ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 4

มือแกร่งถือแก้วเบียร์ขนาดใหญ่ขึ้นดื่มทีละอึกอย่างไม่รีบร้อน คืนนี้ยังอีกยาวไกล เขาขอแค่ได้นั่งทอดอารมณ์ ฟังเพลงและกินเหล้าให้ลืมเรื่องต่างๆ ในวันนี้ไปก็พอ

“ขอนั่งด้วยได้ไหมคะ” เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นแข่งกับเสียงดนตรีอันดังกระหึ่ม หล่อนพูดกับเอ็มมานูเอลเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงแปร่งหู

หล่อนเป็นหญิงสาวตัวสูงผอมบาง ผิวสีแทนเนียนไปทั้งเนื้อทั้งตัว ใบหน้าคมคายมีเสน่ห์แต่งหน้าเข้มขับเน้นดวงตา จมูก และริมฝีปากให้โดดเด่นขึ้นไปอีกสิบเท่า เส้นผมสีดำหนายาวทิ้งตัวไปตามลาดไหล่บอบบาง

ถ้าฟรานซิสมาเห็นคงระริกระรี้จนตัวสั่นน่าดู เพราะนี่แหละสเตอริโอไทป์สาวไทยที่มันพร่ำเพ้อถึง

เอ็มมานูเอลผายมือเป็นเชิงอนุญาต ทว่าแทนที่หญิงสาวจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่ว่างอยู่ หล่อนกลับทิ้งก้นงอนงามภายใต้กางเกงยีนฟอกขาสั้นของตัวเองลงบนตักของเขาอย่างหน้าตาเฉย

อืม…ชัดเจนดี

“มาคนเดียวเหรอคะ” สาวสวยชวนคุยทันทีอย่างเป็นธรรมชาติ หลังจากที่หล่อนโบกมือเรียกพนักงานมาเพื่อสั่งเครื่องดื่มของตัวเองเรียบร้อย

“ก็แล้วเห็นมีคนอื่นหรือเปล่าล่ะ” เอ็มมานูเอลตอบกลับอย่างกวนประสาท

“แหม…ก็ถามเผื่อไว้ ถ้าเกิดคุณมีแฟนแล้วแฟนคุณมาเห็นเข้า ฉันก็ตายสิ”

ชายหนุ่มกลอกตาอย่างไร้ความเห็นจะตอบโต้