้จิ่นส่ายหน้าอีก ข่มใจอยู่นานกว่าจะปริปากออกมาได้สองคำ

“ขายหน้า”

เยี่ยเจาคาดคั้นไม่ได้ความอื่นใดจึงได้แต่เดาเอาเอง

เมื่อก่อนตอนอยู่ในค่ายทหาร นางใช้ชีวิตง่ายๆ นอกจากเสี่ยงตายแล้วหามีเรื่องอื่นใด ข้างกายล้วนเป็นชายฉกรรจ์โผงผางหยาบคาย มีกลิ่นเหงื่อกลิ่นสุราติดตัว พูดกันได้ไม่กี่คำเป็นต้องไม่ลืมทักทายมารดาอีกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นความคิดหรือการกระทำอ่านออกได้ง่ายดาย ยามคึกคักคือกำลังคิดถึงสตรี ยามเศร้าสร้อยคือกำลังคิดถึงครอบครัว ยามโกรธเกรี้ยวคือกำลังคิดถึงข้าศึก ยามกลัดกลุ้มโดยมากคือผลาญเบี้ยเลี้ยงหมดแล้ว

ขุนนางฝ่ายบุ๋นที่ทางราชสำนักส่งมาตรวจการกลับมีความคิดอ่านยอกย้อนอยู่บ้าง ซ้ำยังรู้จักเล่นลูกไม้พลิกแพลง กระนั้นก็ล้วนแล้วแต่ทำเพื่อเงินทอง อำนาจ และความดีความชอบ หากนางสั่งยาถูกโรค เข้าหาถูกทางก็มิใช่เรื่องยากจะรับมือ

นางทำตัวเยี่ยงบุรุษและคลุกคลีตีโมงกับบุรุษมาตั้งแต่เด็ก ฉะนั้นนางมั่นใจว่าตัวเองเข้าใจจิตใจบุรุษอย่างมาก

ครั้นสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าคือหิมะ อาชาพ่วงพี ร่างกายอ่อนแอ ความในใจยากจะเอ่ย เงื่อนไขสี่ประการนี้รวมกันเข้า คำตอบจะต้องเป็น@@@เจ้าย่ำหิมะสูงใหญ่เกินไป ซย่าอวี้จิ่นมือไม้เก้งก้างงุ่มง่ามจึงปีนขึ้นไปมิได้!

เยี่ยเจาถอนหายใจเบาๆ เฮือกหนึ่ง นางอย่าเปิดเผยความจริงอันโหดร้ายให้เป็นที่อับอายของเขาจะดีกว่า

* เตียวม่วง (จื่อเตียว) เป็นสัตว์ในตระกูลเดียวกับมิงก์ เออร์มิน ชื่อภาษาอังกฤษว่าเซเบิล (sable) มีถิ่นอาศัยอยู่ในแถบแมนจูเรีย ขนสีดำเหลือบน้ำตาล มีค่ามาก บ้างเรียกว่าตัวเตียวดำ