ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 7-บทที่ 8

ห่างออกไปร้อยหลี่บนเกาะไป๋ลู่ คืนนี้ในเวลานี้เกาลั่วเสินก็ยังไม่เข้านอน

นับแต่ที่ได้รู้ข่าวว่าเกาหวนได้รับการช่วยเหลือ อาการป่วยของนางก็ค่อยๆ ดีขึ้นแล้ว

พออาการป่วยของนางหายดี เซียวหย่งจยาก็จะกลับเกาะไป๋ลู่

เนื่องจากเกาเฉียวมีงานยุ่งทั้งวัน ทั้งรับพระบัญชาต้องไปเมืองตันหยางฉลองและปูนบำเหน็จกองทัพ เซียวหย่งจยาจึงพาบุตรสาวมาด้วยกันเสียเลย

คืนนี้เกาลั่วเสินนอนไม่หลับ ในที่สุดก็ลุกขึ้นมาสวมเสื้อคลุมเดินมาที่หน้าต่าง นั่งเอนอิงอยู่ที่นั่น สองมือเท้าคางเอาศอกยันขอบหน้าต่าง เหม่อมองจันทร์กระจ่างบนท้องฟ้า กระบวนความคิดผุดไปตรงโน้นทีผุดมาตรงนี้ที

เกาะไป๋ลู่เป็นสถานที่ที่สวยงามยิ่ง โดยเฉพาะในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงเช่นนี้ ทุกค่ำคืนกระแสน้ำในแม่น้ำ บุปผา ดวงจันทร์จะขับเน้นความงามซึ่งกันและกัน

แต่อาจเพราะจิตใต้สำนึกเห็นว่ามันเป็นต้นเหตุในการแยกบิดามารดาจากกัน เกาลั่วเสินจึงไม่ชอบที่นี่มาโดยตลอด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่ำคืนนี้ ไม่รู้เพราะเหตุใดความรู้สึกเช่นนี้ยิ่งรุนแรงขึ้น

ไม่ไกลจากที่นี่เท่าใดนัก มีเสียงคลื่นในแม่น้ำดังแว่วมาไม่ขาดสาย ในค่ำคืนที่เงียบสงัดเช่นนี้ ฟังดูแล้วเหมือนเสียงยิ่งดังเข้าหูมากขึ้น

กระทั่งคล้ายมีพลังที่น่าหวาดกลัวเจืออยู่จางๆ

ส่วนลึกในใจของนางมีความรู้สึกระทมทุกข์เศร้าอาดูรอย่างหนึ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนพวยพุ่งขึ้นมาช้าๆ ทำให้คนอยากหลั่งน้ำตา

นางไม่ชอบความรู้สึกเช่นนี้แม้แต่น้อย

เพียงคิดจะไปจากที่นี่โดยเร็ว จะดีที่สุดถ้าไม่ต้องกลับมาอีกเลย

แต่มาอยู่ครั้งนี้เกาลั่วเสินก็อยู่มาสามเดือนแล้ว

และในสามเดือนนี้ความสนใจของนางแทบจะถูกข่าวการทำศึกทางเจียงเป่ยที่มีมาไม่ขาดสายยึดครองเอาไว้ทั้งหมด ไม่มีอารมณ์ไปเศร้ารันทดใจเพราะบุปผาหรือแสงจันทร์เช่นค่ำคืนนั้นอีก

หลังจากนางติดตามมารดามาเกาะไป๋ลู่ได้ไม่นาน ทางเจียงเป่ยก็มีข่าวมา แคว้นซย่าทางเหนือบุกเข้าโจมตีอี้หยาง

อี้หยางตั้งอยู่ที่เจียงเป่ย เป็นดินแดนในเจียงเป่ยที่เหลืออยู่น้อยมากของต้าอวี๋ เดิมไม่ใช่สถานที่สำคัญที่อยู่ในขอบเขตที่นักยุทธศาสตร์การทหารต้องช่วงชิงมา เป็นเหตุให้ตอนแรกต้าอวี๋ไม่ได้ให้กองกำลังทหารที่เข้มแข็งตั้งมั่นรักษาการณ์อยู่ที่นี่ ดีที่ก่อนหน้านี้ได้มีการเตรียมการป้องกันเอาไว้บ้าง ทหารรักษาการณ์อาศัยชัยภูมิที่เป็นประโยชน์ยืนหยัดรักษาด่านที่เป็นช่องแคบระหว่างภูเขาไว้ได้ ช่วงที่รอกองกำลังสนับสนุนของเกาอวิ่นแม่ทัพใหญ่มาถึง ทหารรักษาการณ์เพียงไม่กี่พันนายต้องเผชิญหน้ากับกองหน้าของทัพเหนือจำนวนหลายหมื่นนาย ถึงกับไม่ปล่อยให้เรือข้ามแม่น้ำมาได้แม้แต่ลำเดียว

