ทดลองอ่าน นวลหยกงาม บทที่ 5

ก่อนฤดูหนาวจะเยี่ยมกรายมา หลูซื่อเด็ดผลซานจาที่ภูเขาด้านหลังจนเกลี้ยงอีกครั้ง และทำเป็นถังหูลู่ไปขายต่อได้กำไรมาอีกสองก้วน ทว่าไม่ถึงสองวันเงินก้อนนี้ก็ถูกใช้ไปจนหมดไม่เหลือหลอ นางจ้างช่างไม้ฝีมือดีที่สุดในหมู่บ้านทำโต๊ะหนังสือซึ่งนั่งได้สองคนตัวหนึ่ง ยังซื้อกระดาษป่านเนื้อดีอีกสิบโหล จากนั้นจัดมุมหนึ่งในเรือนตรงข้างหน้าต่างที่หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์เป็นที่อ่านเขียนหนังสือให้หลูจื้อโดยเฉพาะ

กระทั่งอี๋อวี้ก็ได้มีโอกาสใช้พู่กัน หมึก และกระดาษคัดลายมือ กระดาษที่ใช้เขียนหนังสือชั้นยอดของเขตสู่จงคือกระดาษป่าน แม้ในตำบลจะมีขายพวกกระดาษหวายเนื้อละเอียดกว่าที่เป็นของพื้นเมืองทางใต้ แต่มีราคาแพงกว่าไม่น้อย กระทั่งแค่กระดาษป่านชั้นรองสิบโหลร้อยกว่าแผ่นนี้ยังต้องจ่ายไปถึงสามร้อยกว่าอีแปะ

หลังจากบาดแผลของเหยี่ยวขาวฉิงคงหายดี อี๋อวี้เสนอให้ปล่อยมันกลับเข้าป่า ตอนก่อนจากกัน ดีชั่วเจ้าสัตว์เดรัจฉานมีปีกตัวนี้ก็นับว่าแสนรู้อยู่บ้าง มันบินวนเหนือศีรษะนางสองรอบถึงพุ่งทะยานเข้าสู่ป่าลึก

เพื่อเตรียมการเข้าสู่ฤดูหนาว หลูซื่อจัดเตรียมอาภรณ์กันหนาวของลูกทั้งสามไว้ล่วงหน้า ตอนอี๋อวี้ลองสวมเสื้อคลุมตัวสั้นที่แก้ให้ใหญ่ขึ้นถึงพบว่าตนเองมองข้ามปัญหาข้อหนึ่งไป แม้ว่าหลูซื่อมีฝีมือในการแก้เสื้อตัวเก่าด้วยการเย็บผ้าใหม่เสริมเข้าไปจนใส่ได้พอดีตัวและเรียบร้อย กระนั้นก็แค่ทำให้เนื้อผ้าหนาขึ้น ไม่เห็นวี่แววของสำลีสักนิด

อี๋อวี้เกือบซักถามเรื่องเกี่ยวกับสำลีอย่างอดใจไม่อยู่ เพียงแต่พอคิดอย่างละเอียดแล้วรู้ว่านี่น่าจะเพราะในดินแดนของราชวงศ์พิลึกพิลั่นซึ่งคล้ายคลึงกับราชวงศ์ถังที่นางเคยรู้จักแห่งนี้ยังไม่มีการนำพันธุ์ดอกฝ้ายเข้ามา ผู้คนยังอาศัยการสวมเสื้อผ้าหนาหลายชั้นให้อุ่นกายในฤดูหนาว ดีที่ร่างกายของอี๋อวี้ในตอนนี้ไม่ขี้หนาวสักเท่าใดนัก จึงไม่ค่อยจะกลัวฤดูหนาวที่ใกล้จะมาถึงในไม่ช้า

ฝ้ายเป็นของดีอย่างหนึ่งจริงๆ ดูเหมือนว่าจะนำเข้ามาจากต่างแคว้น แผ่นดินกว้างใหญ่ไพศาล อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพย์ในดิน จะต้องมีพืชชนิดนี้เติบโตอยู่มุมหนึ่งมุมใดที่ไร้ชื่อและยังไม่เป็นที่รู้จักของผู้คนเท่านั้นเอง

พักนี้อากาศแห้งแล้งกว่าที่ผ่านๆ มา นานครึ่งค่อนเดือนแล้วที่ไม่มีฝนตกลงมาสักห่าหนึ่ง ลำธารที่เดิมทีเป็นแหล่งน้ำทำนาของคนในหมู่บ้านตื้นเขินไปครึ่งสาย ไม่อาจชักน้ำเข้านาได้อย่างราบรื่น ต้นธัญพืชในนาเพิ่งเริ่มแทงยอดอ่อน อีกทั้งเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อในการข้ามผ่านฤดูหนาวของนาข้าวสาลี ทันทีที่ต้นกล้าอ่อนแอเกินไป มีความเป็นไปได้ถึงแปดหรือเก้าในสิบส่วนที่ปีหน้าจะประสบทุพภิกขภัย

วันนี้พอหลูซื่อทำอาหารมื้อเที่ยงให้ลูกๆ สามคนเสร็จ ผู้ใหญ่บ้านส่งคนมาแจ้งให้ไปชุมนุมกันเพื่อหารือวิธีแก้ปัญหานี้ นางกลัดกลุ้มด้วยเรื่องนี้มานานหลายวัน ไม่ใส่ใจที่จะกินให้อิ่มท้องก็ตามไปที่เรือนของผู้ใหญ่บ้าน กว่าจะกลับมาอีกทีก็เป็นเวลาโพล้เพล้แล้ว

ผลการหารือของชาวบ้านทั้งหลายคือแบ่งกำลังเป็นสองสาย กลุ่มหนึ่งรับหน้าที่หาบน้ำรดที่นา กลุ่มหนึ่งรับหน้าที่ขุดลอกท้องร่อง โดยนัดหมายรวมตัวกันที่หน้าหมู่บ้านตอนย่ำรุ่งวันพรุ่งนี้

หลูจวิ้นฟังคำบอกเล่าของหลูซื่อแล้วขันอาสาจะไปช่วยหาบน้ำ หลูจื้อก็ออกปากอยากจะลงแรงช่วยด้วย แต่ตอนท้ายนางเพียงตอบตกลงพาหลูจวิ้นไป และกล่าวว่าพอถึงเวลาจะจ้างคนมาช่วยงานเอง

ด้วยเหตุนี้ย่ำรุ่งวันต่อมา ทั้งสองถือเครื่องไม้เครื่องมือออกจากเรือนไป เหลือพี่ชายคนโตกับน้องสาวที่ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะเชือดไก่อยู่ในเรือนสองคน จนกระทั่งกินอาหารเที่ยงแล้วยังไม่เห็นพวกเขากลับมา