หลังจากนั้นสงครามก็ปะทุขึ้นมาทั่วทุกด้าน

ราชเลขาธิการเกาเฉียวจัดวางกำลังป้องกันเจียงตงเสร็จสิ้นก็ข้ามแม่น้ำไปที่ก่วงหลิงด้วยตนเอง แต่งตั้งเกาอวิ่นข้าหลวงเมืองสวีหยางเป็นแม่ทัพฝ่ายซ้าย ผู้บัญชาการใหญ่การทหาร แต่งตั้งเกาอิ้นเป็นแม่ทัพปราบเหนือ ผู้บัญชาการทัพหน้า ร่วมกับจงเฉิง ลู่เจี่ยนจือที่เพิ่งกลับราชสำนักมาได้ไม่นาน แบ่งทหารออกเป็นสามทาง ขึ้นเหนือไปตามแม่น้ำไหว ยกกำลังเข้าตีโต้ทัพใหญ่ของข้าศึกที่บุกลงใต้ ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงสามเดือนก็คว้าชัยชนะติดต่อกันครั้งแล้วครั้งเล่า ขวัญกำลังทหารของเจียงตงพุ่งสูง การศึกครั้งสุดท้ายได้โจมตีกองทัพแคว้นซย่าร้อยหมื่นนายที่บุกลงใต้อย่างเหิมเกริมจนพ่ายแพ้ยับเยิน

ทัพซย่าพ่ายแพ้ย่อยยับ แตกพ่ายถอยไปถึงตอนเหนือของแม่น้ำไหว ต้าอวี๋จึงฉวยโอกาสขยายอาณาเขตทางตอนเหนือไปถึงแถบไหวหนาน ส่วนแคว้นซย่าที่อยู่ทางตอนเหนือก็เกิดความวุ่นวายใหญ่โตภายในแคว้น ชาวเซียนเปย ชาวซยงหนูชนต่างเผ่าที่เดิมยอมอยู่ใต้อำนาจแคว้นซย่าพากันระดมกำลังทหารขึ้นมาสร้างอำนาจ แคว้นซย่าตกอยู่ในความล่อแหลมอันตราย ไม่มีกำลังจะมาจ้องเจียงตงตาเป็นมันอีก ในที่สุดวิกฤตของเจียงตงก็คลี่คลายไปชั่วคราว

เริ่มแต่การศึกที่อี้หยาง จนถึงทัพซย่าพ่ายแพ้ล่าถอยไปที่ไหวเป่ย ต้าอวี๋ไม่เพียงได้ชัยชนะ เอาชนะศึกใหญ่ที่เกี่ยวพันถึงชะตากรรมของบ้านเมืองในครั้งนี้มาได้ ระหว่างนั้นยังใช้เวลาเพียงสั้นๆ สามเดือนเท่านั้น!

ข่าวชัยชนะแพร่กระจายไปทั่วทั้งเจียงตงอย่างรวดเร็ว เหล่าราษฎรต่างคึกคักเร่าร้อน ชื่อเสียงบารมีของสกุลเกาหลังจากผ่านการศึกในครั้งนี้ก็พุ่งสูงขึ้นถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน

รัชศกซิงผิงปีที่สิบห้าเดือนแปด เกาลั่วเสินที่ยังอยู่เกาะไป๋ลู่ได้รับข่าวว่าอีกไม่กี่วันบิดาจะกลับเมืองหลวงก็ดีใจเป็นที่สุด

ความกลัดกลุ้มรำคาญใจของเด็กสาวที่รุมเร้านางในช่วงก่อนหน้านี้เหล่านั้น เมื่อมาอยู่ต่อหน้าข่าวดีที่ยิ่งใหญ่นี้ก็ล้วนถูกกวาดหายไปหมด

นี่เป็นช่วงบ่ายวันหนึ่งในเดือนแปดที่แสงแดดสวยสดงดงาม เกาหวนญาติผู้น้องที่ช่วงหลายเดือนมานี้ พำนักอยู่ในเมืองเจี้ยนคังมาโดยตลอดได้นั่งเรือข้ามมายังเกาะไป๋ลู่ด้วยความตื่นเต้นดีใจ จะมารับเกาลั่วเสินกลับเข้าเมือง

“อาเจี่ย ข้าได้ยินว่าท่านลุงรับฟังข้อคิดเห็นของเขาตั้งแต่แรก ช่วงต้นของการทำศึก ได้ฉวยจังหวะที่ทหารแคว้นซย่ายังรวมตัวกันไม่เสร็จก็เป็นฝ่ายบุกเข้าไปโจมตีก่อน เขาเป็นทัพหน้ากล้าตาย ทำศึกห้าครั้งคว้าชัยชนะทั้งห้าครั้ง สร้างความดีความชอบใหญ่หลวง เวลานี้แม้แต่ฝ่าบาทก็ทรงทราบชื่อของเขาแล้ว พอได้ยินว่าเขาเคยบุกเดี่ยวเข้าไปในทัพกบฏช่วยชีวิตข้าไว้ก็ประหลาดใจมาก ระบุว่าต้องการพบเขา”

‘หลี่มู่’ ชื่อที่เกาลั่วเสินได้ยินเป็นครั้งแรกเมื่อหลายเดือนก่อน มาถึงตอนนี้นางลืมไปพอสมควรแล้ว มาได้ยินเข้าหูอีกครั้งก็จากปากของญาติผู้น้อง